Nie byłeś za dużo.

Nie byłeś zbyt zwietrzały, zbyt wrażliwy ani zbyt intensywny, aby go wybrać. Nie prosiłeś o więcej niż świat mógł ci zaoferować – prosiłeś o rodzaj miłości, która mogłaby cię spotkać tam, gdzie już się pojawiałeś z pełnym sercem. To nie prosi o coś niezwykłego – to wymaga wzajemności. To prosi o szacunek. To prosi o obecność, o konsekwencję, o głębokość. To jest ludzkie.

Mimo to osoba, którą wręczyłeś swoją miłość, nie mogła jej utrzymać, nie mogła tego wyraźnie być świadkiem. Nie dlatego, że nie byłeś niegodny tego piękna, ale dlatego, że nie byli gotowi kochać tak, jak wymaga prawdziwej miłości. Nie byli gotowi okazać się dojrzałości, z jasnością, z delikatnością. Przyznanie się do tego jest głęboko bolesne. Głęboko bolesne jest uświadomienie sobie, że czasami sposób, w jaki człowiek źleje twoje serce, nie jest odzwierciedleniem twojej wartości – jest to po prostu odzwierciedlenie ich nieważności.

Dałeś coś prawdziwego. Przyniosłeś uczciwość do stołu. Zrobiłeś miejsce w swoim sercu. Zmiękczyłeś się bez utraty siły. Zniszczyłeś, kiedy łatwiej byłoby uciekać, kiedy łatwiej byłoby odwrócić się od pracy, a mimo to – nie wystarczyło, aby ich zostali, to nie wystarczyło, aby spróbować, ponieważ nie byli w stanie dać tego, co już byłeś przygotowany do zaoferowania, nie byli skłonni podjąć wysiłku.

Ostatecznie dobrze kochany, a z zamiarem wymaga zdolności emocjonalnej. Wymaga to, aby ktoś zobaczył twoją złożoność i nie bać się jej. Wymaga to, aby ktoś zrozumiał, że miłość nie jest uczuciem, że korzenie, gdy jest wygodna – jest to aktywna decyzja. To jest praktyka. Jest to sposób na pojawienie się, nawet jeśli jest to niewygodne, Zwłaszcza gdy jest to niewygodne.

Tego rodzaju miłości nie może być podana przez kogoś, kto wciąż ukrywa się przed własną głębią, z własnego cienia. Tego rodzaju miłości nie można zbudować z ludzką istotą, która znika, gdy rzeczy stają się prawdziwe.

Pamiętaj – nigdy nie byłeś trudny do pokochania. Byłeś po prostu gotowy, aby być kochanym w sposób, w jaki nie wiedzieli, jak odzwierciedlić. A ta luka? To niewspółosiowość? To nie jest twoja rana do noszenia. To nie jest twoja historia przepisywanie w twoim umyśle lub obwinianie siebie.

Byłeś wystarczająco odważny, aby kochać w świecie, który często mówi ludziom, aby żyli na powierzchni własnych serc. Otworzyłeś się w kulturze, która celebruje oderwanie. Pozwoliłeś sobie być miękkim w obliczu bólu lub niepewności, w obliczu bólu, i to ma znaczenie. To się liczy. To jest coś, z czego można być dumnym.
Osoba, która jest gotowa cię dobrze kochać, nie postrzega twojej głębokości jako trudności, którą należy poradzić. Spotkają to z obecnością. Spotkają to z czcią. Spotkają to stałą ręką, która nie unika twojego serca. Kiedy nadejdzie ta miłość – zrozumiesz różnicę. Będzie jak wrócić do domu.