Wybory prezydenckie w Kolumbii odbędą się 21 czerwca w drugiej turze, w której udział wezmą lewicowy i prawicowy kandydat z przeciwnych krańców spektrum politycznego, po tym jak niedzielne głosowanie nie wyłoniło zwycięzcy.

Prawicowy Abelardo de la Espriella, wielbiciel Donalda Trumpa, zwyciężył w głosowaniu, a tuż za nim uplasował się lewicowy senator Iván Cepeda, sojusznik obecnego prezydenta Gustavo Petro.

Kampanię nękały przemoc, w tym ataki dronów, porwania, zabójstwa i zabójstwo kandydata na prezydenta podczas zeszłorocznego wiecu.

Obaj mężczyźni przedstawiają odmienne wizje rozwiązania brutalnego wewnętrznego konfliktu zbrojnego w Kolumbii, który trwa od dziesięcioleci, ale w ostatnich latach odrodził się.

W niedzielę żaden z kandydatów nie uzyskał więcej niż 50% głosów, aby zwyciężyć.

Choć sondaże wskazywały, że Cepeda wyprzedzi swojego prawicowego rywala, oficjalne wyniki wykazały, że ma on przewagę z 41% głosów w porównaniu z 43,7% De La Esprielli, przy uwzględnieniu prawie wszystkich głosów.

Po zdobyciu większości głosów De La Espriella powiedział w drugiej turze, że „pokona tyranię i absolutyzm”, nazywając wynik „triumfem tych z nas, którzy nigdy nie doświadczyli życia na koszt państwa”.

Tymczasem Cepeda zapowiedział, że nie będzie komentował do czasu sprawdzenia wyliczeń przez sędziów.

Paloma Valencia, umiarkowana konserwatystka, która zajęła trzecie miejsce z wynikiem poniżej 7%, od tego czasu popiera De La Espriella.

Prezydent Petro, który poparł Cepedę, oświadczył, że „nie akceptuje wstępnych wyników liczenia” i że zaczeka na ostateczne wyniki sprawdzone przez sędziów. Zarzucał nieprawidłowości w głosowaniu, w tym twierdzenie, że „dodano setki tysięcy głosów” – nie podając żadnych dowodów.

Władze wyborcze stwierdziły, że dzień głosowania przebiegł „normalnie i bezpiecznie”.

Cepeda aktywnie uczestniczył w rozmowach pokojowych, które doprowadziły do ​​historycznego porozumienia w 2016 r. między rządem Kolumbii a grupą partyzancką FARC, które doprowadziło do rozbrojenia tysięcy bojowników rebeliantów.

Często opisuje się go jako architekta strategii „całkowitego pokoju” prezydenta Petro, pierwszego lewicowego prezydenta Kolumbii, która przedkłada dialog i negocjacje z grupami zbrojnymi podczas zawieszenia broni nad interwencję wojskową.

Pod prezydenturą Petro produkcja kokainy osiągnęła rekordowy poziom, wzrosła liczba członków grup zbrojnych, a przemoc na granicy osiągnęła najgorszy poziom od lat, powodując wysiedlenie dziesiątek tysięcy ludzi. To doprowadziło jego krytyków i wielu analityków bezpieczeństwa do potępienia „całkowitego pokoju” jako nieudanej strategii, chociaż Petro argumentował, że jego rząd skonfiskował największą ilość narkotyków w historii.

Gospodarka się rozwinęła, a Petro znacznie podniósł płacę minimalną, chociaż około jeden na trzech Kolumbijczyków nadal żyje w biedzie.

Cepeda zapowiedział reformy gospodarcze, jeśli zostanie wybrany, w tym zwiększenie świadczeń socjalnych i przekazanie ziemi ofiarom konfliktu wewnętrznego.

