Przez dziesięciolecia akademickie szkoły społeczne istniały spokojnie w całych Stanach Zjednoczonych, jednak ich roli w systemie edukacji nie poświęcano zbyt wiele formalnej uwagi. Szkoły te charakteryzują się wyraźnym skupieniem na solidnym kształceniu akademickim, co odróżnia je od bardziej znanych modeli statutowych, które kładą nacisk na zasady zachowania lub cele społeczne. W niedawnym badaniu ogólnokrajowym zbadano, czy to wyróżniające się podejście prowadzi do lepszych wyników w nauce, co oznacza, jak dobrze uczniowie radzą sobie w nauce, zwłaszcza w okresie naznaczonym powszechnymi zakłóceniami w nauce.

Profesor Robert Maranto z Uniwersytetu Arkansas wraz z Jamisonem Whitem z National Alliance for Public Charter Schools i dr Seanem Woytkiem, zastępcą wiceprezesa ds. nauki i nauczania BASIS San Antonio Shavano przeprowadzili pierwszą systematyczną analizę szkół znanych jako intensywne akademickie szkoły społeczne. Naukowcy dokonali przeglądu szkół społecznych w całym kraju, które są szkołami finansowanymi ze środków publicznych i działają niezależnie od tradycyjnych okręgów szkolnych, aby zidentyfikować kampusy, których cechą charakterystyczną jest silny nacisk na kwestionowanie oczekiwań klas, a nie na specjalistyczny przedmiot lub rygorystyczny system dyscypliny. Wyniki badania opublikowano w recenzowanym czasopiśmie Education Sciences.

Dr Woytek wyjaśnił, że akademickie szkoły społeczne zostały założone, „aby umożliwić uczniom osiąganie doskonałych wyników w nauce na tyle, na ile pozwalają im ich umiejętności i wysiłki”. Jest to misja, która odróżnia je od szkół społecznych, których celem jest głównie pomoc uczniom w nadrabianiu zaległości w nauce. Według profesora Maranto „akademickie szkoły społeczne bez skrupułów traktują priorytetowo dyscyplinę akademicką”, odnosząc się do wymagających zajęć i wysokich oczekiwań w zakresie nauki, co odzwierciedla zapotrzebowanie rodziców na szkoły, które przedkładają naukę i wiedzę ponad sport, wydarzenia społeczne lub zajęcia pozalekcyjne.

Korzystając z krajowych zbiorów danych, które stanowią duże zbiory danych o edukacji zgromadzonych w całym kraju, zespół White’a zidentyfikował stosunkowo niewielką grupę szkół społecznych o intensywnym charakterze akademickim, działających na terenie całego kraju. Szkoły te łącznie obsługują dużą populację uczniów i są skupione głównie w społecznościach miejskich i podmiejskich, czyli w miastach i otaczających je obszarach mieszkalnych. W porównaniu z innymi szkołami społecznymi, akademickie szkoły społeczne wydają się bardzo podobne pod względem pochodzenia uczniów, poziomu dochodów rodziny i ogólnych wzorców wydatków. Ich działalność opiera się średnio na poziomie finansowania porównywalnym z innymi szkołami społecznymi i wyraźnie niższym niż w przypadku tradycyjnych szkół okręgowych, które są szkołami prowadzonymi bezpośrednio przez lokalne władze oświatowe, co sugeruje, że różnic w wynikach nie można łatwo wytłumaczyć wyższymi wydatkami.

Najbardziej zauważalne różnice pojawiły się, gdy White i jego zespół zbadali wyniki uczniów w nauce. Łącząc wyniki egzaminów stanowych z porównywalnymi na szczeblu krajowym wskaźnikami wyników uczniów, które umożliwiają uczciwe porównania w różnych stanach, zespół porównał wyniki w czytaniu i matematyce w różnych typach szkół. Przed globalną pandemią uczniowie uczęszczający do intensywnie akademickich szkół społecznych osiągali lepsze wyniki niż ich rówieśnicy zarówno w szkołach okręgowych, jak i innych szkołach społecznych, na większości poziomów klas i grup uczniów. Po pandemii te różnice w wynikach stały się jeszcze bardziej widoczne.

