Autor: Julio Rivera za pośrednictwem American Greatness,

Prezydent Trump miał rację co do Chin.

Na długo zanim stało się to powszechnym poglądem w Waszyngtonie, zdał sobie sprawę, że Ameryka nie konkuruje po prostu z innym partnerem handlowym. Chiny realizowały długoterminową strategię mającą na celu zdominowanie branż, które zdefiniują XXI wiek. Od produkcji i telekomunikacji po półprzewodniki i sztuczną inteligencję, Pekin zrozumiał, że przywództwo technologiczne przekłada się bezpośrednio na siłę gospodarczą i geopolityczną.

Sztuczna inteligencja jest kolejnym frontem w tej konkurencji i Stany Zjednoczone nie mogą sobie pozwolić na błąd. Największym zagrożeniem nie jest to, że Chiny zbudują lepszy model sztucznej inteligencji. Polega na tym, że Chiny budują platformę sztucznej inteligencji, z której reszta świata decyduje się korzystać. To dwa zupełnie różne konkursy.

Najnowsze badania sugerują Pekin wybrał strategię mającą na celu długoterminową dominację, a nie krótkoterminowe zyski. Czerwiec 2026 analiza wg Czwarta sieć doszedł do wniosku, że „chińskie modele sztucznej inteligencji o otwartym kodzie źródłowym po cichu przewyższyły swoich amerykańskich konkurentów” w kilku ważnych benchmarkach, podczas gdy „amerykańskie firmy, takie jak Anthropic i OpenAI, stają się coraz bardziej zastrzeżone”. Kolejny raport, Chińska strategia Open Source i jej globalne implikacjewykazało, że chińskie firmy, w tym Alibaba i DeepSeek, „ogromnie stawiają na oprogramowanie open source”, udostępniając najnowocześniejsze modele sztucznej inteligencji, z których każdy może korzystać, ulepszać je i rozwijać.

To nie jest hojność. To strategia geopolityczna. Kiedy Alibaba wypuściła swoje modele Qwen, programiści nie po prostu je pobrali. Na ich bazie zaczęli tworzyć nowe produkty, firmy i aplikacje. Dziś jest ich więcej niż 180 000 wersji pochodnych w 119 językach. Każdy z tych projektów przyciąga więcej programistów, firm i instytucji do chińskiego ekosystemu technologicznego.

Technologia działa bardzo podobnie do języka. Język, którego wszyscy się uczą, w końcu staje się językiem, którym wszyscy się posługują. System operacyjny, na którym wszyscy opierają się, staje się systemem operacyjnym dominującym na rynku. Wybrani dziś przez twórców platform AI będą mieli wpływ na to, który kraj jutro ustanowi standardy.

Chiny rozumieją to lepiej niż wielu ludzi na Kapitolu i Dolinie Krzemowej. Niektóre z wiodących amerykańskich firm zajmujących się sztuczną inteligencją przyjęły odwrotne podejście. Zamiast zachęcać do powszechnego przyjęcia, zmierzają w stronę coraz bardziej zamkniętych systemów, które maksymalizują przychody z subskrypcji i scentralizowaną kontrolę. Może to być dobre dla kwartalnych zysków, ale ogranicza szybkość rozprzestrzeniania się amerykańskiej technologii w światowej gospodarce.

Czwarta sieć ujął ten kontrast w jednym zdaniu: „Chińskie modele otwarte wygrywają pod względem możliwości, amerykańskie modele zamknięte wygrywają pod względem przychodów”.

Prawodawcy muszą zrozumieć, że dochody Doliny Krzemowej mają znaczenie, ale zwycięstwo liczy się bardziej. Historia pokazuje, że najtańsza i najłatwiejsza technologia często staje się światowym standardem. Firmy rzadko wybierają najdroższą opcję tylko dlatego, że jest amerykańska. Wybierają platformę, która jest elastyczna, niedroga i łatwa do zintegrowania z istniejącymi operacjami.

Sztuczna inteligencja typu open source umożliwia startupom, producentom, szpitalom, a nawet sojuszniczym rządom taką możliwość wdrażaj zaawansowane modele we własnej infrastrukturze, zachowując poufne informacje w firmie. Nie są zmuszani do przesyłania zastrzeżonych danych przez cudze serwery ani podpisywania coraz droższych umów licencyjnych.

Według doniesień niektóre organizacje obniżyło koszty wdrożenia sztucznej inteligencji aż o dwie trzecie przy użyciu otwartych modeli, takich jak Qwen Alibaba. Właśnie taki rodzaj korzyści ekonomicznych zauważają przedsiębiorstwa.

