Spin-offy science-fiction mogą być mieszanką. “Star Trek: Następne pokolenie” I “Gwiezdne wrota SG-1„odniosły taki sukces, że zapoczątkowały liczne własne kontynuacje, ale wysiłki mające na celu rozszerzenie odpowiednich wszechświatów”Babilon 5„ („Krucjata”) i „Battlestar Galactica” („Caprica”) okazała się mniej udana. Oba zostały anulowane po jednej serii odcinków.

Spin-off „Z Archiwum X” „The Lone Gunmen” – którego ostatnia część zadebiutowała 25 lat temu – należy do tej samej kategorii jednosezonowych cudów, ale był raczej lepszy, niż mogłoby sugerować przedwczesne zakończenie…

Podobnie jak „Frasier” z „Cheers”, „The Lone Gunmen” zmienił ton materiału źródłowego; był lżejszy i bardziej jawnie rozgrywany dla śmiechu niż „Z Archiwum X” i skupiał się na postaciach, które zaczynały jako gracze drugoplanowi.

Teoretycy/badacze spiskowi John Fitzgerald Byers (Bruce Harwood), Melvin Frohike (Tom Braidwood, który pracował także jako asystent reżysera przy wczesnych sezonach tego przeboju science-fiction) i Richard „Ringo” Langly przedstawiali się, oksymoronicznie, jako Samotni Strzelcy.

Pomysły legend Z Archiwum X Glena Morgana i Jamesa Wonga (którzy później stworzyli „Przestrzeń: powyżej i poza nią“), to ulubione trio fanów pomagało Foxowi Mulderowi w dochodzeniu w sprawie niewyjaśnionego odcinka „EBE” od pierwszego sezonu. Ich obecność wzrosła później przez cały czas trwania oryginalnego serialu, a w odcinku 5 sezonu „Unusual Suspects” przyznano im nawet historię pochodzenia.

Jednak ten spin-off nigdy nie miał być swobodną, ​​bardziej nieoficjalną wersją „Z Archiwum X”. Zamiast tego był to komediowy thriller szpiegowski, w którym gra trzech facetów, którzy zwykle nigdy nie zbliżaliby się do linii frontu szpiegowskiego. Współtwórca Frank Spotnitz powiedział, że „cały serial został zaprojektowany tak, aby był czymś w rodzaju «Misji: Niemożliwe» z maniakami”, a początek odcinka pilotażowego potwierdza tę tezę, zwisając Frohike’a z sufitu, jakby był (prawie) Tomem Cruisem. Aby podkreślić te cechy szpiegostwa, w serialu pojawiła się nawet – w oczekiwaniu na pozew – postać o imieniu James (no dobra, Jimmy) Bond.

Byers był byłym pracownikiem rządowym, którego cynizm w stosunku do oficjalnych wyjaśnień zabójstwa prezydenta Kennedy’ego doprowadził go do przejścia na niezależny zawód; Frohike był byłym tancerzem tanga, bardzo zakochanym w Danie Scully i mniejszym zainteresowaniu elektroniką; a Langly był geniuszem hakowania komputerów w czasach, gdy większość ludzi nadal korzystała z Internetu przez modem. Połączyła ich paranoja i dążenie do ochrony amerykańskiego snu poprzez ujawnianie spisków i tajemnic, które obecne władze wolałyby pozostać w ukryciu.

Oglądając teraz ten program, można stwierdzić, że jest to w dużej mierze produkt z początku XXI wieku. To był reportaż tygodnia w telewizji sieciowej, z minimalną liczbą seriali, ten niepowtarzalny „Vancouver udający [insert name of US city]” i OGROMNE monitory komputerowe. Gościnnie w filmie wystąpił także były stały bywalca serialu “Sąsiedzi” Alana Dale’a, który pojawił się także w “The West Wing”, “Ostrym dyżurze”, “NCIS”, “Zagubionych” i, jak się wydaje, w każdej innej ważnej serii telewizyjnej tamtej epoki. (Rok później pojawił się w samym “Z archiwum X”, grając zupełnie inną rolę).