Macierzyństwo czasami wydaje się mniej kamieniem milowym, a bardziej cichym powołaniem, które wciąż uczysz się nieść. W Odnajdywanie Boga każdego dniaRebecca Simon zastanawia się nad zaufaniem Bogu w zakresie najświętszych obowiązków w życiu i poleganiem na Jego łasce o każdej porze roku. Możesz zapoznać się z jej książką jeśli chcesz zejść głębiej.

Rodzicielstwo to jedno z najświętszych i najtrudniejszych powołań, jakie może udźwignąć serce. To bardzo dużo od ciebie wymaga. Prosi o Twój czas, Twoją energię, Twoją cierpliwość, Twoją czułość – a mimo to są dni, kiedy zastanawiasz się, czy robisz to dobrze. Dni, kiedy ciężar podróży wydaje się cięższy, niż może udźwignąć twoja dusza.

Jeśli tu jesteś i to czytasz, być może jesteś zmęczony. Może zastanawiasz się, czy miłość, którą przelewasz, wystarczy. Być może niesiesz w sobie cichy strach lub nadzieję, która wydaje się zbyt krucha, aby w nią uwierzyć.

To jest dla ciebie. Ciche przypomnienie, że nawet w swojej niedoskonałości, nawet w wyczerpaniu, nawet w chwilach zwątpienia – wykonujesz świętą pracę i nie robisz jej sam.

Oto osiem delikatnych przypomnień dla każdego chrześcijańskiego rodzica, któremu trzeba ciągle powtarzać: jesteś widziany, jesteś kochany i prowadzą cię ręce znacznie pewniejsze niż twoje.

Nigdy nie byłeś powołany do bycia idealnym rodzicem. Zostałeś powołany, aby być obecnym.

Nie ma czegoś takiego jak idealny rodzic. Stracisz cierpliwość. Będziesz mieć trudne dni, w których powiesz rzeczy, których wolałbyś nie mówić. Nawalisz nie raz, ale tysiąc razy. Ale prawda jest taka, że ​​Twoje dzieci nie potrzebują rodzica, który nigdy nie zmaga się z problemami. Potrzebują rodzica, który mimo wszystko ciągle się pojawia. Potrzebują rodzica, który będzie je wybierał, nawet gdy jest to trudne. Rodzic, którego miłość jest odzwierciedleniem Bożej miłości. Miłość stała, przebaczająca i pełna łaski. To Twoja obecność, a nie doskonałość, pozostawia trwały ślad.

Bóg kocha Twoje dziecko jeszcze bardziej niż Ty.

Macie najgłębszą miłość do swoich dzieci, a mimo to miłość Boga do nich sięga głębiej, patrzy dalej i mocniej trzyma. Jesteś częścią historii miłosnej, którą Bóg dla nich pisze, ale nie jesteś całą historią. Kiedy martwisz się o ich przyszłość, kiedy czujesz się bezsilny, próbując powstrzymać ich ból, pamiętaj – ręce Boga są silniejsze i zawsze otwarte. Nie wychowujesz swoich dzieci samotnie. Bóg jest zawsze po twojej stronie, Bóg zawsze po nich sięga.

Nasiona, które teraz zasiewasz, będą wymagały czasu, aby urosnąć.

Nie zawsze od razu zobaczysz ogród, jeśli chodzi o rzeczy, które próbowałeś uprawiać i budować w swoim życiu. Będą chwile, kiedy będziesz mieć wrażenie, że Twoje słowa, modlitwy i Twój przykład nie są przestrzegane. Ale Bóg nam przypomina: „Nie ustawajmy w czynieniu dobra, bo we właściwym czasie będziemy żąć, jeśli się nie poddamy” (Galacjan 6:9). Ufajcie, że wasza wierność nigdy się nie zmarnuje. Ufaj, że każdy akt dobroci, każda cicha modlitwa, każda prawda wypowiedziana w miłości zapuszcza korzenie, nawet w sposób, którego nie możesz teraz zmierzyć.

Nie jesteś powołany, aby chronić swoje dziecko przed każdym bólem – jesteś powołany, aby przejść z nim przez niego.

