Przez stulecia ludzie próbowali zrozumieć, dlaczego ból czasami nigdy nie ustępuje. Naukowcy z Australii uważają, że odpowiedź leży w subkomórkowym elemencie nerwów obwodowych, który jest podatny na niewidzialne siły fizyczne. Nowe badanie opublikowane w iScience opisuje model oparty na zasadach elektromagnetycznych – prawach naturalnych opisujących interakcje między ładunkami elektrycznymi i polami magnetycznymi – który może przynieść trwałą ulgę w chronicznym bólu, co od dawna uważano za niemożliwe.

Naukowcy dr Philip Cornish i pani Anne Cornish ze Specialized Pain Medicine Pty Ltd wraz z ekspertem ds. danych dr Jonathanem Tuke z Uniwersytetu w Adelajdzie przebadali 231 osób, którym podano małe wszczepione urządzenie generujące pole elektromagnetyczne. Wykorzystano to do namierzenia kanałów sodowych, głównych kanałów jonowych w błonach komórkowych komórek nerwowych przewodzących ból. Ich metoda opierała się na matematycznych podstawach precyzyjnego umieszczania urządzenia w ciele. Wyniki wykazały silny związek pomiędzy dokładnym umiejscowieniem urządzenia a całkowitym ustąpieniem bólu. Badanie sugeruje, że przewlekły ból można całkowicie powstrzymać – i w konsekwencji wyjaśnić – poprzez zrozumienie, w jaki sposób pole elektromagnetyczne oddziałuje z żywymi tkankami.

Neuromodulację, metodę leczenia stosowaną w bieżącym badaniu, stosuje się od ponad 70 lat, ale jej wyniki kliniczne były ostatnio krytykowane jako nie lepsze od placebo. Przełomowym odkryciem Cornish było to, że urządzenie to generuje pole elektromagnetyczne, a nie prąd elektryczny, jak wcześniej sądzono. Odkrycie to zostało opublikowane w ich wcześniejszej publikacji w krzemie badanie w The International Journal for Numerical Methods in Biomedical Engineering. Co więcej, w tym samym badaniu wykazano również, że główny kanał jonowy w nerwach, powszechnie znany jako „bramkowany napięciem” kanał sodowy, w rzeczywistości reaguje/wrażliwy na pola elektromagnetyczne. Biorąc pod uwagę, że ich wynik kliniczny był tak ważny, tj. bezbolesny, chodziło o powiązanie źródła elektromagnetyzmu z celem elektromagnetyzmu. Jak wyjaśnił dr Cornish na temat obecnego badania: „Co najważniejsze, nasze matematyczne ramy dotyczące rozmieszczenia układu elektrod jednostki neuromodulacyjnej są w dużym stopniu powiązane z bezbolesnym leczeniem pacjentów z bólem przewlekłym”. Tym, co wyróżnia tę pracę, jest to, że uwzględnia teorię elektromagnetyczną i wiedzę o przestrzeni biofizycznej w diagnozowaniu i leczeniu bólu przewlekłego, a także w jego zrozumieniu. Nie opiera się na domysłach ani powtarzalnych korektach. Zamiast tego wykorzystuje te same reguły matematyczne, które opisują sposób generowania i przesyłania pól elektromagnetycznych – te same zasady, które umożliwiają zastosowanie nowoczesnych technologii, takich jak radia i silniki elektryczne. Ma to sens, ponieważ elektromagnetyzm jest podstawową nauką, dzięki której wszystkie one funkcjonują.

Podczas swoich badań naukowcy zauważyli coś niezwykłego. Udało im się powiązać krótkotrwałe całkowite złagodzenie bólu związanego z blokadą nerwów z długoterminową całkowitą ulgą w bólu dzięki zastosowaniu neuromodulacji. Wykorzystując precyzyjne ramy matematyczne oparte na jednym z podstawowych równań fizyki, zwanym prawem Gaussa, które opisuje, w jaki sposób pole elektryczne rozprzestrzenia się od ładunku źródłowego, ustalili, jak rozmieścić elektrody w taki sposób, aby pole elektromagnetyczne najskuteczniej docierało do kanałów sodowych powodujących ból. Metodologia ta potwierdziła również, że chociaż zastrzyki przyniosły ograniczone korzyści terapeutyczne, miały ogromną wartość w ramach diagnostycznych.

