Schwytanie wody z mgły – na dużą skalę – może zapewnić jedne z najsuchszych miast na świecie wodę pitną.

Właśnie to doszli do naukowcy w Chile po zbadaniu potencjału zbierania mgły w pustynnym mieście Alto Hospicio na północy kraju.

Średnie opady w regionie są mniejsze niż 0,19 cala (5 mm) rocznie.

„Miasto ma również wiele problemów społecznych” – powiedziała główna badaczka Virginia Carter Gamberini z burmistrza Universidad. „Ubóstwo, narkotyki, wiele slumsów”.

Bez dostępu do sieci zaopatrzenia w wodę ludzie w slumsach polegają na wodzie pitnej dostarczanej przez ciężarówkę.

Jednak naukowcy twierdzą, że chmury mgły, które regularnie zbierają się nad górskim miastem, są niewykorzystanym źródłem.

Jak zbierasz mgłę?

Uchwycenie wody mgły jest niezwykle proste – siatka jest zawieszona między słupami, a gdy przechodzą chmury obciążone wilgocią przez tę drobną siatkę, tworzą się kropelki. Woda jest następnie kierowana na rury i zbiorniki magazynowe.

Od kilku dziesięcioleci jest używany na niewielką skalę, głównie w wiejskiej Ameryce Południowej i Środkowej – w miejscach o odpowiednich mglistych warunkach. Jeden z największych systemów zbierania wody mgły jest w Maroku, na skraju pustyni Sahary.

Jednak dr Carter twierdzi, że „nowa era” o wiele na większej skali zbiór mgły może zapewnić bezpieczniejszą i zrównoważoną dostawę wody w środowiskach miejskich, w których jest najbardziej potrzebna.

Ona i jej koledzy przeprowadzili oceny, ile wody można wytwarzać przez zbieranie mgły i połączyli te informacje z badaniami tworzenia chmur na obrazach satelitarnych i z prognozami pogody.

Z tego doszli do wniosku, że chmury, które regularnie tworzą się na Pacyfiku – i są wysadzane w nadmorskim mieście górskim – mogą zapewnić mieszkańcom slumsów Alto Hospicio zrównoważone źródło wody pitnej. Opublikowali swoje ustalenia w Artykuł w czasopiśmie Frontiers of Environmental Science.

Mgła Alto Hospicio tworzy się nad Oceanem Spokojnym – gdy ciepłe, wilgotne powietrze przepływa nad zimną wodą – a następnie zostaje wysadzony nad górami. Niezawodnie zamglone warunki pozwalały dr Carter i jej współpracownicy na wskazanie obszarów, w których największe ilości wody mogłyby być regularnie zbierane z chmur.

Naukowcy oparte na średniej rocznej wskaźnika pobierania wody wynoszącej 2,5 litra na metr kwadratowy dziennie:

• 17 000 m2 siatki może wyprodukować wystarczającą ilość wody, aby sprostać cotygodniowym zapotrzebowaniu na wodę w wysokości 300 000 litrów, która jest obecnie dostarczana przez ciężarówkę do miejskich slumsów

• 110 m2 może zaspokoić roczne zapotrzebowanie na nawadnianie zielonych przestrzeni miasta

• Woda mgła może być stosowana do rolnictwa wolnego od gleby (hydroponicznej), z wydajnością 33 do 44 funtów (15 do 20 kg) zielonych warzyw w ciągu miesiąca

Alto Hospicio znajduje się na skraju pustyni Atacama – jednego z najsuchszych miejsc na ziemi. Przy niewielkich opadach, głównym źródłem wody miast w regionie są podziemne warstwy wodonośne – warstwy skalne zawierające przestrzenie wypełnione wodą – które były ostatnio napełnione tysiące lat temu.

Wraz z rosnącymi populacjami miejskimi i zapotrzebowaniem na dostawy wody z wydobycia i przemysłu naukowcy twierdzą, że istnieje pilna potrzeba innych zrównoważonych źródeł czystej wody.

Dr Gamberini wyjaśnił, że Chile jest „bardzo wyjątkowa” dla swojej morskiej mgły ”, ponieważ mamy ocean wzdłuż całego kraju i mamy góry”.

Jej zespół pracuje obecnie nad „mapą zbierania mgły” całego kraju.

„Woda z chmur”, jak opisuje to dr Carter, mogła, jak powiedziała, „zwiększyć odporność naszych miast wobec zmian klimatu, jednocześnie poprawiając dostęp do czystej wody”.