Nie zawsze możesz chronić tych, których kochasz, przed złamanym sercem, przed porażką, przed krańcami tego świata. Tak bardzo, jakbyś tego chciał, niektórych lekcji można się nauczyć jedynie w trakcie radzenia sobie z bólem, smutkiem lub rozczarowaniem. Twoim powołaniem nie jest usuwanie każdego zranienia lub przeszkody na ich drodze, lecz po prostu trzymanie ich za rękę, gdy przez nią przechodzą. Być stałą obecnością, która przypomina im, że mają kogoś po swojej stronie, że nie są sami. Tak jak Bóg idzie z tobą przez każdą porę roku, tak ty uczysz ich poprzez swoją czułość, że miłość pozostaje nawet wtedy, gdy życie staje się trudne.

Nie ma problemu, jeśli nie znasz odpowiedzi na wszystkie pytania.

Będą pytania, na które nie będziesz wiedział, jak odpowiedzieć. Będą chwile, kiedy Twoje dziecko będzie szukać w Tobie pewności, której Twoim zdaniem w sobie brakuje.

Będą chwile, kiedy będziesz chciał je uratować, ale nie będziesz w stanie. W takich chwilach można powiedzieć: „Nie wiem, ale wierzę, że Bóg jest dobry”. Pamiętaj, że Twoja łaska, Twoja uczciwość i chęć zaufania historii, która jest dla Ciebie napisana – te rzeczy nauczą Twoje dziecko więcej o wierności Boga, niż jakakolwiek wyćwiczona lub niedokończona rozmowa.

Historia Twojego dziecka nie będzie identyczna z Twoją.

Kochasz swoje dzieci i dlatego tak ludzką rzeczą jest mieć nadzieję, że unikną twoich błędów, że dokonają wyborów, o których wiesz, że przyniosą im korzyść, że ich podróż będzie dla nich milsza niż twoja. Łatwo jest chcieć napisać dla nich swoją historię, ale zostali zmuszeni do pójścia własną ścieżką. Ich relacja z Bogiem, ich marzenia, ich zmagania – wszystko będzie inne niż twoje. To nie jest oznaka porażki, to znak, że Bóg dokonuje w nich dzieła. Zaufaj, że nadal jest autorem, nawet jeśli rozdziały nie czytają się tak, jak się spodziewałeś. Ufajcie, że to, co dla nich napisał, będzie piękne, zakorzenione i pełne Jego łaski.

Nie jesteś rodzicem sam.

Kiedy późno w nocy siedzisz przy kuchennym stole i zastanawiasz się, czy wszystko robisz dobrze, kiedy czujesz, że twoje serce dźwiga za dużo, kiedy czujesz się niewidoczny, wyczerpany i rozciągnięty ponad to, co myślałeś, że jesteś w stanie znieść – Bóg jest tam.

Bóg sięga po ciebie. Bóg trzyma cię razem, nawet jeśli Go nie czujesz. Wypełnia każdą lukę, której nie możesz zakryć. Jego siła jest doskonała w twojej słabości (2 Koryntian 12:9). Nigdy nie miałeś nieść tego świętego dzieła sam. Zostałeś wybrany nie bez powodu i nadal będziesz wybrany, nawet w najciemniejsze dni.

Grace jest Twoją partnerką rodzicielską.

Bycie rodzicem nie jest łatwe, nie jest pozbawione wad. Będą chwile, kiedy popełnisz błąd, kiedy będziesz żałować, że nie masz przycisku resetowania, kiedy będziesz żałować, że nie możesz zrobić czegoś inaczej. Nie możesz się wstydzić, że nie zawsze jesteś doskonałym przykładem Bożej mądrości i cierpliwości. Musisz pamiętać, że łaska zawsze wybiera ciebie. Nie musisz zapracować sobie na powrót do Bożego serca po złym momencie. Jego miłosierdzie jest nowe każdego ranka (Lamentacje 3:22-23). ​​Wolno ci być człowiekiem. Masz prawo potrzebować przebaczenia. Możesz zacząć od nowa i uwierzyć, że Twoje dzieci będą najbardziej potrzebować miłości, a nie doskonałości.