Do tego długoterminowego badania włączono osoby w różnym wieku, z objawami bólowymi, które cierpiały od lat i bez powodzenia próbowały innych metod leczenia. Wyniki były niezwykłe: każda osoba leczona tym nowym modelem zgłaszała całkowitą ulgę wkrótce po operacji. Zespół odkrył również, że przestrzeganie instrukcji dotyczących regeneracji było niezbędne do utrzymania sukcesu, zgodnie z badaniami nauk behawioralnych dotyczącymi przestrzegania i nieprzestrzegania zasad. Ci, którzy unikali niepotrzebnego ruchu po zabiegu, znacznie częściej pozostawali bez bólu. Naukowcy zauważyli, że zbyt wczesna aktywność czasami powodowała przesunięcie cienkich przewodów elektrycznych, zwanych elektrodami, co znacznie zmniejszało lub nawet uniemożliwiało złagodzenie bólu.

Z biegiem czasu zalety tej metody stały się jeszcze bardziej przekonujące i skuteczne (rysunek 1). Ponad sto osób przez wiele lat nie odczuwało bólu ani leków, a niektóre donosiły o całkowitym wyzdrowieniu nawet po dziesięciu latach. W przypadkach, gdy elektrody zostały przypadkowo przesunięte z pozycji, co wiązało się z utratą łagodzenia bólu, przywrócenie elektrod do pierwotnej, obliczonej pozycji – zgodnie z definicją matematyczną – przywróciło całkowitą ulgę w bólu.

To odkrycie zmienia sposób, w jaki lekarze mogą myśleć o leczeniu bólu. Tradycyjnie sukces w terapii bólu przewlekłego oznaczał zmniejszenie poziomu bólu o połowę – cel, który często sprawiał, że pacjenci nadal mieli trudności. Z kolei model Cornisha pomógł ludziom nie odczuwać żadnego bólu w różnych schorzeniach, od bólu pleców i przewlekłego bólu pooperacyjnego po ból fantomowy kończyny – uczucie, gdy ludzie odczuwają ból amputowanej kończyny. Zespół jest przekonany, że wiele tradycyjnych metod neuromodulacji, takich jak umieszczanie elektrod w kanale kręgowym (tzw. umieszczanie zewnątrzoponowe), nie działa dobrze, ponieważ ignorują podstawową fizykę zarówno urządzenia, jak i ciała. „Wyniki kliniczne neuromodulacji związanej z zewnątrzoponowym umieszczeniem układu elektrod zostały ostatnio skrytykowane jako nie lepsze od placebo” – zauważyła dr Cornish, dodając, że może to odzwierciedlać problemy z transmisją pola elektromagnetycznego, które zidentyfikowano we wcześniejszym badaniu. w krzemie badanie.

Oprócz sukcesu medycznego badanie rzuca wyzwanie także podstawowemu rozumieniu samego bólu. Naukowcy argumentują, że ból nie jest komunikatem wysyłanym przez nerwy i interpretowanym przez mózg, ale zdarzeniem elektromagnetycznym zachodzącym w komórkach nerwowych organizmu i powiązanym z odruchową reakcją wycofania, w której pośredniczy rdzeń kręgowy. „To badanie zdecydowanie sugeruje, że przewlekły ból jest zjawiskiem bioelektromagnetycznym nerwów obwodowych” – stwierdził dr Cornish, odnosząc się do poglądu, że żywe tkanki wytwarzają pola elektromagnetyczne i reagują na nie. Łącząc fizykę i biologię, zespół stworzył nowy sposób zrozumienia, diagnozowania i leczenia długotrwałego bólu. Mocne wyniki tego badania wskazują na duży krok naprzód w zrozumieniu i leczeniu przewlekłego bólu za pomocą fizyki, a nie leków.

