z korupcja jest rozrywką nr 1 w Ameryce dział

W zeszłym sezonie wyborczym kampania Trumpa wielokrotnie wszystkich okłamywała w kwestii tego, jak jego druga administracja „powstrzyma wielką technologię” i będzie naturalnym przedłużeniem ruchu antymonopolowego Liny Khan. Jak wówczas zauważyliśmy, to zawsze było oczywiste fałszywe populistyczne kłamstwoale i tak zostało ono poparte przez leniwą prasę amerykańską i długą listę pożytecznych idiotów (w tym niektórych rzekomych „eksperci antymonopolowi„.)

Ostatni rok naprawdę ujawnił oszustwo: Trump nie tylko to zrobił zburzona niezależność regulacyjna, zasady konsolidacji mediówI standardy ochrony konsumentówon jest pieczątka na każdą gównianą fuzję jego administracja miała kontakt z (pod warunkiem, że firmy obiecaj, że będziesz bardziej rasistowski), I zwolnił nielicznych Republikanów w swojej administracji które nawet niejasno troszczyły się o przepisy antymonopolowe.

„Wall Street Journal” w zeszłym tygodniu opublikował nową ciekawą historię o tym ostatnim kawałku. Konkretnie chodzi o to, jak Mike Davis, radykalny lojalista Trumpa i lobbysta korporacyjny, uznał za stosunkowo trywialne wyparcie niewielkiej garstki rzeczywistych reformatorów prawa antymonopolowego osadzonych w koalicji MAGA, którzy sporadycznie dbał o interes publiczny (Gail Slater I Marka Hamera):

„Dochodzenie przeprowadzone przez dziennik Journal wykazało, że Davis naciskał na urzędników antymonopolowych w Departamencie Sprawiedliwości, aby zatwierdzili jego umowy, a jak wynika z wywiadów z ponad trzydziestoma pracownikami Departamentu Sprawiedliwości, lobbystami, prawnikami i innymi osobami zaznajomionymi z wydziałem antymonopolowym, rzucał im się w oczy, gdy nie chcieli się do nich zastosować”.

W rezultacie Trump 2.0 doprowadził do sabotowania i zatapiania większości spraw Departamentu Sprawiedliwości z czasów Liny Khan, co właśnie widzieliśmy w przypadku żałosna ugoda Ticketmasteraco postawiło stanowe organy antymonopolowe w trudnej sytuacji. Kto mógł przewidzieć coś takiego?

Davis, który później oportunistycznie zwrócił się ku krytyce pseudo-wielkiej technologii odmówiono pracy w branży, jest tyranem transakcyjnym, który był bardzo podekscytowany planem Trumpa dotyczącym umieszczania dzieci z mniejszości w klatkach ostatni sezon wyborczy. Według „The Journal” odegrał także kluczową rolę w wypchnięciu wszystkich pozostałych prawdziwych organów egzekwowania prawa antymonopolowego, aby pomóc Trumpowi w prowadzeniu jeszcze bardziej „pay to play” rządu:

“Davis, mimo niewielkiego doświadczenia w praktyce prawa antymonopolowego, jest jednym z najbardziej widocznych zwolenników zmian zachodzących w całym dziale. Obecni i byli urzędnicy antymonopolowi powiedzieli, że niektóre fuzje uzyskują teraz zgodę lub zawierają łagodne porozumienia w oparciu o powiązania polityczne, a nie interes publiczny. Nowa dynamika rzuca cień na uczciwość Departamentu Sprawiedliwości, twierdzą, i zaniepokoiła nawet niektórych zwolenników Trumpa w tym departamencie.”

A to jest Wall Street Journal należący do Ruperta Murdocha; nie jest to bastion postępowej myśli lewicowej. Według jego komentarzy dla „The Journal” Davis niełatwo wykorzystuje komiczny poziom korupcji w Białym Domu Trumpa, jest po prostu wyjątkowy.

„Jestem najlepszym majsterkowiczem w Waszyngtonie, kropka. I kropka” – powiedziała 48-letnia Iowa. “Znam ludzi. Znam proces. Znam ich punkty nacisku. Wiem, jak wygrać. “

To, że Trump 2.0 będzie skorumpowanym gównem – i że fałszywe zaangażowanie tego ruchu w „powstrzymywanie wielkich technologii” i „reformę antymonopolową byłoby całkowicie puste” – było jedna z łatwiejszych prognoz dotyczących sezonu wyborczego, jaką kiedykolwiek musiałem stworzyć. Powinno to być szczególnie i aż nadto oczywiste dla rzekomych zwolenników prawa antymonopolowego, wciąż przepełnionych administracją.

Nawet ci „organy egzekwujący przepisy antymonopolowe” w MAGA nie byli, jak można to nazwać, choć w najmniejszym stopniu konsekwentni, jeśli chodzi o kontrolowanie władzy korporacji. I choć „The Journal” w pewnym sensie idealizuje pierwsze określenie Trumpa na „posiadanie barier ochronnych”, w nim także pełno było wszelkiego rodzaju bezmyślnego stemplowania szkodliwych umów, które osłabiały konkurencję i zwiększały koszty (takie jak Fuzja Sprintu z T-Mobile).

Jednak znowu nie brakowało serwisów prasowych (i rzekomych postępowych ekspertów w dziedzinie prawa antymonopolowego, takich jak Matt Stoller), który spędził większą część ostatniego sezonu wyborczego na upieraniu się, że choć Trump 2.0 może być problematyczneobejmowałby szeroko zakrojoną populistyczną kontrolę władzy korporacji. Można było wierzyć, że znaczna część GOP nagle i w nietypowy dla siebie sposób ujrzała światło na reformę prawa antymonopolowego.

Podstawowym kłamstwem koncepcji sprzedaży w stylu Stollera było to, że możemy budować nowe i produktywne sojusze z autorytarnymi fanatykami aby poczynić znaczące postępy w zakresie reformy prawa antymonopolowego. Ale wszyscy widzimy, jak szabla MAGA uderza w wielką technologię (którą była Naprawdę o nakłonienie ich do wycofania się z moderowania treści rasistowskiej prawicowej propagandy) okazało się.

Budowanie znaczących i produktywnych sojuszy z autorytarami jest jak próba kultywowania intymnej relacji z działającą piłą łańcuchową. A traktowanie ich jako poważnych aktorów reformy prawa antymonopolowego (coś, co Stoller i prasa w zasadzie wielokrotnie robili w przypadku wszystkich, od JD Vance’a po Josha Hawleya) zapewniło im wiarygodność prasy i polityki, którą nigdy nie musiałem zarabiać.

Przywództwo MAGA składa się w dużej mierze z prześladowców transakcyjnych, których głównym celem jest akumulacja bogactwa i władza. Wszystko inne, czy to MAHA, czy rzekome antywojenne stanowisko administracji, czy też jej zamiłowanie do „reform antymonopolowych”, było oczywistym populistycznym kłamstwem, mającym na celu przekonanie szeroko zdezorientowanego elektoratu, że ciemna, brutalna i skorumpowana autokracja będzie dla nich dobra.

Zapisano pod: reforma antymonopolowa, władza korporacyjna, korupcja, doj, Donald Trump, FCC, Gail Slater, Lina Khan, wywieranie nacisku, magia, Marek Hamer, Matta Stollera, Mike’a Davisa, monopol, bagno