Być człowiekiem to cierpieć na osobliwą wrodzoną ślepotę: nad przepaścią jakiejkolwiek wielkiej zmiany z przerażającą jasnością widzimy znajomą, solidną podstawę, którą możemy utracić, ale wypełniamy otchłań nieznanego przed nami strachem z powodu potencjalnej straty, a nie radością z powodu potencjalnego zysku w postaci radości i satysfakcji, których nie potrafimy sobie wyobrazić, ponieważ jeszcze ich nie […]