Jeśli na Marsie kiedykolwiek istniało życie, jego ślady mogą nadal być zamarznięte pod lodową powierzchnią planety.
Nowe badanie przeprowadzone przez NASA i Penn State University sugeruje, że fragmenty biomolekuł starożytnych drobnoustrojów mogły przetrwać w środowisku naturalnym Marsjański lód Według oświadczenia uniwersytetu przez dziesiątki milionów lat – wystarczająco długo, aby przyszłe misje mogły je potencjalnie znaleźć.
W eksperymentach laboratoryjnych symulujących Mars warunkach badacze zamrozili próbki bakterii E. coli w dwóch różnych środowiskach: w wodzie z lodem oraz w mieszaninie wody i składników znajdujących się w Ziemia marsjańskaw tym skały na bazie krzemianów i gliny. Próbki schłodzono do minus 60 stopni Fahrenheita (minus 51,1 stopni Celsjusza) — temperatura lodowych regionów na Marsie – a następnie wystawiony na działanie promieniowanie poziomy odpowiadające temu, czego doświadczyliby na Marsie przez ponad 20 milionów lat. Jak wynika z oświadczenia, wyniki rozszerzono poprzez modelowanie tak, aby odzwierciedlały okres ekspozycji wynoszący 50 milionów lat.
„Pięćdziesiąt milionów lat to znacznie więcej niż oczekiwany wiek niektórych obecnych pokładów lodu na powierzchni Marsa, które często mają mniej niż dwa miliony lat, co oznacza, że całe życie organiczne obecne w lodzie zostanie zachowane” – powiedział Christopher House, współautor badania i profesor nauk o Ziemi, w oświadczenie. „Oznacza to, że jeśli w pobliżu powierzchni Marsa znajdują się bakterie, przyszłe misje będą w stanie je znaleźć”.
Naukowcy odkryli, że aminokwasy — elementy budulcowe białek — przetrwały znacznie lepiej w czystym lodzie niż w lodzie zmieszanym z osadem. Ponad 10% pierwotnych aminokwasów pozostało nienaruszonych po symulowanej ekspozycji trwającej 50 milionów lat, podczas gdy te zawarte w mieszance gleby rozkładały się 10 razy szybciej i nie przetrwały. Podczas testów w jeszcze niższych temperaturach, podobnych do tych na Europylodowy księżyc Jowisza i Enceladus, lodowy księżyc Saturna, naukowcy odkryli, że jeszcze bardziej zmniejsza to tempo niszczenia.
Dlatego naukowcy sugerują, że w czystym lodzie produkty uboczne promieniowania, takie jak wolne rodniki, zostają uwięzione i unieruchomione, spowalniając rozkład chemiczny cząsteczek biologicznych. Natomiast minerały zawarte w Ziemia marsjańska wydają się tworzyć cienkie warstwy cieczy, które umożliwiają przemieszczanie się niszczycielskich cząstek i powodują większe szkody.
„Wyniki te sugerują, że czysty lód lub regiony zdominowane przez lód to idealne miejsce do poszukiwania najnowszego materiału biologicznego na Marsie” – stwierdził w oświadczeniu Alexander Pavlov, główny autor i badacz kosmosu w NASA Goddard Space Flight Center.
Może to pomóc w lepszym planowaniu obszarów docelowych podczas przyszłych misji na Marsa i projektowaniu odpowiednich narzędzi wiercenie do podpowierzchniowych osadów lodowych, których wiek szacuje się na mniej niż dwa miliony lat, co oznacza, że w zamarzniętym lodzie mogą zachować się wszelkie ślady biomolekularne z nowszego okresu nadającego się do zamieszkania.
Ich ustalenia były opublikowany 12 września w czasopiśmie Astrobiology.
