Maraton znajduje się na szczycie listy zajęć, które wielu biegaczy musi zrobić. Coraz większa liczba osób uprawia bieganie w celach rekreacyjnych i wyczynowych. Chociaż bieganie świetnie łagodzi stres i ma wiele korzyści dla układu sercowo-naczyniowego, przypuszcza się, że powoduje urazy kończyn dolnych. Większość badań związanych z kontuzjami podczas biegania skupiała się na zdrowiu kolan biegaczy, ale bardzo mniej wiadomo na temat wpływu biegania długodystansowego na zdrowie bioder biegaczy. Postępy w leczeniu i diagnostyce urazów stawu biodrowego są ograniczone ze względu na brak wyrafinowanych narzędzi diagnostycznych, które byłyby wystarczająco czułe i specyficzne, aby umożliwić wczesną identyfikację patogenezy stawów biodrowych.

Naukowcy pod kierunkiem dr Laury Marii Horgi i profesora Alistera Harta z University College London, wraz z Johannem Henckelem, dr Anastasią Fotiadou i dr Anną Di Laurą z Królewskiego Narodowego Szpitala Ortopedycznego w Londynie w Wielkiej Brytanii oraz dr Anną Hirschmann ze Szpitala Uniwersyteckiego w Bazylei w Bazylei w Szwajcarii wykorzystali zaawansowaną technikę MRI 3,0 Tesli do oceny stanu zdrowia stawów biodrowych nieaktywnych, niebiegających, umiarkowanie aktywnych biegacze i bardzo aktywni biegacze. W tym celu wykonano obustronne badanie MRI stawu biodrowego 3,0 Tesli u pięćdziesięciu dwóch bezobjawowych osób. Wyniki badania MRI zostały ocenione przez dwóch niezależnych radiologów zajmujących się układem mięśniowo-szkieletowym przy użyciu zatwierdzonego systemu punktacji. Ponadto osoby oceniały także swoją postrzeganą funkcję stawu biodrowego w kwestionariuszu samooceny niepełnosprawności stawu biodrowego i wyniku choroby zwyrodnieniowej stawów (HOOS). Wyniki tego badania opublikowano w czasopiśmie BMJ Open Sport i medycyna ćwiczeń.

To prospektywne badanie kohortowe nie wykazało poważnych urazów stawu biodrowego u średnio i bardzo aktywnych biegaczy w porównaniu z osobami niebiegającymi. W szczególności, zgodnie z wynikami rezonansu magnetycznego, badacze doszli do wniosku, że nie ma większych różnic pomiędzy nieaktywnymi niebiegającymi, średnio aktywnymi biegaczami i bardzo aktywnymi biegaczami pod względem liczby nieprawidłowości obrąbka, uszkodzeń chrząstki stawowej, nieprawidłowości ścięgien (ryc. 1) i nieprawidłowości więzadeł.

Tylko kilka niewielkich zmian w szpiku kostnym występowało częściej u niektórych biegaczy niż u osób niebiegających, ale były one bezbolesne i nie budziły obaw klinicznych.

Ponadto, w przeciwieństwie do powszechnego przekonania, że ​​bardzo aktywni biegacze mogą być najbardziej podatni na uszkodzenia chrząstki i podchrzęstnego szpiku kostnego, w rzeczywistości donoszono, że u bardzo aktywnych biegaczy nie występują żadne uszkodzenia chrząstki stawowej ani obrzęk szpiku kostnego.

Co więcej, wyniki kwestionariusza HOOS sugerowały, że w trzech grupach uczestników nie zgłaszano żadnych objawów ze strony stawu biodrowego ani problemów funkcjonalnych.

Doktor Laura Maria Horga, autorka korespondująca z artykułem, powiedziała: “To badanie jest pierwszym, w którym oceniano stan zdrowia bioder u bezobjawowych biegaczy przy użyciu dużej próby i technologii rezonansu magnetycznego o wysokiej rozdzielczości. Tylko obrzęk szpiku kostnego występował znacznie częściej u średnio aktywnych biegaczy niż u nieaktywnych niebiegaczy i bardzo aktywnych biegaczy, podczas gdy torbiele podchrzęstne występowały znacznie częściej u biegaczy niż u niebiegaczy – były to jednak drobne/małe rozmiary i wszystkie bezobjawowe, niespecyficzne, a zatem nie wskazujące na konkretne obciążenie związane z wysiłkiem fizycznym, odkrycie pomaga rozwiać popularne błędne przekonanie, że bieganie długodystansowe uszkadza stawy biodrowe, dlatego należy je brać pod uwagę przy formułowaniu zaleceń zdrowotnych”.

Referencje w czasopiśmie i autor obrazu

Horga, Laura Maria, Johann Henckel, Anastasia Fotiadou, Anna Di Laura, Anna Hirschmann i Alister Hart. „Wyniki badania MRI 3,0 T 104 stawów biodrowych u dorosłych bez objawów: od osób niebiegających po biegaczy ultradystansowych”. BMJ open sport i medycyna ćwiczeń 7, nr. 2 (2021): e000997. DOI: 10.1136/bmjsem-2020-000997

Główny autor obrazu: Pexel

O Autorach