Wczesne doświadczenia życiowe mają ogromny wpływ i kształtują ludzki mózg. Podatność na choroby neuropsychiatryczne w późniejszym życiu może wynikać z zakłócenia dojrzewania kory przedczołowej (PFC) na skutek negatywnych wpływów środowiska we wrażliwych okresach rozwoju. Niektóre badania sugerują, że kobiety są bardziej niż mężczyźni podatne na drugi atak przeciwności losu na wczesnym etapie życia.

Kelsea Gildawie, Lilly Ryll, Jessica C. Hexter, Shayna Peterzell, Alissa Valentine, pod kierunkiem profesor Heather Brenhouse z Northeastern University, zbadały długoterminowe, specyficzne dla płci, skumulowane skutki wielu stresorów rozwojowych, które są powiązane z zaburzeniami psychicznymi, i opublikowały swoje odkrycia w czasopiśmie Rozwojowa neuronauka poznawcza.

Starali się ustalić, w jaki sposób oddzielenie noworodka od opiekunów, po którym następuje drugi atak izolacji społecznej od rówieśników, może mieć specyficzny dla kobiet złożony wpływ na sieci okołonerwowe PFC – siatki cukrów i białek, które pomagają neuronom adaptować się i rosnąć – i czy przyczynia się to do podatności na zachowania podobne do lęku. Kelsea Gildawie przeprowadziła testy behawioralne na szczurach po oddzieleniu od matki i późniejszej izolacji społecznej. Później wykorzystali immunohistochemię, mikroskopię i kwantyfikację obrazu, aby wykazać różnice i ukazać różnice między poszczególnymi osobami.

Jednym z najważniejszych wniosków tego krytycznego badania jest to, że w przypadku kobiet, ale nie mężczyzn, izolacja społeczna od rówieśników może wystąpić odwracać pewne szkodliwe skutki, jakie przeciwności noworodkowe wywierają na sposób, w jaki zwierzę reaguje na potencjalne zagrożenia w środowisku; jednak patrząc na inne rodzaje zachowań wskazujących na lęk, można zauważyć, że mogą to być przeciwności losu u noworodka chronić kobiet przed szkodliwymi skutkami izolacji społecznej nieletnich. Kiedy naukowcy przyjrzeli się poziomowi komórek w mózgu, odkryli, że oba uderzenia przeciwności losu miały złożony wpływ na sieci perineuronalne, które pomagają neuronom komunikować się między sobą.

Profesor Brenhouse wyjaśnia: „Odkrycia te są ważne, ponieważ sugerują, że rozwijający się mózg kobiety pobiera informacje z bardzo wczesnego życia i przetwarza je w sposób, który wpływa na sposób, w jaki postrzega i reaguje na późniejsze zagrożenia – zagrożenia, które obejmują izolację od rówieśników w okresie dorastania, a także zagrożenia w późniejszym życiu w wieku dorosłym. Wydaje się, że męski mózg inaczej przetwarza tego samego rodzaju traumy i możliwe, że może to powodować różne typy bezbronności i odporności u obu płci”. Dane pokazują, że podwójne uderzenie przeciwności losu ma większy długoterminowy wpływ na integralność strukturalną sieci krocza i liczbę komórek parwalbuminy u kobiet.

„W bieżącym badaniu zaobserwowaliśmy zależny od płci wpływ przeciwności losu na nadpobudliwość i zachowania związane z oceną ryzyka, jednak w przeciwieństwie do ustaleń dotyczących mózgu, wzór wyników nie miał charakteru addytywnego” – powiedziała pani Gildawie. Może to sugerować, że zmiany w zachowaniu przypominające stany lękowe nie są w całości spowodowane wywołaną przez niekorzystne zdarzenia parwalbuminą i zaburzeniami perineuronowymi oraz że w grę mogą wchodzić inne procesy. Później dodała: „W przyszłych pracach zbadane zostaną inne zachowania, w których pośredniczy kora przedczołowa, które mogą być regulowane przez zmiany w dojrzewaniu neurostrukturalnym, takie jak zachowania społeczne i pamięć robocza”.

To nowatorskie badanie ma ogromny potencjał w zakresie informowania naukowców i klinicystów zainteresowanych skutkami przeciwności losu na wczesnym etapie życia, ponieważ wskazuje na znaczące różnice w sposobie, w jaki mężczyźni i kobiety zmieniają swój rozwój pod wpływem tego rodzaju stresorów. W ten sposób możemy lepiej zrozumieć następstwa neuropsychiatryczne i ewentualnie ulepszyć metody leczenia zapobiegawczego.

Referencje w czasopiśmie i główne źródło obrazu:

Gildawie KR, Ryll LM, Hexter JC, Peterzell S, Valentine AA, Brenhouse HC. Model przeciwności losu u rozwijających się szczurów z dwoma trafieniami ujawnia wpływ specyficzny dla płci na strukturę i zachowanie kory przedczołowej. Dev Cogn Neurosci. 2021 kwietnia;48:100924. DOI: 10.1016/j.dcn.2021.100924. EPUB 2021, 27 stycznia.

O Autorach

Doktor Heather Brenhouse

Profesor nadzwyczajny

Dr Heather Brenhouse jest profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Northeastern. Uzyskała tytuł licencjata z psychobiologii na Uniwersytecie Binghamton, tytuł magistra neurologii behawioralnej i systemowej na Uniwersytecie Rutgers oraz stopień doktora. uzyskał tytuł doktora psychologii eksperymentalnej na Northeastern University. Pracę podoktorską odbyła w Harvard Medical School, McLean Hospital, była instruktorem w Harvard Medical School, a następnie w 2012 roku dołączyła do wydziału Neuronauki Behawioralnej i Psychologii w Northeastern.

Kelsea Gildawie, MS

Doktorat Kandydat

Kelsea Gildawie jest doktorantką. Kandydatka na Northeastern University w Laboratorium Neuropsychobiologii Rozwojowej, kierowanym przez dr Heather Brenhouse. Uzyskała tytuł licencjata w dziedzinie neurologii i zachowania na Uniwersytecie Simmons, gdzie badała wpływ odżywiania na związane z wiekiem pogorszenie funkcji poznawczych u myszy. Jej obecne badania dotyczą zależnych od płci neuroimmunologicznych i neurostrukturalnych skutków przeciwności losu we wczesnym okresie rozwoju i odpowiadających im zaburzeń zachowania.