Profesor Maranto podkreśliła, że ​​wyniki były spójne we wszystkich populacjach, zauważając, że „intensywnie akademickie szkoły społeczne konsekwentnie osiągają lepsze wyniki niż inne szkoły społeczne i okręgowe w zakresie umiejętności czytania i pisania i matematyki we wszystkich grupach demograficznych”, czyli grupach określonych na podstawie dochodów, pochodzenia lub cech osobistych. Ten wzorzec dotyczył uczniów z gospodarstw domowych o niższych dochodach, uczniów wciąż rozwijających znajomość języka angielskiego oraz uczniów niepełnosprawnych, a także przedstawicieli różnych społeczności rasowych i etnicznych. Badacze podkreślają, że odkrycia te opisują wzorce, a nie bezpośrednie przyczyny, co oznacza, że ​​pokazują, co się dzieje, ale nie dokładnie pokazują, dlaczego. Sugerują jednak, że kultura szkolna silnie nastawiona na uczenie się mogła pomóc tym szkołom w utrzymaniu postępów w okresie, gdy wiele szkół borykało się z długotrwałymi zakłóceniami.

Badanie White’a opiera się również na codziennym doświadczeniu doktora Woytka, który prowadził i nadzorował wiele szkół w ramach BASIS Ed Texas. Uczniowie zazwyczaj od najmłodszych lat stają przed znaczącymi oczekiwaniami dotyczącymi prac domowych, a nauczycieli traktuje się jak ekspertów merytorycznych, co oznacza, że ​​mają głęboką wiedzę na temat przedmiotów, których uczą, a nie są ściśle ukierunkowani na sposób nauczania. Środki zewnętrzne, takie jak ustandaryzowane na poziomie krajowym egzaminy na poziomie uczelni, które są testami stosowanymi w całym kraju w celu oceny zaawansowanej wiedzy akademickiej, odgrywają kluczową rolę w dostosowaniu oczekiwań zarówno uczniów, jak i nauczycieli. White zauważył, że „dostosowanie zachęt dla uczniów i nauczycieli sprawia, że ​​nauczanie jest bardziej harmonijne i łatwiejsze niż w większości amerykańskich szkół”, co wzmacnia wspólne skupienie się na wynikach uczenia się.

Pomimo ich dobrych wyników naukowcy zdają sobie sprawę z istnienia istotnych ograniczeń. Analiza nie obejmuje pomiarów postępów uczniów w czasie, co oznacza, że ​​nie śledzi, jak bardzo poszczególni uczniowie poprawiają się z roku na rok, a rodziny, które wybierają szkoły społeczne o intensywnym charakterze akademickim, mogą już przywiązywać dużą wagę do osiągnięć w nauce. Jak ostrzega White i jego współpracownicy, potrzebne są dodatkowe badania, aby ustalić, czy można byłoby osiągnąć podobne wyniki, gdyby w edukacji publicznej szerzej stosowano praktyki akademickie.

Ogólnie rzecz biorąc, ustalenia rodzą pytania o to, czy położenie większego nacisku na naukę akademicką mogłoby przynieść korzyści szerszej grupie szkół. W następstwie niepowodzeń w nauce związanych z pandemią badanie sugeruje, że kultury szkolne skupione na tematyce akademickiej mogą oferować przydatne lekcje nauczycielom i decydentom, czyli decydentom w edukacji, którzy chcą lepiej wspierać zmotywowanych uczniów. Profesor Maranto, White i dr Woytek doszli do wniosku, że intensywnie akademickie szkoły społeczne charakteryzują się zarówno dobrymi wynikami akademickimi, jak i stabilnością finansową, co czyni je modelem wartym większej uwagi.

Odniesienie do czasopisma

Maranto R., White J., Woytek S., „An Exploratory Analysis of United States Academically Intensive Charter Schools”, Education Sciences, 2025. DOI: https://doi.org/10.3390/educsci15070933

O autorze

Roberta Maranta (doktorat, Minnesota, 1989) jest kierownikiem ds. przywództwa XXI wieku na Wydziale Reformy Edukacji na Uniwersytecie Arkansas. Zasiadał w Radzie Szkolnej Fayetteville (2015–2020), a obecnie jest członkiem zarządu Society for Open Inquiry in the Behavioural Sciences (SOIBS) oraz zarządu Achievement House Cyber ​​Charter School. Wraz z innymi Bob wydał ponad 100 recenzowanych publikacji i 18 książek naukowych tak nudnych, że jego własna matka nie chciała ich czytać, w tym Prezydent Obama i reforma edukacji (Palgrave/Macmillan, 2012), Edukacja wierzących: religia i wybór szkoły (Routledge, 2021), oraz dokumenty dotyczące bezpłatnych zapytań (AEI, 2025). Redaguje Dziennik wyboru szkoły. Bob jest o godz maranto@uark.edu.