Kiedy we „Władcy Pierścieni: Powrót króla” zapalono latarnie, miasto Gondor wezwało Rohana o pomoc, co oznaczało zagładę Saurona i jego legionów. Jednakże, gdy zapalono latarnie systemów supermasywnych czarnych dziur, których nazwy pochodzą od tych lokalizacji z powieści JRR Tolkiena „Władca Pierścieni”, była to wyjątkowo dobra wiadomość dla naukowców.

The supermasywna czarna dziura układy podwójne Gondor, oficjalnie oznaczone jako SDSS J0729+4008 i Rohan, SDSS J1536+0411, zostały odkryte przez Północnoamerykańskie Obserwatorium Fal Grawitacyjnych Nanohertz (NANOGrav) przy użyciu nowej techniki wykorzystującej szum tła zmarszczek w przestrzeni zwanej „fale grawitacyjne” w połączeniu z obserwacjami kwazarów, które są zasilane przez zasilanie supermasywnych czarnych dziur.

Logika stojąca za tym jest taka, że ​​układy podwójne supermasywnych czarnych dziur, które spiralnie łączą się, prowadząc do zderzeń i łączenia się, emitują fale grawitacyjne o rosnącej częstotliwości w miarę kurczenia się ich orbit, tworząc szum tła fal grawitacyjnych. Prawdopodobieństwo wystąpienia fuzji w ich wyniku wydaje się pięciokrotnie większe kwazary.

To sprawia, że ​​kwazary są latarniami, które mogą wskazywać na zjednoczenie supermasywnych czarnych dziur. Jeśli jedna z tych latarni emituje fale grawitacyjne podobnie jak świecące latarnie Gondoru, oznacza to obecność podwójnych czarnych dziur. Zatem ta technika wykrywania oferuje naukowcom metodę tworzenia kosmicznej mapy łączących się tytanów.