Upiorny obiekt krążący krążąc z Drogi Mlecznej sprawił, że astronomowie zakwestionowali jego kompozycję: czy jest to galaktyka karłowata zdominowana przez ciemno, czy klaster gwiazd związany ukrytym rojem czarnych dziur?
Ursa Major III/Związki 1 (UMA3/U1), najsłabszy znany satelita naszej galaktyki, orbituje Droga Mleczna w odległości ponad 30 000 lat świetlnych. Jest to kompaktowy system gwiazdowy, który zawiera tylko 60 widocznych gwiazd.
Ursa Major III od dawna uważa się za ciemność Galaktyka krasnoludna -Mała galaktyka z niezwykle wysokim stosunkiem masy do światła sugerująca, że jest wypełniona ciemna materia – ale nowe dowody sugerują, że jest to kompaktowa klaster gwiazd, którego grawitacja jest utrzymywana razem przez rdzeń czarnych otworów i gwiazd neutronowych, zgodnie z stwierdzenie z University of Bonn w Niemczech.
„Klastry ciemne gwiazdy powstają, gdy interakcje grawitacyjne z Drogą Mleczną w ciągu miliardów lat usuwają zewnętrzne gwiazdy z Klaster gwiazd„Hosein Haghi, współautor badania, który prowadzi badania na University of Bonn.
Po powtarzających się spotkaniach grawitacyjnych z Drogą Mleczną, tylko gęsty, niewidzialny rdzeń Ursa Major III pozostaje. Ponieważ ten ciemny rdzeń nie wydziela światła, astronomowie początkowo myśleli, że klaster był pełen ciemnej materii.
Korzystając z symulacji komputerowych i danych obserwacyjnych ruchu orbitalnego i składu chemicznego URSA Major III, astronomowie obliczyli interakcje grawitacyjne tysięcy gwiazd z dużą precyzją w celu rekonstrukcji struktury obiektu w czasie. Symulacje pokazują, że gęsty rdzeń Czarne dziury Zgodnie z oświadczeniem może trzymać pozostałe gwiazdy grawitacyjne, bez potrzeby ciemnej materii.
„Nasza praca pokazuje po raz pierwszy, że obiekty te są najprawdopodobniej normalnymi klastrami gwiazd”-powiedział w oświadczeniu Pavel Kroupa, współautor badania. „Wyniki te rozwiązują główną tajemnicę w astrofizyce”.
Niezależnie od tego, czy galaktyka krasnoludów czy klaster gwiazd, Ursa Major III zapewnia ważne wskazówki na temat tworzenia i składu Drogi Mlecznej.
Ich ustalenia były Opublikowano 7 sierpnia W listach astrofizycznych dziennika.
