Pisanie dla Peterson Institute for International Economics (PIIE), dr Maurice Obstfeld ma Świetny, nietechniczny kawałek Zajmując się niektórymi roszczeniami Michaela Pettisa (między innymi), że deficyt handlowy musi być „zarządzany”. Obstfeld szczegółowo opisuje kwestie teoretyczne i empiryczne z twierdzeniami Pettisa. Pozwól mi uzupełnić komentarze Obstfelda własnym.
Po pierwsze, uwaga techniczna: istnieje różnica między saldem handlowym (różnica między eksportem a importem) a rachunkiem bieżącym (eksport, import i niektóre transakcje finansowe, takie jak dochód z inwestycji i transferów). Jednak dla celów tutaj nie będę martwić się o tę różnicę; To nie będzie miało większego znaczenia dla tego, co robię. Z tego powodu zacznijmy.
W rachunkowości dochodów narodowych rachunek bieżący jest różnicą między krajowymi oszczędnościami a inwestycjami krajowymi (dla osób zainteresowanych algebrą można je znaleźć Tutaj). Matematycznie mamy:
Rachunek bieżący = oszczędności – inwestycja.
Ta tożsamość księgowa jest zwodniczo prosta. Jeśli uważa się, że deficyt na rachunku bieżącym (to znaczy inwestycja jest większa niż oszczędność, jest problemem (nieuzasadnione roszczenie, do którego dotrzemy za chwilę), to rozwiązanie jest łatwe: zwiększyć oszczędności lub zmniejszyć inwestycję. Zrób to, a problem jest rozwiązany.
Ale realistycznie Co może zrobić rząd? Podkreślam „realistycznie”, ponieważ wydaje się, że istnieje pewne zamieszanie w tej kwestii. Reformatorzy uwielbiają proponować działania, które są całkowicie rozwiednione od rzeczywistości. Realistycznie niewiele rządów Móc Do. Większość elementów oszczędności i inwestycji jest zdeterminowana egzogenicznie. To nie jest tak, jak osoba wykonująca budżet. Zamiast tego krajowe oszczędności i inwestycje krajowe są określane przez czynniki daleko poza kontrolą rządu: pragnienia ludzi na granicy, pragnienia osób spoza kraju, plany opracowane przez firmy i niezliczone inne czynniki. Innymi słowy oszczędności i inwestycje wyłaniający się. Nie są to rzeczy, które można manipulować, a nie dźwignie do ciągnięcia i poprawki. Nie chodzi o to, że trudno jest sobie z nimi poradzić. To jest niemożliwe Zarządzać nimi. To proste równanie rachunkowości ukrywa wielkości złożoności.
Oczywiście rządy mogą wpływać na jeden aspekt tożsamości: oszczędności. Oszczędności krajowe składają się z prywatnych oszczędności i oszczędności rządowych. Rządy mogą zwiększyć swoje oszczędności (to znaczy nie działać w deficycie), co może, wszystko inne, co jest równe, zmniejszyć deficyt na rachunku bieżącym. Chociaż nawet ta metoda ma swoje ograniczenia, jak omawia Obstfeld. Ponadto rządy czasami próbowały wpływać na prywatne oszczędności i inwestycje poprzez różne zachęty i kontrole kapitałowe, ale zachęty nie są kontrolą umysłu. Nie zawsze działają i często mają niezamierzone konsekwencje.
Wszystko to zakłada, że deficyt na rachunku bieżącym jest złą rzeczą, czego należy unikać. Nic nie może jednak być dalej od prawdy. Najczęściej deficyty handlowe są oznaką dobrych rzeczy, jak wyjaśnia profesor ekonomii Uniwersytetu w środkowym Waszyngtonie Robert Carbaugh:
Często kraje cieszące się szybki Wzrost gospodarczy ma długoterminowy rachunek bieżący deficytypodczas gdy osoby z słabszy Wzrost gospodarczy ma długoterminowy rachunek bieżący nadwyżki. Relacja ta prawdopodobnie wynika z faktu, że szybki wzrost gospodarczy i silne inwestycje często idą w parze. W przypadku, gdy siła napędowa jest odkrycie nowych zasobów naturalnych, postępu technologicznego lub wdrażania reformy gospodarczej, okresy szybkiego wzrostu gospodarczego są prawdopodobnie okresami, w których nowe inwestycje są niezwykle opłacalne. Inwestycje muszą być finansowane z oszczędności, a jeśli oszczędność krajowa w danym kraju nie jest wystarczająca, aby sfinansować wszystkie nowe opłacalne projekty inwestycyjne, kraj będzie polegał na oszczędności zagranicznej, aby sfinansować różnicę. W ten sposób doświadcza napływu finansowego netto i odpowiadającego deficycie rachunku bieżącego. Dopóki nowe inwestycje są opłacalne, wygenerują dodatkowe zarobki potrzebne do spłaty roszczeń zawartych w ich podjęciu. Gdy deficyty rachunku bieżącego odzwierciedlają silne, rentowne programy inwestycyjne, pracują nad zwiększeniem produkcji i zatrudnienia, a nie niszczenia miejsc pracy i produkcji. (Ekonomia międzynarodowa18. wydanie, str. 302, podkreślenie w oryginale).
Deficyty rachunku bieżącego są nie Zła rzeczą, gdy odzwierciedlają opłacalne możliwości inwestycyjne, takie jak w USA. Właśnie dlatego Stany Zjednoczone są w stanie uruchomić deficyty rachunków bieżących od ponad 40 lat i często ustanawiają nowe rekordowe poziomy produkcji przemysłowej i pozostają jednym z najbardziej produktywnych miejsc na świecie. Ale to może się zmienić wraz z wojną handlową Trumpa. Jeśli kraje przenoszą się do USA, aby uniknąć taryf, to dlatego, że z definicji są mniej opłacalne działanie w USA niż za granicą. W konsekwencji deficyty handlowe wynikające z wojny handlowej Czy Niepokojący znak.
