SpaceX właśnie wypuściło na rynek zupełnie nową kapsułę powrotną, nad którą pracował w ciemności.
Ten pojazd, zwany Starfall, podniesiony na szczycie A Sokół 9 rakieta dziś rano (23 czerwca) z misją testową mającą na celu wykazanie, że może ona latać w kontrolowany sposób i przetrwać ognistą podróż w dół Atmosfera ziemska.
Lot demonstracyjny mógł zaskoczyć niektórych fanów kosmosu, np SpaceX jak dotąd niewiele ujawniło na temat Starfall. I ta atmosfera tajemnicy trwała przez całą dzisiejszą premierę; firma przerwała transmisję internetową około 10 minut po starcie, co jest praktyką zwykle kojarzoną z misjami bezpieczeństwa narodowego.
SpaceX przedstawiło dzisiaj bardzo krótki przegląd Starfall, mówiąc przez X że nowy pojazd „umożliwi niedrogi, rutynowy dostęp do środowiska mikrograwitacji na potrzeby badań naukowych i produkcji w kosmosie”.
Trudniej zdobyć szczegółowe informacje na temat pojazdu, ale mamy je dzięki m.in ocena środowiskowa opublikowane w zeszłym miesiącu przez Federalną Administrację Lotnictwa USA (FAA). W raporcie tym zbadano potencjalny wpływ na środowisko dwóch demonstracyjnych wejść na orbitę Starfall, z których jedno lub oba zostały uruchomione podczas dzisiejszego startu. (Nie jest jasne, ile pojazdów Starfall wzniósł Falcon 9 podczas pierwszego lotu.)
Według dokumentu FAA Starfall to statek kosmiczny w kształcie dysku, który ma około 2,5 stopy (0,75 m) wysokości i 10,2 stopy (3,1 m). Waży około 4600 funtów (2100 kilogramów) i może przenosić około 2200 funtów (1000 kg) ładunku. Pojazd może wystartować zarówno na koniu roboczym Falcon 9, jak i Statek kosmicznymegarakieta, którą SpaceX opracowuje, aby pomóc ludzkości między innymi w zasiedleniu Księżyca i Marsa.
Starfall składa się z dwóch części: aluminiowej „płyty górnej”, która waży około 3090 funtów (1400 kg) i odłączanej osłony termicznej z włókna węglowego. Ładunek znajduje się na górnej płycie, która zawiera komorę ładunkową o długości 8,2 stopy, szerokości 4,9 stopy i wysokości 1,6 stopy (2,5 na 1,5 na 0,5 m).
Dla porównania SpaceX Smok kapsuła, która rutynowo przewozi ludzi i ładunki do i z Międzynarodowa Stacja Kosmicznama około 14,7 stóp (4,5 m) wysokości i średnicę 13,0 stóp (4,0 m). Według jego danych Dragon może wciągnąć na niską orbitę okołoziemską ciężar około 6000 kilogramów i sprowadzić z powrotem na dół 6600 funtów (3000 kilogramów). Strona specyfikacji SpaceX.
Starfall nie jest w stanie przewozić astronautów. I w kolejnym odejściu od Dragona nowo zaprezentowany pojazd powrotny nie ma tradycyjnego układu napędowego.
Posiada jedynie „system kontroli położenia przestrzennego, który wykorzystuje sprężony gaz obojętny (na przykład sprężony azot) do wykonywania drobnych manewrów związanych z kontrolą położenia przestrzennego, takich jak skierowanie osłony termicznej kapsuły we właściwym kierunku, aby bezpiecznie powrócić do atmosfery ziemskiej” – czytamy w ocenie FAA.
„Kapsuły nie mają możliwości samodzielnego deorbitacji i mogą jedynie kontrolować swoje położenie” – dodaje. „Pojedyncze kapsuły ponownie wejdą w atmosferę ziemską po wcześniej zaplanowanej trajektorii i rozbiją się przy pomocy spadochronów”.
Rozbicie się – przynajmniej dwóch pierwszych pojazdów Starfall – odbędzie się na otwartym Oceanie Spokojnym, około 700 mil morskich (1300 kilometrów) od zachodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych. Starfall i jego ładunek zostaną następnie odebrane przez łodzie ratunkowe.
Jak wynika z dokumentu FAA, SpaceX ma dwa główne cele dla Starfall. Pojazd „umożliwi dostawę krytycznych ładunków z punktu do punktu w przestrzeni kosmicznej w krótkim czasie”, a także „stworzy samowystarczalny komercyjny rynek produkcyjny w przestrzeni kosmicznej, oferując dostęp do mikrograwitacji i próżni, przebywanie na orbicie oraz bezpieczny powrót z orbity w ramach usługi na dużą skalę”.
SpaceX nie jest jedyną osobą, która wykorzystuje te możliwości. Na przykład firma z Kalifornii Przestrzeń Vardy wystrzelił już i wylądował pięć ze swoich 650-funtowych (300 kg) statków kosmicznych „serii W”, które zostały zaprojektowane zarówno jako orbitalne minifabryki, jak i kapsuły powrotne.
Inna kalifornijska jednostka, Outpost Space, opracowuje linię pojazdów powrotnych „CarryAll”, które mogą przewozić bardzo duże ładunki – te o masie do 22 000 funtów (10 000 kg) – z kosmosu z niezwykłą dokładnością, w promieniu 80 stóp (25 m) od celu w dowolnym miejscu na Ziemi.
CarryAll Block 3 będzie „pojazdem flagowym do kosmicznej produkcji i magazynowania, powrotu na Ziemię, odporności wojskowej i pomocy humanitarnej” Jak podaje strona internetowa placówki.
Zatem SpaceX nie otwiera nowych możliwości dzięki Starfall. Jednak dzięki dominacji w zakresie startów i integracji pionowej firma ma szansę odegrać wiodącą rolę w rodzącej się dziedzinie zwrotu Ziemi.
Falcon 9 przeleciał ok aż 165 razy w końcu w 2025 r., a SpaceX przewiduje wystrzeliwanie statku Starship tysiące razy w roku, kiedy ta potężna rakieta będzie w pełni dostępna online. Zatem dla SpaceX nie powinno być zbyt trudno wysłać setki pojazdów Starfall w górę, a następnie z powrotem w dół, dostarczając produkowane w kosmos leki i inne towary o wysokiej wartości klientom na całym świecie.
