Nowatorskie połączenie terapii endoskopowych wykazało niezwykłą skuteczność w leczeniu przetoki dwunastniczej – rzadkiego, ale zagrażającego życiu powikłania, które może wystąpić po urazie lub operacji jamy brzusznej. Przetoki te są trudne do leczenia, ponieważ stale wyciekają z nich treści jelitowe, narażając pacjentów na ryzyko ciężkiej infekcji i niedożywienia. Konwencjonalna chirurgia niesie ze sobą znaczne ryzyko i często nie zapewnia trwałego zamknięcia, dlatego pilnie potrzebne są minimalnie inwazyjne metody alternatywne. Ten innowacyjny przypadek podkreśla potencjał zaawansowanych metod endoskopowych w leczeniu schorzeń, które tradycyjnie wymagały interwencji chirurgicznej wysokiego ryzyka.

Przypadek prowadzony przez dr Gustavo de Carvalho Bertaccini Guriam i jego zespół w szpitalu São Francisco – Hapvida i opublikowany w WideoGIEdotyczyło młodego mężczyzny, który w wyniku wypadku motocyklowego doznał perforacji dwunastnicy. Pomimo wielokrotnych prób leczenia operacyjnego urazu, u pacjenta rozwinęła się przetrwała przetoka dwunastnicza, skutkująca ciągłym wyciekiem treści jelitowej i nawracającymi infekcjami w obrębie jamy brzusznej. Obrazowanie ujawniło duży zbiór zaotrzewnowy i po skierowaniu zespół zdecydował się na łączone podejście endoskopowe zamiast dodatkowej operacji.

Leczenie składało się z trzech uzupełniających się technik:

1. Zmodyfikowany system endoskopowej terapii próżniowej (EVT), zapewniający ciągłe odsysanie w celu usunięcia zakażonego płynu i sprzyjania granulacji;
2. Endoskopowy drenaż wewnętrzny (EID) z wykorzystaniem stentów z podwójnym pigtailem zapewniający skuteczną ewakuację i dekompresję wewnętrzną; I
3. Klips nasadkowy (OTSC), stosowany w końcowym etapie w celu uzyskania całkowitego zamknięcia przetoki.

Doktor Guriam wyjaśnił: „W tym przypadku kluczowe było powiązanie drenażu wewnętrznego z endoskopową terapią próżniową. Oprócz odprowadzenia ropnej wydzieliny z jamy do światła dwunastnicy, sprzyjało to miejscowemu oczyszczeniu rany i umożliwiało bezpośrednie przenoszenie podciśnienia, przyspieszając proces gojenia.”

Leczenie przeprowadzono w sekwencyjnych sesjach przez kilka tygodni, uzyskując postępującą redukcję ubytku i poprawę stanu klinicznego pacjentki. Po około trzech miesiącach założono OTSC w celu zamknięcia pozostałej przetoki, uzyskania ostatecznego zamknięcia i umożliwienia bezpiecznego wypisu. Kontrola potwierdziła całkowite wyleczenie, ze spontanicznym przejściem klipsa i brakiem cech wznowy.

Przypadek ten podkreśla rosnącą rolę zaawansowanej terapii endoskopowej w leczeniu złożonych wad przezściennych przewodu pokarmowego. Jak podkreślił dr Guriam, „Endoskopowe leczenie ubytków ściany przewodu pokarmowego staje się coraz częściej metodą pierwszego rzutu ze względu na wysoki wskaźnik powodzenia, minimalnie inwazyjny charakter i mniejszą zachorowalność”.

Pomyślna integracja wielu metod endoskopowych w tym przypadku pokazuje wykonalność i bezpieczeństwo multimodalnej strategii endoskopowej, oferując cenną alternatywę dla operacji u pacjentów wysokiego ryzyka z trudnymi nieszczelnościami przewodu pokarmowego i przetokami.

Odniesienie do czasopisma

Guriam GCB, Furtado TCM, Chini R., Pacheco EG, Delmonaco LO, Pinton GM, Mendes JAM, Santos VC „Leczenie przetoki dwunastniczej skojarzoną terapią endoskopową: modyfikowana próżnia endoskopowa, endoskopowy drenaż wewnętrzny i klips over-the-scope.” WideoGIE. 2025; 10(6). DOI: https://doi.org/10.1016/j.vgie.2025.01.011