Obecność Boga wzmacnia nas i podtrzymuje w każdym wyzwaniu, jak z całą mocą przypomina nam Marisa Donnelly. Rebeki Simona Odnajdywanie Boga każdego dnia opiera się na tej prawdzie, pomagając ci rozpoznać tę samą łaskę w zwykłych chwilach. Odkryj, jak pozostać ugruntowanym w wierze i pozwolić, aby Jego światło wypełniło twoje życie już teraz.

Dziękuję za to serce.

Za ten mały mięsień pulsujący w mojej klatce piersiowej. Dziękuję za jego odporność, za jego siłę. Dziękuję, że pomogłeś mu pokonać każdy trening Stairmastera, każdą przerażającą scenę w strasznym filmie, każdy pocałunek, każdy poranek, kiedy byłem tak zmęczony i nie chciałem stawić czoła światu. Dziękuję, że dałeś mi siłę fizyczną — żebym mógł pokonywać przeszkody, dawać sobie radę i nigdy się nie poddawać. Dziękuję za moją siłę emocjonalną – pozwalającą ludziom wejść, przebaczać i dzielić się miłością z innymi. Czasami zapominam, jak niesamowity jest ten mięsień, dostarczający tlen do mojego ciała, utrzymujący mnie przy życiu i przypominający mi, że nawet w moim człowieczeństwie jestem potężny. I pomóż mi kochać i kochać dalej. Dziękuję.

Dziękuję za moje dłonie.

Ręce do dotykania, trzymania, przytulania, kochania. Dziękuję za chwile, kiedy moi rodzice trzymali mnie za ręce, za chwile, gdy mogłam czesać włosy mojej siostry, rzucać softballem lub sięgać przez ciche miejsce i położyć dłoń na policzku kochanka. Dziękuję za sposób, w jaki moje ręce się zagoiły, za to, jak moje ręce się nauczyły, za to, jak moje dłonie połączyły się z innymi rękami i dzięki temu zobaczyłam piękno w niedoskonałości.

Dziękuję za miłość.

Za zdolność odczuwania, otwierania się, dawania. Za sposób, w jaki okazywałeś mi miłość i dałeś mi miłość od ludzi wokół mnie. Dziękuję za moją rodzinę, moich przyjaciół, moich współpracowników, za nieznajomych, za kochanków. Dziękuję za chwile, w których pokazywałeś mojemu sercu, jak to jest być otoczonym troską. Dziękuję, że nauczyłeś mnie, jak całkowicie oddawać siebie innym.

Dziękuję za ból.

Dziękuję za te wszystkie noce, w których moje łzy mieszały się z wodą pod prysznicem, noce, gdy nie sądziłam, że mi się to uda, lub gdy czułam się tak niezrozumiana. Dziękuję za te dni, gdy bałam się o swoją przyszłość, bałam się, gdzie pójdę na studia, czy dobrze wypadnę na teście i czy moje słowa mogą coś znaczyć. Dziękuję za złamane serce, za trudne lekcje, za zmęczenie i załamanie. Ponieważ nauczyłam się, że jestem cała w Tobie.

Dziękuję za samotne noce.

Noce, kiedy nie spałem do późna, oglądałem reflektory tańczące w oknie mojej sypialni lub gwiazdy migoczące gdzieś w oddali. Dziękuję, że pokazałeś mi, jak leczyć i jak żyć samodzielnie. Dziękuję za budowanie mojej siły dzień po dniu, nawet gdy czułem, że jestem coraz słabszy. Dziękuję, że przypomniałeś mi, że pustka jest tymczasowa i że zawsze mogę zostać napełniony Twoją miłością.

Dziękuję tym, którzy odeszli.

Wtedy ich odejście wydawało mi się zdradą i myślałam, że się ode mnie odwróciłeś. Ale pokazałeś mi, kto jest tymczasowy, a kto ma zostać. Pokazałeś mi, że nie mogę pokładać wiary w grzesznych ludziach, nie mogę na nich polegać jako na źródle mojego szczęścia, ale zamiast tego mogę polegać na Tobie. I nie odejdziesz. Dziękuję, że nigdy nie odszedłeś i obiecałeś, że pozostaniesz przy mnie na zawsze.

Dziękuję za niewysłuchane modlitwy.

Ponieważ w tym życiu nie chodzi o otrzymywanie tego, o co proszę, nie o opieranie mojej relacji z tobą na tym, co otrzymuję, nie o spełnianie życzeń i stawianie wszystkiego po swojemu. Bo twój plan jest większy niż mój kiedykolwiek będzie. A każda niewysłuchana modlitwa była ukrytym błogosławieństwem.

Dziękuję, że jesteś wszystkim, czego potrzebowałem.

Za wysłuchanie, kiedy wylałam swoje serce, za prowadzenie mnie, kiedy straciłam równowagę, za bycie źródłem inspiracji i zaufania, za przypomnienie mi, że jestem Twoja na zawsze. I że jestem kochany. Dziękuję, że zostałeś, gdy świat się odwrócił. Dziękuję, że przypomniałeś mi, że niezależnie od tego, jak trudne jest życie, zawsze tu będziesz. Dziękuję, że dałeś swojego syna na śmierć za moje grzechy.

Dziękuję za przebaczenie.

Za przebaczenie mi, za pomoc w nauczeniu się przebaczania, za sposób, w jaki przebaczenie uzdrawia i zbawia oraz pozwala nam zacząć od nowa z nową nadzieją. Dziękuję za przywrócenie mojego serca do pełnej siły. Dziękuję, że pokazałeś mi, jak piękne może być życie, kiedy odpuścimy. Dziękuję za możliwości, za nowy początek.

Dziękuję za nadzieję.