z ideologia kryminalizacji dział

Ten artykuł został ponownie opublikowany z Rozmowa na licencji Creative Commons. Przeczytaj oryginalny artykuł.

Mało zauważalna prezydencka dyrektywa dotycząca bezpieczeństwa narodowego jest obecnie prawnym motorem fali postępowań terrorystycznych przeciwko lewicowym demonstrantom.

Ta kampania krajowa ma teraz wymiar międzynarodowy, taki jaki mieli amerykańscy urzędnicy planowanie miesiącamiktórego kulminacją było 16 lipca 2026 r., kiedy w dokumencie ministerialnym Sekretarza Stanu Marco Rubio w sprawie odrodzenia się terroryzmu politycznego przedstawiciele z ponad 65 krajów do Waszyngtonu. Spotkanie zostało nieformalnie nazwane „szczytem Antify”.

Rubio opisał sieci powiązane z Antifa jako współdzielące infrastrukturę ponad granicami i oskarżył Iran i Kubę o pomoc w finansowaniu tego ruchu, bez przedstawiania dowodów. Biały Dom ogłosił szczyt jako początek „bezprecedensową ogólnoświatową ofensywę” przeciwko temu, co nazywa „radykalnym lewicowym terroryzmem”.

Ta ofensywa opiera się na tej samej krajowej architekturze prawnej, która od dziesięcioleci wpędza amerykańskich aktywistów do więzienia.

Taka jest architektura Memorandum Prezydenta ds. Bezpieczeństwa Narodowego/NSPM-7wydany 25 września 2025 r., który po raz pierwszy wydawał się zezwalać na zastosowanie zapobiegawczych środków egzekwowania prawa wobec Amerykanów nie w oparciu o to, czy planują oni popełnienie przemocy, ale ze względu na ich przekonania polityczne lub ideologiczne.

Prawie rok później projekt ten przeniesiono z papieru do praktyki.

Departament Sprawiedliwości utworzył grupy zadaniowe, w których skład wchodzą prokuratorzy ds. walki z terroryzmem. FBI utworzyło własne Centrum misji NSPM-7 nadzorowanie dochodzeń w sprawie ruchów lewicowych, w tym a wspólny wysiłek z IRS w celu zbadania grup non-profit.

Departament Sprawiedliwości ma używał tej maszyny skazać działaczy i wysłać niektórych z nich na dziesięciolecia do więzienia.

NSPM-7 nie został przyjęty przez Kongres. To mniej znane narzędzie władzy wykonawczej: memorandum prezydenckie.

jako badacz stosunków międzynarodowych kto studiował Podejmowanie decyzji w zakresie polityki zagranicznej USA I ustawodawstwo dotyczące bezpieczeństwa narodowegoZdaję sobie sprawę, że prezydenci mogą przyjmować kilka rodzajów działania wykonawcze bez zaangażowania legislacyjnego: rozkazy wykonawcze, memoranda i proklamacje.

Taka struktura pozwala prezydentowi kierować organami ścigania i agencjami bezpieczeństwa narodowego, przy niewielkich możliwościach nadzoru Kongresu.

Uprawnienia prezydenta w zakresie bezpieczeństwa narodowego

Memoranda wykonawcze bezpośrednie agencje w celu przygotowywania raportów, wdrażania polityk lub dostosowywania programów do priorytetów administracji. W odróżnieniu od zarządzeń wykonawczych nie wymagają one publikacji. Kiedy odnoszą się do bezpieczeństwa narodowego, jak NSPM-7, nazywa się je dyrektywy dotyczące bezpieczeństwa narodowego – z których wiele pozostaje tajnych i nie mogą zostać odtajnione przez lata lub dziesięciolecia.

Deklarowanym celem NSPM-7 jest przeciwdziałanie terroryzmowi wewnętrznemu i zorganizowanej przemocy politycznej, skupiając się głównie na dostrzeganych zagrożeniach ze strony lewicy politycznej. W memorandum wskazano poglądy „antychrześcijańskie”, „antykapitalizm” lub „antyamerykańskie” jako potencjalne wskaźniki wskazujące, że dana grupa lub osoba dopuści się krajowego terroryzmu.

W memorandum stwierdza się, że przemoc polityczna ma swoje źródło w ugrupowaniach „antyfaszystowskich”, które wyznają następujące poglądy: „poparcie dla obalenia rządu Stanów Zjednoczonych; ekstremizm dotyczący migracji, rasy i płci; oraz wrogość wobec tych, którzy wyznają tradycyjne amerykańskie poglądy na rodzinę, religię i moralność”.