Jeśli najtańsza i najbardziej elastyczna platforma AI na świecie jest chińska, firmy na całym świecie będą opierać się na chińskiej technologii. Kiedy to nastąpi, Chiny zyskają coś znacznie cenniejszego niż kolejny klient oprogramowania. Zyskuje wpływ na infrastrukturę cyfrową nowej generacji.

Ameryka nie powinna dawać Pekinowi takiej możliwości.

Zamknięte modele AI stwarzają kolejny problem strategiczny. Koncentrują władzę technologiczną w niewielkiej liczbie korporacji. Jeśli przyszłość Ameryki w zakresie sztucznej inteligencji zależy od dwóch lub trzech dominujących firm, innowacyjność nieuchronnie się zawęża. Mniejsze firmy mają trudności z konkurencją. Uniwersytety borykają się z większymi barierami dla eksperymentowania. Producenci zamiast innowatorami stają się klientami. Przedsiębiorcy spędzają więcej czasu na płaceniu opłat licencyjnych niż na budowaniu nowych produktów.

Nie w ten sposób Ameryka stała się światowym liderem technologicznym. Naszą największą siłą zawsze było szerokie uczestnictwo. Przewodziliśmy rewolucji w komputerach osobistych, ponieważ konkurowały ze sobą tysiące firm. Przewodziliśmy rewolucji internetowej, ponieważ innowatorzy mogli budować bez pytania o pozwolenie. Ameryka zawsze wygrywała, poszerzając możliwości, a nie je ograniczając.

Nie inaczej powinno być ze sztuczną inteligencją.

Anthropic nie ukrywał, że preferuje zamknięte modele sztucznej inteligencji. Firma argumentuje, że ograniczenie dostępu zmniejsza ryzyko nadużyć, cyberprzestępczości i dezinformacji. Obawy te zasługują na poważne rozważenie. Zaawansowana sztuczna inteligencja niesie ze sobą realne ryzyko, którego decydenci nie powinni lekceważyć.

Ale te obawy dotyczące bezpieczeństwa są również zgodne z modelem biznesowym opartym na zastrzeżonej technologii, cyklicznych subskrypcjach i scentralizowanej kontroli.

Decydenci powinni to przyznać to, co służy interesom handlowym firmy, nie zawsze służy strategicznym interesom Ameryki. Zamknięty ekosystem może zmaksymalizować przychody garstki firm, ale ogranicza także liczbę programistów, start-upów, producentów i badaczy, którzy mogą opierać się na amerykańskiej technologii. W czasie, gdy Chiny zachęcają do globalnego przyjęcia swoich modeli open source, kompromis ten zasługuje na znacznie więcej uwagi, niż jej dotychczas poświęcano.

Istnieje również rozważanie praktyczne. Wdrożenie modeli Claude firmy Anthropic na dużą skalę staje się coraz droższe. Duże korporacje mogą być w stanie ponieść te koszty, ale wiele start-upów, uniwersytetów i średnich przedsiębiorstw nie jest w stanie tego zrobić. Wysokie ceny nieuchronnie spowalniają wdrażanie, a to właśnie przyjęcie ostatecznie decyduje o tym, który ekosystem technologiczny stanie się światowym standardem.

Kraj, którego sztuczna inteligencja jest wykorzystywana przez największą liczbę budowniczych – nie tylko ta z najcenniejszą firmą zajmującą się sztuczną inteligencją – będzie cieszyć się największą długoterminową przewagą strategiczną.

Prezydent Trump słusznie zakwestionował założenie, że Ameryka może zlecać na zewnątrz strategiczne branże bez konsekwencji. Sztuczna inteligencja zasługuje na taki sam poziom pilności.

Kapitol nie powinien mierzyć sukcesu kapitalizacją rynkową kilku firm zajmujących się sztuczną inteligencją. Miarą sukcesu powinna być liczba amerykańskich firm bazujących na amerykańskiej technologii, ile uniwersytetów tego uczy, ilu przedsiębiorców zakłada za jego pomocą firmy i ilu sojuszników wybiera amerykańską sztuczną inteligencję zamiast chińskich alternatyw.

Wyścigu sztucznej inteligencji nie wygra ta firma, która zanotuje największe zyski kwartalne. Wygra go ten kraj, który stworzy największą społeczność innowatorów. Chiny już dokonały wyboru. Ameryka powinna stworzyć własną zanim reszta świata zrobi to za nas.

Julio Rivera to strateg biznesowy i polityczny, badacz cyberbezpieczeństwa, założyciel ItFunk.org i ReactionaryTimes.com oraz komentator polityczny i felietonista. Jego teksty, skupiające się na cyberbezpieczeństwie i polityce, ukazywały się w najważniejszych publikacjach na całym świecie.