Istnieje pewien terror, który pojawia się, gdy zaczniesz porównywać swoje życie z tempem innych.

Na początku wkrada się na ciebie cicho… w przewijaniu mediów społecznościowych w nocy, w uwagach wyrzucających tych, którzy podróżowali daleko, w oczekiwaniach, definicjach i parametrach, które świat przedstawił wokół ciebie. Gdzieś wzdłuż linii zaczynasz słuchać tego szeptu i wierzysz, że jest to prawda – spóźniłeś się, jesteś z tyłu, jesteś już w tyle i poruszasz się zbyt wolno.

Chodzi o to, że nie stworzyłeś tej osi czasu. Zostało ci przekazane. Narracja, która mówi ci, że młodzież jest zmarnowana, jeśli nie jest pilna, dorosłość jest uzasadniona tylko wtedy, gdy przybywa z prędkością, co oznacza możliwe tylko, jeśli możesz wykonać i produkować i przybyć wystarczająco szybko. Nie zgodziłeś się na te warunki, ale szedłeś z nimi, jakby byli Pismem Świętym.

Być może tutaj pojawia się zmęczenie. Nie dlatego, że zawodzisz, ale dlatego, że prowadziłeś wyścig, nigdy nie miałeś być częścią.

Nikt ci nie powiedział, że bezruch jest również ruchem. To pozostanie w jednym sezonie dłużej niż oczekiwano, nie oznacza, że ​​jesteś zagubiony, oznacza to, że żyjesz. Że poranki, w których zatrzymujesz się, by złapać oddech, nie są dywersjami, ale przyjazdami. Życie nie jest złożone z prędkością. Jest objawiony w obecności, głębokości i fakturze. Nuansowanie chwil, których nie możesz spróbować, jeśli zawsze spieszysz się z nimi.

Pomyśl o wszystkich rzeczach, które pilnie się od ciebie okradziły. Posiłek, którego nie posmakowałeś, ponieważ byłeś już zbyt rezerwowany i zajęty, aby zrobić miejsce dla przyjaciół. Rozmowy, których nigdy nie słyszałeś, ponieważ twój umysł był na liście rzeczy do zrobienia. Wersje siebie, których nigdy nie odkryłeś, ponieważ zawsze sięgałeś po kolejną wersję siebie. Nazywasz to „życiem” tylko dlatego, że świat powiedział ci, że upadek był dowodem pracy, wyczerpującym dowodem wartości.

Nie musisz tak żyć. Nie musisz się podnosić pod względem terminów spełnionych lub pola, które można sprawdzić z listy. Nie musisz przepraszać za tempo w swoich kościach. Co jest dla ciebie nie wygasną, ponieważ nie spieszyłeś się, aby się tam dostać. To, co jest napisane dla ciebie, nie zniknie, jeśli przyjedziesz powoli. Idź ze mną. Spoczywaj ze mną. Oddychać ze mną. Odmawiaj noszenia stopu, który nigdy nie był twój do noszenia. Pewnego dnia spojrzysz wstecz i zrealizujesz to wszystko.

Nie przegapiłeś swojego życia, spowolniając tylko go.