Po latach debat naukowcy z NASA skupili się na grubości lodowej skorupy Europy.
Po raz pierwszy odkryliśmy, że powierzchnia księżyca Jowisza była lodowata w 1979 r., kiedy to Przeleciał Voyager 2. Kolejna misja NASA, tzw Galileusz Orbiter Jowisza potwierdził później istnienie skorupy lodowej podczas inspekcji gigantycznej planety, Europyi inne księżyce Jowisza w latach 90.
Od tego czasu naukowcy walczą w dwóch obozach sprzeczne teorie na grubość pokrywy lodowej Europy. Jedna z teorii głosi, że muszla – pod którą, jak się uważa, kryje się ogromny, zakopany ocean ciekłej wody – ma grubość mniejszą niż 1,6 km, podczas gdy druga zakłada, że rozciąga się na dziesiątki mil.
Teraz wydaje się, że mamy odpowiedź. Korzystanie z danych Junona Naukowcy z NASA zebrali orbitę Jowisza w 2022 roku za pomocą instrumentu Microwave Radiometer Laboratorium Napędów Odrzutowych (JPL) w południowej Kalifornii obliczyli, że skorupa ma grubość około 18 mil (28,9 km).
„Szacowana długość 28 mil odnosi się do zimnej, sztywnej, przewodzącej warstwy zewnętrznej powłoki lodowej z czystej wody” – powiedział Steve Levin, naukowiec projektu Juno i współbadacz z JPL, w oświadczenie NASA we wtorek (27 stycznia).
„Jeśli istnieje również wewnętrzna, nieco cieplejsza warstwa konwekcyjna, co jest możliwe, całkowita grubość skorupy lodowej byłaby jeszcze większa” – kontynuował Levin. „Jeśli skorupa lodowa zawiera niewielką ilość rozpuszczonej soli, jak sugerują niektóre modele, wówczas nasze szacunki grubości skorupy zmniejszyłyby się o około 5 mil [5 km].”
Zrozumienie składu i struktury lodowej powierzchni Europy jest ważne, ponieważ badacze z NASA — i wielu innych naukowców na całym świecie — chcą dowiedzieć się, czy na Księżycu znajdują się gospodarze obce życie. Poprzednie badania sugerują, że mogą istnieć składniki życia w podpowierzchniowym oceanie Księżyca.
„Grubość skorupy lodowej oraz istnienie w niej pęknięć lub porów to część złożonej układanki pozwalającej zrozumieć potencjalne możliwości zamieszkania Europy” – powiedział w oświadczeniu NASA Scott Bolton, główny badacz Juno z Southwest Research Institute w San Antonio.
A gruba skorupa lodowa może nie być dobrą wiadomością dla potencjału podtrzymywania życia w Europie. Ta cecha „oznacza dłuższą drogę, jaką tlen i składniki odżywcze musiałyby pokonać, aby połączyć powierzchnię Europy z jej podpowierzchniowym oceanem” – napisali w oświadczeniu urzędnicy NASA.
To nowe spojrzenie na Europę zapewni pomocny kontekst dla dwóch statków kosmicznych, które są obecnie w drodze do układu Jowisza. NASA Clipper Europy powinien dotrzeć na orbitę wokół Jupiter w celu zbadania możliwości zamieszkania Europy w 2030 r. oraz Europejskiej Agencji Kosmicznej Sok (JUpiter ICy Moons Explorer) dotrze tam rok później.
Nowa Europa wyniki opublikowano 17 grudnia w czasopiśmie Nature Astronomy.