De La Espriella jest prawnikiem i biznesmenem, który nazywa siebie „El Tigre”, czyli tygrysem. Ostro skrytykował negocjacje Petro z grupami zbrojnymi i opowiadał się za zdecydowanym militarnym rozprawieniem się z przestępczością, w tym zacieśnieniem współpracy ze Stanami Zjednoczonymi, bombardowaniem karteli przy wsparciu USA, większymi uprawnieniami wojska i możliwymi masowymi procesami.

Zobowiązał się do zbudowania 10 megawięzień w dżungli na wzór twardogłowego prawicowego prezydenta Salwadoru Nayiba Bukele, na którym – jak zauważyło wielu komentatorów – De La Espriella wzorował się na swojej brodzie i niektórych swoich politykach. Zapowiedział także drastyczne zmniejszenie państwa.

De La Espriella wzbudził kontrowersje w związku z niektórymi swoimi byłymi klientami: był prawnikiem Alexa Saaba, bliskiego sojusznika obalonego przez USA przywódcy Wenezueli Nicolása Maduro, którego niedawno oskarżono o pranie pieniędzy. Bronił także kolumbijskiego oszusta Davida Murcii Guzmána, który kierował wielomiliardową piramidą finansową. Twierdził, że to tylko część jego pracy jako obrońcy, podczas gdy krytycy zarzucają mu, że wzbogacał się, broniąc potężnych przestępców.

Stosunki z sąsiadami i USA

Druga tura wyborów, która odbędzie się 21 czerwca, będzie miała konsekwencje dla stosunków Kolumbii z USA i niektórymi sąsiadami Kolumbii.

Trump przyjął zdecydowane podejście w polityce zagranicznej do Ameryki Łacińskiej: pojmanie byłego przywódcy Wenezueli Nicolása Maduro podczas nalotu wojskowego, uderzenie w łodzie przemytnicze rzekomych handlarzy narkotykami na Karaibach i wschodnim Pacyfiku, nałożenie blokady naftowej na Kubę i utworzenie na początku tego roku sojuszu na rzecz bezpieczeństwa „Tarczy Ameryk” z prawicowymi przywódcami w regionie w celu zwalczania karteli.

W ostatnich wyborach wiele krajów w regionie przesunęło się na prawo, w tym Ekwador, Chile, Argentyna, Boliwia, Honduras i Salwador.

Petro i Trump ścierają się i regularnie obrażają się nawzajem w kwestiach obejmujących handel narkotykami i interwencję USA w regionie, chociaż stosunki poprawiły się po lutowym spotkaniu w Białym Domu. Jednakże w tych okresach współpraca antynarkotykowa była w dużej mierze kontynuowana.

Cepeda, podobnie jak Petro, upierał się, że Kolumbia nie powinna być „państwem wasalnym” USA, natomiast De La Espriella wyraził chęć wzmocnienia sojuszu bezpieczeństwa z USA i ideologicznie zbliża się do Trumpa.

W przeciwieństwie do innych głosów w regionie Trump nie poparł otwarcie żadnego kandydata w tych wyborach.

Druga tura może również mieć wpływ na stosunki z sąsiadem Kolumbii, Ekwadorem. Kolumbia jest największym na świecie producentem kokainy, ale większość światowej kokainy przepływa obecnie przez Ekwador, co w ostatnich latach doprowadziło również do wzrostu przemocy w tym kraju.

Konserwatywny prezydent Ekwadoru Daniel Noboa nałożył cła na Kolumbię, zarzucając rządowi, że nie robi wystarczająco dużo, aby zabezpieczyć wspólną granicę narodów. Ekwador przeprowadził wspólne operacje wojskowe w ramach karteli z USA.

Noboa powiedział, że podczas spotkania z De La Espriellą 1 czerwca osiągnął porozumienie w sprawie zniesienia ceł, ponieważ obaj zgodzili się na „przekazanie ekwadorskich przestępców przebywających na terytorium Kolumbii” i „wspólną walkę z narkoterroryzmem”.

Ministerstwo spraw zagranicznych Kolumbii oskarżyło go w odpowiedzi na „celową ingerencję” w jej wybory. Biuro Noboi nie odpowiedziało natychmiast na prośbę o komentarz.