Josh Hendrickson ma nowe Suback Post To omawia implikacje roli dolara amerykańskiego jako międzynarodowej waluty rezerwowej. To przykuło moją uwagę:
Kiedy uczył się typowego modelu handlu międzynarodowego z elastycznym kursem walutowym, jest dyskusja na temat równowagi handlu. Jeśli kraj będzie prowadził trwałe deficyty handlowe, jego waluta zacznie amortyzować. Amortyzacja waluty sprawia, że towary zagraniczne są droższe. Ma to tendencję do zmniejszania importu i popychania kraju do zrównoważonego handlu. Podstawową kwestią jest to, że typowym argumentem podręcznika jest to, że elastyczne kursy walut dostosowują się do równowagi handlu, a korekty te mają tendencję do zmniejszania deficytu handlowego i popychania kraju do zrównoważonego handlu.
Natomiast USA uruchamiają uporczywe deficyty handlowe, które nie są w sobie poprawy. W rzeczywistości wiele razy dolar docenia, podczas gdy USA prowadzą deficyty handlowe. Jak możemy wyjaśnić to zjawisko?
Powodem, dla którego USA są inne, jest to, że dolar jest główną walutą stosowaną w handlu globalnym.
Dwa komentarze:
- USA nie są inne.
- Josh Hendrickson powinien otrzymać nowy podręcznik.
Oto rachunek bieżący w USA jako udział PKB:
Teraz spójrzmy na Wielką Brytanię:
Niestety, brytyjska seria Freda kończy się w 2016 roku i jest pod względem pieniędzy, a nie udziałem PKB. Jednakże, inne źródło Potwierdza, że deficyty na rachunku bieżącym w Wielkiej Brytanii trwały około 3% PKB.
A oto Nowa Zelandia:
A oto Australia:
Szczerze mówiąc, nowsza seria FRED pokazuje krótki okres nadwyżki, zanim wróci do deficytu w 2024 r.:
W rzeczywistości USA są dość typowe dla krajów anglojęzycznych, które przyciągają wiele imigracji-działają dość trwałe deficyty. Wartość odstająca jest Kanada, która zorganizowała nadwyżki rachunku bieżącego w latach 1999-2008, ale nawet oni widzieli deficyty rachunku bieżącego przez ostatnie 16 lat i 52 z ostatnich 65 lat.
Saldo rachunku bieżącego odzwierciedla jedynie różnicę między oszczędnością a inwestycjami; Nie ma powodu, dla którego nie może kontynuować na czas nieokreślony. Może to być związane z nadmiernym pożyczaniem, szczególnie nadmiernym pożyczaniem rządowym, ale nie zawsze tak jest. (Australia ma zwykle małe deficyty budżetowe.)
Deficyty na rachunku bieżącym w USA są prawdopodobnie spowodowane tym samym czynnikami, które wyjaśniają deficyty rachunku bieżącego w innych krajach anglojęzycznych: niskie stopy oszczędności, wysoce produktywne inwestycje kapitałowe i wysokie wskaźniki imigracji. Nie widzę dowodów na to, że rola dolara jako waluty rezerwowej odgrywa dużą rolę, chyba że uważasz, że dolar Nowej Zelandii jest również ważną walutą rezerwową.
Hendrickson kontynuuje:
Krótka odpowiedź brzmi, że inne kraje muszą być importerem netto dolarów, a zatem eksporterów netto do USA
Oznacza to, że Stany Zjednoczone muszą prowadzić trwałe deficyty handlowe z resztą świata, aby zapewnić światu dolary.
To nie jest dokładne. Deficyt na rachunku bieżącym nie jest przepływem netto dolarów; Jest to przepływ netto aktywów. Możemy płacić za import, sprzedając nieruchomości, akcje lub obligacje śmieci. Kraj zagraniczny może gromadzić rezerwy dolara amerykańskiego (skarbowe), sprzedając aktywa, takie jak akcje, nieruchomości lub obligacje rządowe.
Deficyt na rachunku bieżącym USA odzwierciedla rozbieżność między oszczędnością krajową a inwestycjami krajowymi. Stany Zjednoczone nie są „zmuszone” do przeprowadzenia deficytu, nawet przy dolara służył jako międzynarodowa waluta rezerwowa.
Nie martwię się o deficyty rachunków bieżących, ale jeśli administracja Trumpa chce rozwiązać ten problem, powinni rozważyć zmniejszenie deficytu budżetowego rządu (co jest negatywne.) Zamiast tego planują wprowadzić gigantyczną obniżkę podatków. Recesja może również zmniejszyć deficyt na rachunku bieżącym, zmniejszając inwestycje krajowe.
Ps. Nie jestem pewien, dlaczego rachunek bieżący Australii stał się ostatnio bardziej pozytywny; Być może odzwierciedla to zmianę kulturową związaną z rozległą imigracją z narodów azjatyckich (wysokie oszczędzanie). Ale to nie wyjaśnia Kanady.
