z filmy finansowane przez społeczność dział

Książka Kultura otoczona murami (wersje cyfrowe dostępne bezpłatnie) dotyczy niezgodności tradycyjnego systemu praw autorskich ze światem cyfrowym i braku sprawiedliwego wynagradzania twórców. Nasuwa się pytanie, co mogłoby je zastąpić, a ostatni rozdział książki oferuje jedno rozwiązanie w postaci prawdziwi fani. To ludzie, którzy kochają twórczość artysty i chętnie bezpośrednio go wspierają. Dzięki temu utwory te mogą być udostępniane bezpłatnie, gdyż zostały już ufundowane przez fanów. To z kolei oznacza, że ​​dziełami można się dzielić – nie ma tu potrzeby stosowania karnych przepisów dotyczących naruszania praw autorskich – w ten sposób rozpowszechniając informacje o artyście i zdobywając nowych, prawdziwych fanów oraz dodatkowe wsparcie finansowe.

System ten sprawdza się już dobrze w przypadku książek, muzyki i grafiki. Jednak powszechna krytyka tego podejścia jest taka, że ​​nigdy nie sprawdziłaby się w przypadku filmów, których powstanie wymaga zatem ochrony praw autorskich. Na poparcie tej tezy ludzie często wskazują na niezwykle duże budżety wielu filmów, często sięgające setek milionów dolarów. Oczywiście, zgodnie z argumentacją, takich sum nigdy nie udałoby się zgromadzić dzięki darowiznom prawdziwych fanów.

Jednym z problemów związanych z tym argumentem jest powszechna praktyka „Księgowość Hollywood”, co Wikipedia wyjaśnia jako:

nieprzezroczysty lub „twórczy”zestaw metody księgowe wykorzystywane przez branżę filmową, wideo, telewizyjną i muzyczną do budżetowania i rejestrowania zysków dla kreatywnych projektów. Wydatki można zawyżać w celu zmniejszenia lub wyeliminowania raportowanych wydatków zysk projektu, zmniejszając w ten sposób kwotę, jaką korporacja musi płacić w postaci podatków i tantiemy lub inny umowy o podziale zyskówna których się one opierają zysk netto.

Innymi słowy, te ogromne budżety mogą nie odzwierciedlać rzeczywistych kosztów realizacji filmu, ale często stanowią plan pozbawienia ludzi, takich jak aktorzy i inne osoby, obiecanej części zysków poprzez minimalizowanie lub nawet eliminowanie tych ostatnich. Co więcej, ostatnie wydarzenia z pewnością to sugerują filmy, które odniosły sukces, nie wymagają tak zawyżonych budżetówomówione tutaj na stronie BBC:

Który film okazałby się hitem lata – rodzinną przygodą akcji opartą na sprawdzonej własności intelektualnej (własności intelektualnej)? A może przerażający, niskobudżetowy horror wymyślony przez początkującego reżysera? Do niedawna większość z nas postawiłaby na pierwszą opcję.

Jednak tego lata wygląda na to, że niskobudżetowy horror zatriumfuje, a dwa niezależne filmy, Backrooms i Obsession, pokonują dwie megabudżetowe ekstrawagancje, Masters of the Universe oraz Star Wars: The Mandalorian i Grogu.

Liczby mówią same za siebie:

Różnicę między atrakcyjnością zmęczonych filmów IP a filmami oryginalnymi ilustrują dane dotyczące sprzedaży biletów w USA w ten weekend. Masters of the Universe, wywodzący się z serii zabawek firmy Mattel z lat 80. XX wieku i kreskówki przedstawiającej noszącego przepaskę na biodrach, trwale opalonego księcia-wojownika, to nowa produkcja, która zarobiła zaledwie 29 milionów dolarów (21,7 miliona funtów). Mandalorian i Grogu, który miał premierę w maju, wypada słabo jak na film Gwiezdne Wojny: w ten weekend zarobił 10 milionów dolarów (7,5 miliona funtów).