Strategia zawiera środki zapobiegawcze zakłócanie działania grup, zanim zaangażują się one w brutalne akty polityczne, co umożliwi wieloagencyjnym grupom zadaniowym prowadzenie dochodzeń w sprawie potencjalnych przestępstw federalnych związanych z radykalizacją postaw i podmiotami finansującymi grupy. Była prokurator generalna Pam Bondi Notatka z realizacji z grudnia 2025 r poszedł dalej, nakazując pięcioletni przegląd akt agencji w Antifie. Grupa zadaniowa Dochodzenie to prowadzi prokuratorzy zajmujący się zwalczaniem terroryzmu i przestępczością zorganizowaną.

„Krajowe organizacje terrorystyczne”

Memorandum nakazuje Departamentowi Sprawiedliwości skoncentrowanie zasobów FBI z około 200 osób Wspólne Grupy Zadaniowe ds. Terroryzmu w sprawie prowadzenia dochodzeń w sprawie „aktów werbowania lub radykalizacji osób” w celu „przemocy politycznej, terroryzmu lub spisku przeciwko prawom oraz brutalnego pozbawienia praw obywateli”.

NSPM-7 umożliwia także Prokuratorowi Generalnemu proponowanie grup do oznaczenia jako „krajowe organizacje terrorystyczne”. Obejmuje to grupy, które angażują się w „zorganizowane kampanie doxingowe, pobicia, zamieszki, grabieże, wtargnięcie, napady, niszczenie mienia, groźby użycia przemocy i zamieszki społeczne”.

Obowiązujące przepisy pozwalają na sekretarz stanu do wyznaczenia grup jako „zagranicznych organizacji terrorystycznych”, które następnie będą podlegać sankcjom finansowym.

Ale te przepisy na to nie pozwalają prezydenta do etykietowania w ten sposób grup krajowych.

Ta luka nie powstrzymała ścigania. W Teksasie ośmiu oskarżonych powiązanych z „Komórka Antify z Północnego Teksasu” zostali skazani w czerwcu 2026 r. za zbrojną konfrontację w ośrodku detencyjnym dla imigrantów w Prairieland w 2025 r. Jeden mężczyzna otrzymał 100 lat, a inni, którzy nigdy nie strzelali z broni nadal odsiadywał dziesięciolecia więzienia zgodnie z wytycznymi dotyczącymi wyroków za terroryzm.

w Minnesocie, 15 członków i współpracowników z grupy o nazwie Direct Action Minnesota zostali w czerwcu 2026 r. oskarżeni o spisek i napaść. A 94-stronicowy akt oskarżenia cytowane zachowania, takie jak noszenie napisu „I’m Antifa!” bluzę, posiadanie megafonu lub dołączenie emoji diabła do wiadomości Signal.

Definicja terroryzmu

NSPM-7 oznacza poważną zmianę koncepcyjną w amerykańskiej polityce antyterrorystycznej, odchodząc od podejścia skupiającego się głównie na zagrożeniach zagranicznych.

Wcześniejsze dyrektywy, randki z prezydenturą Ronalda Reaganatraktował terroryzm jako globalne zagrożenie, któremu należy przeciwdziałać za pomocą siły militarnej i dyplomacji. W latach 90. administracja Clintona przeformułowała tę kwestię jako wyzwanie wewnętrzne po Zamach bombowy na World Trade Center w 1993 r I Zamach bombowy w Oklahoma City w 1995 r.

Po 11 września administracja Busha połączyła walkę z terroryzmem z obroną narodową poprzez: globalna wojna z terroryzmem. Administracja Obamy próbowała później zawęzić te uprawnienia, zadając pytanie, czy docelowe osoby „stanowić ciągłe, bezpośrednie zagrożenie dla obywateli USA” — standard skupiający się na taktyce i możliwościach przechwytywania, a nie na ideologii.

Pierwsza administracja Trumpa użyła „zakaz podróży”przeciwko kilku „podatny na terroryzm” krajach, podczas gdy prezydent Joe Biden skupił się na broni masowego rażenia.

Warto zauważyć, że sama etykieta „terrorysta krajowy” rzadko kończyła się faktycznymi oskarżeniami. Departament Stanu wyznaczony cztery grupy sprzymierzone z Antifą jako zagraniczne organizacje terrorystyczne. Ale Antifa jest zdecentralizowany rucha nie formalna grupa ze składem.

Oznaczenie to nie ma żadnej rzeczywistej wagi prawnej, ponieważ Prawo amerykańskie nie ma formalnej kategorii krajowych organizacji terrorystycznych. Utworzenie takiego grozi naruszeniem mowy chronionej Pierwszą Poprawką. Terroryzm krajowy sam w sobie nie jest przestępstwem podlegającym karze.

