Zrozumienie, jak utrzymywać białaczkę w remisji dla dłuższych u starszych pacjentów, pozostaje znaczącym wyzwaniem w leczeniu raka. Osiągnięcie całkowitej remisji poprzez początkowe leczenie jest głównym kamieniem milowym, choroba często powraca w ciągu miesięcy, co czyniąc niezbędnym znalezieniem lepszych sposobów utrzymania remisji. Nowe badanie dostarczyło teraz kluczowych informacji na temat tego, w jaki sposób dalsze leczenie azacytydyną może pomóc przedłużyć okresy remisji u pacjentów z ostrą białaczką szpikową, rodzajem raka krwi, który wpływa na szpik kostny i komórki krwi.
Zespół naukowców pod przewodnictwem dr Esther Natalie Oliva z Grande Ospedale Metropolitano Bianchi Melacrino Morelli, Włochy, wraz z naukowcami z instytucji w Europie i Japonii, przeprowadził dogłębne badanie skutków azacytydyny jako leczenia. Ich praca, opublikowana w International Journal of Molecular Sciences, analizuje, jak ciało reaguje na azacytydynę na poziomie komórkowym. Stosując zaawansowane sekwencjonowanie genetyczne, technikę stosowaną do analizy DNA komórek w celu zidentyfikowania mutacji lub zmian genów, zespół zbadał zmiany genów związanych z białaczką przed i po leczeniu, aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób azacytydyna pomaga zapobiegać nawrotom.
Dr Oliva i badanie jej zespołu zaobserwowali pacjentów z białaczką starszą, którzy osiągnęli remisję po intensywnej chemioterapii, leczeniu, które wykorzystuje potężne leki do zabijania komórek rakowych lub powstrzymania ich przed wzrostem. Osoby te zostały następnie przydzielone do otrzymywania podskórnej azacytydyny lub wspierającej opieki medycznej bez dodatkowego leczenia. Wyniki wykazały, że pacjenci, którzy otrzymali azacytydynę, pozostali w remisji przez prawie dwa razy dłuższe niż ci, którzy tego nie zrobili. Korzyść ta pozostała nawet po kilku latach, wzmacniając potencjał azacytydyny w pomaganiu pacjentom w pozostawaniu wolnym od choroby.
Jednym z najbardziej znaczących ustaleń było to, że specyficzne cechy genetyczne, takie jak mutacje w genie FANCA, były powiązane z wyższym ryzykiem nawrotu. Badanie wykazało, że pacjenci z tymi zmianami genetycznymi byli znacznie bardziej narażeni na powrót białaczki. „Nasze ustalenia pomagają wyjaśnić, w jaki sposób zmiany genetyczne po remisji wpływają na prawdopodobieństwo nawrotu i podkreślają, dlaczego niektórzy pacjenci mogą potrzebować dodatkowych strategii leczenia”, wyjaśnił dr Oliva. Ten wgląd może utorować drogę do bardziej dostosowanych planów leczenia opartego na profilu genetycznym pacjenta, unikalnym zestawie cech genetycznych, który może wpłynąć na to, jak dana osoba reaguje na leczenie.
Naukowcy podkreślili również, że chociaż podskórna azacytydyna obiecuje rozszerzenie remisji, nie była jeszcze powiązana z ogólną korzyścią przeżycia. Natomiast doustna azacytydyna wykazała poprawę całkowitego przeżycia, dlatego doustna azacytydyna jest obecnie komercjalizowana, podczas gdy podskórna azacytydyna nie jest.
Co ważne, poinformowali, że podskórna azacytydyna była ogólnie dobrze tolerowana, przy czym najczęstszym działaniem ubocznym jest niska liczba białych krwinek, miara zdrowia układu odpornościowego, która może wpływać na zdolność organizmu do zwalczania infekcji. Żaden pacjent nie zmarł przed nawrotem, sugerując, że azacytydyna jest bezpieczną opcją dla osób starszych, które już przeszły intensywne leczenie. Odkrycia te wspierają wcześniejsze badania pokazujące, że azacytydyna stanowi bezpieczniejszą alternatywę dla bardziej agresywnej chemioterapii u starszych pacjentów.