Z kolei Backrooms „zarobił w USA 81 milionów dolarów (61 milionów funtów) w weekend otwarcia. Łączna suma w USA wynosi obecnie 135 milionów dolarów (101 milionów funtów)”. Obsesja wypadła jeszcze lepiej:

Nie tylko miał udany weekend otwarcia, ale jest także pierwszym filmem od czasu „Et the Extra Terrestrial” z 1982 roku, którego wpływy w drugim i trzecim weekendzie w kinach wzrosły, a nie spadły. Całkowity przychód firmy wynosi obecnie 152 mln dolarów (114 mln funtów) w USA i 225 mln dolarów (169 mln funtów) na całym świecie.

Liczby te robią wrażenie, ale tak naprawdę godna uwagi jest różnica pomiędzy kosztami produkcji obu klas folii. Według artykułu BBC:

Budżet The Mandalorian i Grogu szacuje się na 165 milionów dolarów (124 miliony funtów), a budżet Masters of the Universe na 200 milionów dolarów (150 milionów funtów). Weź pod uwagę koszty marketingu, a te filmy muszą zarobić od 300 do 400 milionów dolarów (lub 225 milionów funtów do 300 milionów funtów), aby wyjść na zero.

…

Z kolei budżet Backrooms: 10 milionów dolarów (7,5 miliona funtów). A obsesja? 1 milion dolarów (750 000 funtów), góra. Nagle wydawanie fortuny w celu zdobycia fortuny nie wydaje się już zwycięską receptą.

Szczególnie ta ostatnia suma jest w stanie z łatwością zgromadzić fundusze prawdziwych fanów.

Dynamika rosnącego sukcesu filmów niskobudżetowych – coś, co artykuł BBC nazywa „trzęsieniem ziemi w Hollywood” – jest dokładnie tą samą, którą omawiamy w ostatnim rozdziale książki Walled Culture. Artykuł na stronie internetowej Guardiana ujmuje to w ten sposób:

“Chodzenie do kina stało się sposobem na nawiązanie kontaktu z przyjaciółmi i osobiste dzielenie się wrażeniami z kina. Gdzieś, gdzie możesz wyłączyć telefon na kilka godzin i po prostu odłączyć się od świata” – mówi 22-letnia TikToker Florence Rose.

Chodzi o poczucie wspólnoty, które leży u podstaw idei prawdziwych fanów, wykraczającej poza doświadczenie kinowe:

Aplikacje takie jak Letterboxd – w zasadzie dobre lektury kina – pozwalają użytkownikom wyrazić swoje reakcje w ostrych, ironicznych jednostronnych zdaniach i przewijać ujęcia innych widzów. „Pokolenie Z tęskni za społecznością, a dzięki aplikacjom takim jak Letterboxd, którego popularność stale rośnie, ludzie mogą znaleźć społeczność osób o podobnych poglądach i podzielić się swoimi przemyśleniami i uczuciami na temat filmów” – mówi Rose.

Rozwój Letterboxd wskazuje na głód właśnie tego rodzaju doświadczeń opartych na społeczności:

Platforma, którego główną publicznością są osoby w wieku od 18 do 24 latwzrosła z 1,7 mln użytkowników w 2020 r. do 26 mln w 2026 r., tylko od stycznia 2025 r. dodała ponad dziewięć milionów. „Kiedy film trafia do kin, rozpoczynają się rozmowy w Internecie, co przyciąga do kina więcej osób, aby mogli poczuć, że mogą się przyłączyć i być częścią tych rozmów” – dodaje Rose.

To przejście od hollywoodzkich hitów kinowych do niskobudżetowych filmów nowych reżyserów – często wyłaniających się ze świata YouTube’a – i nowych domów produkcyjnych to świetna wiadomość dla widzów spragnionych nowych wrażeń i poczucia wspólnoty. Nie tylko wnosi nowy talent do tej formy sztuki, ale także otwiera możliwość tworzenia filmów finansowanych przez fanów, które radzą sobie z trudną sztuczką bycia przemyślanym i popularnym.

Obserwuj mnie @glynmoody dalej Mastodont i dalej Błękitny. Pierwotnie wysłane do Kultura muru.

Zapisano pod: finansowanie społeczne, filmy, finansowanie, księgowość hollywoodzka, innowacja, Internet, kino