Zamiast tego prokuratorzy oparli się na starszych ustawach, takich jak materialne wsparcie dla terroryzmu I prawa spiskowenarzędzia pierwotnie zbudowane dla przypadków takich jak te powyżej, a nie ruchy protestacyjne.

Prawa wynikające z Pierwszej Poprawki zagrożone

W prawie amerykańskim nie ma jednej oficjalnej definicji terroryzmu; definicje różnią się w zależności od celu – prawo karne, zbieranie informacji wywiadowczych, odpowiedzialność cywilna.

Definicje we wszystkich tych obszarach zazwyczaj skupiają się na identyfikacji akty przemocy lub niebezpieczne dokonane z zamiarem zastraszenia lub wywarcia przymusu na ludności cywilnej lub wywarcia wpływu na politykę rządu.

Ale bardziej niż przedefiniowanie terroryzmu, NSPM-7 reorientuje machinę bezpieczeństwa narodowego w kierunku kontrolowania przekonań.

Pierwsza Poprawka ogólnie zapobiega rząd od karania ludzi za niepopularne opinie. Chroni także zdolność ludzi do kojarzenia się w celu promowania idei publicznych i prywatnych w pogoni za politykącele gospodarcze, religijne lub kulturalne.

Nacisk położony w dyrektywie na orientacje ideologiczne – poglądy „antychrześcijańskie”, „antykapitalizm” i „antyamerykańskie” – jako wskaźniki krajowego terroryzmu potencjalnie zagraża Prawa Pierwszej Poprawki.

Trzydziestu jeden członków Kongresu wysłał list do Trumpa w październiku 2025 r wyrażając „poważne obawy” w związku z NSPM-7, ostrzegając, że stwarza on „poważne ryzyko konstytucyjne, ustawowe i wolności obywatelskie, szczególnie jeśli zostanie użyte do wycelowania w sprzeciw polityczny, protest lub przemówienia ideologiczne”.

Jak ACLU ostrzegakażda definicja terroryzmu zawierająca elementy ideologiczne stwarza ryzyko kryminalizacji osób lub grup ze względu na przekonania, a nie na przemocy lub innym postępowaniu przestępczym.

Kongres odmówił stworzyć krajowe uzupełnienie oznaczenia zagranicznego terrorysty, w dużej mierze ze względu na możliwość wpływu na stowarzyszenia i przemówienia chronione Pierwszą Poprawką.

Obawiam się jednak, że o to może chodzić w mrożącej krew w żyłach przemowie.

Wyciszanie sprzeciwu

NSPM-7 nie kryminalizuje zachowań wcześniej zgodnych z prawem.

Stwierdza raczej, że administracja Trumpa skoncentruje śledztwa wokół tożsamość i ideologia rzekomych sprawców. Ustalanie priorytetów dochodzeń w tym szerokim spektrum ideologii służy zaszczepianiu strachu i wyciszaniu antyfaszystowskie i inne przesłania sprzeciwiające się administracji Trumpa.

Profesor prawa Steve’a Vladecka określa ten chłód mianem „wcześniejszego posłuszeństwa”, w ramach którego organizacje raczej dokonują autocenzury, niż narażają się na dochodzenie, ściganie lub obronę przed etykietą „krajowego terrorysty”. Sędziowie federalni w Sprawa prerii okazali niewiele sympatii dla tego rozróżnienia: jeden z sędziów określił sam protest jako „atak na demokrację”, nawet w przypadku oskarżonych, którzy nigdy nie dotknęli broni.

Chociaż w ciągu ostatniej dekady przemoc na lewicy nasiliła się, dowody empiryczne pokazuje, że utrzymuje się ona znacznie poniżej historycznego poziomu przemocy ze strony prawicy lub dżihadystów.

Większość krajowych terrorystów w USA są politycznie prawicowico odpowiada zdecydowanej większości ofiar śmiertelnych krajowego terroryzmu.

Jednak NSPM-7 skupia się nieproporcjonalnie na ideologiach lewicowych. NSPM-7 odchodzi od wcześniejszych amerykańskich ram przeciwdziałania terroryzmowi, traktując priorytetowo tłumienie sprzeciwu na tle ideologicznym, nawet tam, gdzie – jak w Minnesocie – sędziowie już oddalili mniej więcej połowa podobnych spraw federalnych z powodu braku dowodów.

Melindę Haas jest adiunktem spraw międzynarodowych na Uniwersytecie w Pittsburghu

Zapisano pod: 1. poprawka, cenzura, terroryzm krajowy, fbi, wolność słowa, blond ramka, nspm-7, memorandum prezydenta, radykalny ekstremizm