W latach trzydziestych XIX wieku francuski arystokrata Alexis de Tocqueville podróżował po Stanach Zjednoczonych i wrócił do domu z Demokracja w Amerycewnikliwą analizę społeczeństwa charakteryzującego się energicznymi, dobrowolnymi stowarzyszeniami i niespokojnym duchem przedsiębiorczości.

Tocqueville podziwiał wiele z tego, co zobaczył, ale jego werdykt nie był prosty. Już pod koniec książki pt. napisał„Czuję się pełen obaw i pełen nadziei”.

Dwa wieki później inny europejski gość oferuje portret Ameryki. Freddy (@FreddyLA7), niemiecki fan piłki nożnej podróżujący po całym kraju z okazji Mistrzostw Świata w 2026 roku, stał się entuzjastycznym kronikarzem amerykańskiego życia.

Tam, gdzie Tocqueville pisał tomy o instytucjach, Freddy publikuje zdjęcia i okrzyki na ich temat Buc-ee’s, Waffle Housei ogromne domy. Dokumentuje także życzliwość nieznajomych.

Freddy przybył do Stanów Zjednoczonych na początku czerwca ze skromnym budżetem i planował wziąć udział w meczach Pucharu Świata w Niemczech. Kiedy tego lata dokumentował swoje podróże, liczba jego obserwujących w Internecie wzrosła z około 10 000 do ponad 700 000 obserwujących na X (dawniej Twitterze).

Entuzjazm Freddy’ego dla ogromnych stacji benzynowych i niedrogich posiłków w restauracjach przykuł uwagę ludzi. Wydawał się zdumiony bogactwem zwyczajnego amerykańskiego życia, takich jak sklepy przypominające parki rozrywki.

Freddy z pewnością kataloguje siłę nabywczą społeczeństwa Amerykański portfel. Ale wydaje się też, że jest pod wrażeniem społeczeństwa charakteryzującego się pokojem, życzliwością i tolerancją. Nieznajomi zapraszali go na grille i oferowali wycieczki za kulisy. Były obrońca NFL, JJ Watt, zauważył posty Freddy’ego i zorganizował luksusowy pobyt w apartamencie hotelowym w Houston. Burmistrz rozmawiał z nim podczas meczu baseballowego. Podczas swoich podróży Freddy wielokrotnie spotyka Amerykanów, którzy chcą go powitać.

Czy może to być skromny dowód na to, że najgorsze obawy Tocqueville’a jeszcze się nie spełniły i że przynajmniej część jego nadziei związanych z Ameryką była uzasadniona?

Podobnie jak Tocqueville, Freddy trzyma lustro. Amerykanie w naturalny sposób skupiają się na naszych podziałach narodowych, niepowodzeniach politycznych i niepokojach kulturowych. Wiemy, gdzie są dziury. Ale entuzjastyczny outsider może zauważyć drogę.

Niefiltrowany entuzjazm Freddy’ego pełni coś w rodzaju notatników podróżniczych Tocqueville’a. Jego obserwacje zachęcają Amerykanów do spojrzenia na znane instytucje i zwyczaje obcym okiem.

Tocqueville miał nadzieję, że Ameryka zademonstruje tę równość i wolność mogłyby współistnieć. Miał nadzieję, że demokratyczni obywatele pozostaną niezależni i zaangażowani w swoje społeczności, zamiast stać się wygodnymi, ale bezsilnymi podmiotami coraz bardziej paternalistycznego państwa.

Istnieją dobre powody, aby podtrzymywać obawy Tocqueville’a. Istnieją również dobre powody, aby pamiętać o obawy amerykańskich założycieli. Patrick Henry i inni głęboko martwili się skoncentrowaną władzą i tych ostrzeżeń nie należy lekceważyć tylko dlatego, że współczesne życie jest dostatnie i wygodne.

Pamiętajcie: Tocqueville był nie tylko pełen strachu. Był pełen nadziei.

Trasa koncertowa Freddy’ego nie dowodzi, że amerykański eksperyment zakończy się sukcesem na zawsze. Jednak w wesoły sposób przypomina o tym, co warto jeszcze zachować: bogactwie materialnym, swobodzie poruszania się i otwartości na obcych.

Na razie Freddy, turysta Pucharu Świata, daje nam powód, by podzielić się nadzieją Tocqueville’a.

Freddy napisał 16 czerwca 2026 r.: