Akcja głównego filmu Euphoria rozgrywa się w Los Angeles w 2026 roku, 5 lat po ukończeniu szkoły średniej przez oryginalną obsadę serialu. Połowa odcinka z ostatniej niedzieli całkowicie opuściła tę linię czasu i cofnęła się do lat 70.
Wspomnienie towarzyszyło młodemu Alamo Brownowi i jego matce przez całe, wydawałoby się, idealne lato z mężczyzną o imieniu Preston, który przeżył wypadek w fabryce chemicznej i zbliża się ugoda. Wycieczka na plażę. Propozycja małżeństwa. Obiady rodzinne. Biegają lody. Wracają do domu z plaży i zastają pusty dom. „Napadem” była załoga matki Alamo.
Prawie każdy fragment tej historii jest udokumentowaną kategorią oszustwa federalnego. Profil docelowy jest śledzony. Struktura gry jest zarejestrowana. Mechanizmy prawne, które pozwalają oszustowi działać, są zapisane w orzecznictwie.
Abraham Shakespeare wygrał na loterii na Florydzie w 2006 roku. Główna wygrana wyniosła 30 milionów dolarów. W ciągu 3 lat zmarł. Kobieta, która zaprzyjaźniła się z nim po zwycięstwie, Dorice „DeeDee” Moore, została skazana za morderstwo w 2012 roku. Ustawiła się w roli jego doradcy finansowego, przejęła kontrolę nad jego majątkiem, postrzeliła go w klatkę piersiową i zakopała jego ciało pod betonową płytą na swoim podwórku.
Sprawa Szekspira jest szczytem sztuki. Wspomnienie Euphorii dodaje odmianę, którą trudniej ścigać: dziecko.
Oszust znajduje cel, który niedawno zarobił dużą sumę pieniędzy, wokół której nie dorastał. Zwycięzcy loterii są najbardziej fotogeniczną wersją. Większą kategorią są odbiorcy rozliczeń. Rozliczenia z tytułu niesłusznych obrażeń. Wypłaty z tytułu niesłusznej śmierci. Ryczałty pracownicze. Odziedziczone majątki w trakcie procesu spadkowego. W 2025 r. federalna IC3 zarejestrowała około 23 000 skarg dotyczących oszustw związanych z zaufaniem, a oddzielna liczba skarg konsumentów składanych przez FTC jest znacznie wyższa. Większość z tych raportów to obcy ludzie za klawiaturą. Sprawy toczące się osobiście przez miesiące zwykle wychodzą na powierzchnię z akt sądów stanowych i wniosków spadkowych.
Znakiem jest zwykle ktoś starszy. Często ktoś żyjący samotnie. Często ktoś, kogo rodzina nie dorastała, obserwując, jak ktoś zarządza prawdziwymi pieniędzmi. Preston pasuje do tego wszystkiego. Wypadek w fabryce chemicznej dał mu twarz, która odstraszała ludzi, i ugodę, która umieściła go w klasie docelowej, o której istnieniu nie miał pojęcia.
Dołączenie dziecka do zabawy ma charakter emocjonalny i prawny. Emocjonalną nagrodą jest wiarygodność. Sesję rodzinną czyta się bardziej wiarygodnie niż romans jeden na jednego, a znak rozluźnia się szybciej w obecności rodzica i dziecka niż w przypadku samotnej kobiety, której zainteresowanie nim wydaje się zbyt nagłe.
Trudniej dostrzec prawną korzyść. Kiedy prokuratorzy rzeczywiście próbują oskarżyć oszusta o nakłanianie do oszukania lub kradzież na wielką skalę, obrona argumentuje, że związek był prawdziwy, ponieważ trzeba wskazać na dziecko. Ława przysięgłych rzadko wydaje wyroki skazujące w takich sprawach. Standard oszukańczego namawiania wymaga udowodnienia, że sam związek był fikcją. Dziecko w domu sprawia, że prawie niemożliwe jest udowodnienie tego.
Udokumentowane przypadki oszustów posiadających dzieci specjalnie w celu uzyskania dostępu do aktywów marki istnieją w aktach sądów spadkowych, aktach sądów rodzinnych oraz w sprawach o mniejsze oszustwa, które nigdy nie trafiają do mediów. Straty finansowe pokrywane są prywatnie. Ofiara jest zawstydzona. Sprawa karna nigdy nie zostaje wszczęta.
Udokumentowano także zainscenizowany napad na zakończenie sztuki. To najczystsze wyjście. Załoga oszusta wchodzi do domu, gdy znak jest nieaktualny. Usuwają wszystko, co jest płynne. Oszustka sama „odkrywa” włamanie, gdy ona i Mark wracają do domu. Policja przyjmuje zgłoszenie. Ubezpieczenie płaci od tego, co zostało objęte ubezpieczeniem. Oszust znika w chaosie wraz z resztą. W prawdziwych przypadkach Marks opisywał, jak wracali do domu z pustym domem i pustym kontem bankowym w tym samym tygodniu, a kobiety, którą mieli poślubić, nigdzie nie było.
Preston w Euphorii właśnie to osiąga. Wycieczka na plażę. Propozycja małżeństwa gotowa. Wróć do wysprzątanego domu. Kobieta, którą kochał, odeszła ze wszystkim, co miał.
Szczegółem, który Sam Levinson dobrze ujął, a którego nie oddaje prawie żaden inny obraz telewizyjny, jest rola dziecka. Większość fikcyjnych historii o oszustach traktuje dzieciaka jako niewinne zabezpieczenie. Widzowie wiedzą, co się dzieje. Dzieciak nie. Wspomnienie Euphorii pokazuje matkę prowadzącą dziecko przez zabawę w czasie rzeczywistym. Uczę go dobrych manier. Na kontakt wzrokowy. O tym, żeby nie wzdrygnąć się na widok posiniaczonej twarzy mężczyzny. Matka w pokoju uczy syna zawodu.
To śledzi udokumentowaną wersję. Dzieciak w sprawach o oszustwa rodzinne jest czasami uczestnikiem. Starsze dzieci zostają wciągnięte w zabawę. Uczą się scenariusza. Dowiedzą się, na czym polega ich praca. Niektórzy z nich dorastają, by w ten sam sposób oszukać kogoś innego.
Powodem, dla którego wyroki skazujące są rzadkie, jest to, że standard federalny traktuje przyrzeczenia małżeńskie i budowanie rodziny jako sprawy prywatne. Oszust zawsze broni się tym, że go kocha. Dziecko w domu czyni tę obronę wiarygodną dla ławy przysięgłych, niezależnie od tego, co wynika z wyciągów bankowych.
Alamo Brown spędził resztę swojego życia po drugiej stronie tej sztuki. W trzecim sezonie Euphorii to on kieruje wadami. Retrospekcja jest wyjaśnieniem.
