Któregoś późnego letniego dnia spotkałem Willow przy krośnie na farmie. Rozbawiło ją, że według mnie wygląda jak Mary Shelley, w której świat zanurzyłam się na siedem lat, pisząc Przejście. Żadne z nas nie wiedziało, kim jest drugie – Willow okazała się współtwórczynią tego, co wspaniałe i potrzebne Atmospoświęcony ponownemu czarowaniu ludzkości resztą natury.

Właśnie prowadziłem warsztaty oparte na moim wróżby ptaków i Willow były tak zachwycone tym procesem, że zasugerowałam, abyśmy zastosowali go do etosu, który odkryliśmy i który podzielamy: oboje kochamy naukę — to znaczy przepełnioną zdumieniem ludzką pasję do prawdy, zrozumienia, jak działa natura, odsłonięcia kurtyny tajemnicy, aby dojrzeć maleńkie, olśniewające fragmenty rzeczywistości — i oboje wierzymy, że natura ludzka jest fraktalem tej samej wspaniałej tajemnicy, z częściami nas tak odległymi jak krańce Układu Słonecznego, tak niezgłębionymi jak głębiny Mariany Trench, równie interesujący do zwiedzania. I stanowczo nie zgadzamy się z Keatsem, który oskarżył Newtona o „rozplatanie tęczy” – odbieranie magii naturze za pomocą nauki. Nie: nauka tylko wzmacnia magię.

Od dnia, w którym się poznaliśmy, w każdy weekend czytamy jeden artykuł z wiadomości naukowych i pozwalamy, aby zawarte w nim słowa wypłynęły, ożyły, ułożyły się w to, co nieświadomość chce powiedzieć umysłowi, a następnie wymieniamy to, co się pojawia: wiersze, koany, podziemne prądy myśli i uczuć, które nieustannie nas zaskakują, zapraszają do głębszej rozmowy ze sobą i z nami samymi, zachwycają nas tym, jak zdumiewająco różne rzeczy mogą zrobić dwa umysły z tego samego materiału, a jednak jak pokrewni są w duchu.

Zaczęliśmy od pisania tylko tekstu, ale jako miłośnik historii naturalnej i sztuki astronomicznej złotego wieku ilustracji naukowych w końcu zaproponowałem, że przedstawię nasze wróżby na podstawie odrestaurowanych obrazów z wielowiekowych książek, które uwielbiam, tak samo jak to zrobiłem z wróżbami z ptaków, z których każda stała się rodzajem jednostronicowej książki z obrazkami.

Po sześciu miesiącach postanowiliśmy podzielić się z nami naszymi cotygodniowymi przygodami związanymi z językiem, cudami i tajemną mądrością serca nowy darmowy Substackoddzielny od Marginalista i oddzielić od Atmos: W każdą sobotę publikujemy wróżby, które każdy z nas stworzył na podstawie wiadomości naukowych w formie dzieła sztuki, które udostępniamy w formie wydruku i innych materiałów materialnych (w tym notatników terenowych, kartek okolicznościowych i torebek), a dochód przekazujemy organizacji The Nature Conservancy.

Chociaż praktyka ta pozostaje czystą zabawą, stała się cudownym sposobem na rozluźnienie więzów naszego formalnego pisania i wyposażenie naszej prozy w cząstki poetyki. Zachęcamy Cię do wypróbowania tego samodzielnie, śledząc nasze ciągłe przygody na Substacku.

Aby przedsmak tego, czego się spodziewać, oto niektóre z naszych ulubionych wróżb z pierwszych sześciu miesięcy: