Najlepiej sprzedający się chrześcijański autorRebecca Simon oferuje wgląd w to, jak zawrzeć pokój ze sobą i z Bogiem.

Miałeś wizję swojego życia – taką, która nie była zakorzeniona w konkurencji ani dumy, ale raczej taka, która była zakorzeniona w nadziei, w duchu. Marzyliście z Bogiem, zaufałeś temu procesowi, wierzyliście, że jeśli zawsze zrobiłeś właściwą rzecz, twoje pragnienia przyniosłyby sobie w pięknym i zakotwiczonym sposobie, w jaki zawsze wyobrażałeś sobie.

Ale teraz stoisz w środku życia, które nie przypomina tego, które kiedyś się przedstawiłeś, a w ciszy łatwo się zastanawiać, czy zostałeś zapomniany. Jeśli dokonałeś niewłaściwego zakrętu gdzieś w swojej podróży, jeśli twoje modlitwy nie były wystarczająco silne, aby je wysłuchać, jeśli twoja wiara nie była wystarczająco głęboka, aby doprowadzić cię do stania się.

To jest cichy żal, o którym nikt nie mówi – przeżywając wersję twojego życia, która nigdy nie stała się rzeczywistością. Pod koniec dnia trudno jest przyznać, że rozdziały, o które się modliłeś, nie są tymi, których żyjesz, ale zawarcie pokoju z tym, co nie oznacza, że ​​zawiodłeś. To nie znaczy, że twoje modlitwy spadły na ciche uszy. Oznacza to po prostu, że Bóg przygotowuje dla ciebie coś innegocoś, czego nie planowałeś, coś, co z czasem będzie miało więcej sensu.

Pokój zaczyna się, gdy przestaniesz karać się za wyniki, których nie możesz kontrolować. Kiedy przestaniesz mierzyć swoją wartość, jak blisko twoje życie odzwierciedla sny, które trzymałeś. Pokój zaczyna się, gdy zdajesz sobie sprawę, że tylko dlatego, że nie wyglądało to na modlitwę, którą kiedyś się modliliście, to nie znaczy, że to nie była odpowiedź. Bóg nie jest znany z tego, że błogosławi nas dokładne rzeczy, których pragniemy – jest znany z tworzenia nas poprzez to, czego potrzebujemy, a czasem potrzebujemy zamkniętych drzwi. Nieoczekiwane zakończenie. Zmiana kierunku, który nas uzasadnia, który nas leczy, czyni nas całą w sposób, w jaki pierwotna nadzieja nigdy nie mogła.

Jeśli zastanawiasz się, jak zawrzeć pokój z życiem, które wygląda inaczej niż to, o co kiedyś prosiłeś – po prostu musisz uwierzyć, że wasze modlitwy nie były wypowiedziane na próżno. Były to nasiona. Zdecydujesz się zaufać, że Bóg widział każdy twój ból, usłyszał każdą prośbę, którą złożył wasze serce, i nadal zdecydował się umieścić cię tam, gdzie jesteś – nie skrzywdzić cię ani zwolnić, ale pomóc ci się rozwijać. Zdecydujesz się uwolnić presję, aby zrozumieć to wszystko, a zamiast tego zapytaj: „Czego mnie tu nauczyć? Kto mi to pomaga?”

Pokój nie zawsze przychodzi w postaci jasności. Czasami pęka w twoim życiu i wykorzystuje poddanie się jako kanał. To może nie być przyszłość, o którą się modliłeś, ale to nie znaczy, że nie może być święta. To nie znaczy, że nie może mieć radości. Oznacza to po prostu, że dzieje się uzdrowienie – w sposób, który nie zawsze wygląda jak cud, ale czujesz się jak taki, kiedy w końcu uczysz się w nim odpoczywać.