Patrząc w przyszłość, zespół planuje dalej zbadać, w jaki sposób inne czynniki genetyczne wpływają na nawrót w ostrej białaczce szpikowej. Zastosowanie przesiewów genetycznych zaawansowanych technologicznie, testu zastosowanego do zidentyfikowania mutacji genetycznych, które mogą wpływać na ryzyko choroby lub odpowiedzi leczenia, monitorowanie pacjentów po remisji może zapewnić cenny wgląd w przewidywanie odpowiedzi na leczenie i identyfikację, którzy pacjenci skorzystaliby z leczenia azacytydyny. „Wyniki te sugerują, że zrozumienie czynników genetycznych może pomóc w udoskonaleniu planów leczenia po remisji, oferując nową nadzieję starszym pacjentom z białaczką” – zauważyła dr Oliva.
Badanie dr Oliva i współpracowników oznacza ważny krok naprzód w leczeniu ostrej białaczki szpikowej, podkreślając potencjał azacytydyny jako cennej terapii obserwacyjnej dla pacjentów starszych. Łącząc analizę genetyczną z danymi klinicznymi, naukowcy nadal rozwijają leczenie białaczką, zbliżając się do bardziej spersonalizowanego podejścia, metodę dostosowywania leczenia do specyficznych cech jednostki, w tym genetyki i ogólnego stanu zdrowia, do opieki nad rakiem.
Referencje dziennika
Oliva, en, Cuzzola, M., Porta, MD, Candoni, A., Salutari, P., Palumbo, Ga, Reda, G., Iannì, G., Zampini, M., D’Amico, S., i in. „Badania translacyjne dotyczące terapii azacytydyny po reemisji ostrej białaczki szpikowej u pacjentów starszych (QOL-one Trans-2)”. International Journal of Molecular Sciences, 2024. DOI: https://doi.org/10.3390/ijms252111646
O autorze
Esther Natalie Oliva Zdobyła stopnie naukowe w zakresie medycyny i chirurgii w 1990 r. I stopień hematologii ogólnej w 1994 r. Na University of Messina we Włoszech w latach 1991–1997 zdobyła dotację badawczą Mario Negri Institute, aby przeprowadzić badania na oddziale nefrologii Grande Ospedale Metropolitano Bianchi Melacrino Morelli, Reggila Calabria, Italy.
Od 1998 r. Jest praktykującym hematologiem na oddziale hematologii tego samego szpitala w Reggio Calabria, odpowiedzialnym za zespoły mielodysplastyczne, niedokrwistość applastyczną, niedokrwistość i łagodne sekcje hematologii. Od 2018 r. Ma krajowe kwalifikacje naukowe dla profesora chorób krwi, onkologii i reumatologii. Jest młodszym redaktorem American Journal of Blood Research, redaktor naczelny Hemasphere i sekcji hematologicznej nowotworów nowotworowych w zakresie granic w onkologii, gościnną edytör Journal of Clinical Medicine Sekcja „Zespół mielodysplastyczny: najnowsze postępy i przyszłe kierunki”, raka, specjalna sekcja „Chemioterapia hematologicznego złośliwości i problemu specjalnego w raku: ocena i zarządzanie”.
Dr Oliva opracował specyficzny instrument oceny jakości życia w zespołach szpikowych (QOL-E) i instrument do pomiaru wyników zgłoszonych przez pacjenta u pacjentów z nowotworami hematologicznymi (HM-PRO).
Opracowała także i skoordynowała badania kliniczne w badaniach farmakologicznych i jakości życia. Jest członkiem założyciela, a od 2019 r. Wiceprezes ds. Associazione QOL-One, stowarzyszeniu badań naukowych non-profit.
Od 2017 r. Jest egzaministką Europejskiego Paszportu Hematologii Europejskiego Stowarzyszenia Hematologii (EHA). Jest współprzewodniczącą EHA Scientific Worket Group Quality of Life and Objawy i jest członkiem specjalistycznego komitetu grupy roboczej EHA. Jest przedstawicielem regionalnym (Calabria – Basilicata) Włoskiego Towarzystwa Hematologii Eksperymentalnej (SIES) i jest aktywnym członkiem American Society of Hematology and Włoskie Towarzystwo Hematologii.