Pewne przeszkody pozostają. Używane urządzenia mogą nadal przesuwać się po operacji. Naukowcy uważają, że ulepszony projekt sprzętu mógłby rozwiązać ten problem. Metoda ta wymaga innego sposobu opieki nad tymi pacjentami, przy zmianie modelu finansowania. Koncepcje zawarte w tym zbiorze prac reprezentują zmianę paradygmatu i historycznie rzecz biorąc, należy najpierw pokonać opór wobec takiego rozwoju sytuacji.

Potencjalny wpływ wykracza daleko poza leczenie bólu. To podejście pokazuje, jak te same zasady, które zasilają radia, komputery i urządzenia do rezonansu magnetycznego – które również opierają się na polach elektromagnetycznych – mogą pomóc pozytywnie wpłynąć na organizm ludzki. Jak podsumował dr Cornish: “Opracowaliśmy ramy matematyczne oparte na równaniach Maxwella, aby określić rozmieszczenie układu elektrod jednostki neuromodulacyjnej. W tym badaniu wykazaliśmy, że nasze ramy matematyczne są silnie powiązane z raportami pacjentów dotyczącymi [being] bezbolesne w wielu różnych postaciach przewlekłego bólu”. Ta praca może zmienić sposób, w jaki medycyna postrzega przewlekły ból – nie jako stan nierozwiązywalny, ale jako zjawisko bioelektromagnetyczne, które można skorygować dzięki nowemu zrozumieniu i precyzji w diagnostyce i leczeniu.

Odniesienie do czasopisma

Cornish P., Cornish A., Tuke J., „Całkowite złagodzenie przewlekłego bólu za pomocą teorii elektromagnetycznej: retrospektywne obserwacyjne badanie kohortowe”. iScience, 2025. DOI: https://doi.org/10.1016/j.isci.2025.112916

O Autorach

Doktor Philip Cornish uzyskał dyplom lekarza na Uniwersytecie Medycznym w Auckland w Nowej Zelandii w 1985 r., następnie otrzymał stypendium Australian & New Zealand College of Anesthetists w 1992 r., stypendium na Wydziale Medycyny Bólu Australijsko-Nowozelandzkiego Kolegium Anestezjologów w 2013 r. oraz akceptację jego pracy doktorskiej przez Wydział Medycyny i Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu w Auckland w 2016 r. Obecnie jest konsultantem Anestezjolog i lekarz specjalizujący się w leczeniu bólu w Specialized Pain Medicine Pty Ltd w Adelajdzie w Australii Południowej. Jest wielokrotnie publikowany na tematy związane z anestezją i medycyną bólu. Jego główne zainteresowania badawcze obejmują nauki podstawowe, np. anatomię stosowaną w znieczuleniu regionalnym, teorię elektromagnetyczną w bólu przewlekłym.

Pani Anna Cornish posiada tytuł licencjata pielęgniarstwa na UniSA w Adelajdzie w Australii Południowej oraz dyplom ukończenia studiów wyższych w zakresie badań pielęgniarskich na Uniwersytecie w Adelajdzie w Australii Południowej. Jest pielęgniarką kliniczną w Specialized Pain Medicine Pty Ltd w Adelajdzie w Australii Południowej. Jest wielokrotnie publikowana na tematy związane z medycyną bólu. Jej główne zainteresowania badawcze obejmują zarządzanie wszczepionymi urządzeniami, w tym programowanie, oraz zarządzanie zachowaniem bezbolesnego pacjenta z przewlekłym bólem pooperacyjnym.

Doktor Simon Tuke uzyskał tytuł licencjata w dziedzinie medycyny i nauk weterynaryjnych na Uniwersytecie w Edynburgu w Szkocji w 1992 r., tytuł licencjata w dziedzinie matematyki i informatyki na Uniwersytecie w Adelajdzie w Australii Południowej w 2004 r. oraz tytuł doktora na Uniwersytecie w Adelajdzie w 2013 r. Obecnie jest starszym wykładowcą w Szkole Informatyki i Nauk Matematycznych na Uniwersytecie w Adelajdzie w Australii Południowej. Jego zainteresowania badawcze obejmują biostatystykę, bioinformatykę i analizę sieci.