Najlepiej sprzedająca się chrześcijańska autorka Rebecca Simon Wspieruje się do tych z sezonu oczekiwania – tych, którzy cicho utrzymują miejsce na nadzieję, która jeszcze nie rozkwitła w rzeczywistość. Dla kobiety, która myślała, że ​​do tej pory zostanie wybrana, która wierzyła, że ​​gdzieś po drodze znalazła swoją osobę.

Miałeś oś czasu.

Nie w sztywny lub niewzruszony sposób, ale w sposób, który pielęgnował cichą nadzieję, w sposób, który schował się w twoim sercu. Może nie zawsze mówiłeś to głośno, może nie byłeś przyjacielem, który mówił o małżeństwie, jakby to było Ostateczny cel lub najbardziej pożądany sen. Ale jednak gdzieś w swoim umyśle myślałeś, że do tej pory znalazłeś taką miłość – stały rodzaj, trwały. Myślałeś, że do tej pory będziesz budować życie z kimś, kto wybrał cię w pełni i bez wahania.

Zamiast tego obserwujesz, jak inni się zakochują. RSVPIDES na wesela ludzi, którzy przysięgli, że nigdy nie spotkałyby tego kamienia milowego. Przewijasz wcześniej ogłoszenia dziecka. Próbujesz uśmiechnąć się przez ból, gdy ludzie mówią: „To się stanie, kiedy najmniej się tego spodziewasz”. I w tym wszystkim zastanawiasz się, czy nadal można mieć nadzieję na coś, co wydaje się tak daleko.

I może w ciszy zadajesz Bogu pytanie, które wydaje się ciężkie w twoim sercu:

„Dlaczego to nie stało się dla mnie?”

Nie zastanawiasz się nad tym w goryczych ani porównawaniu. Szczerze mówiąc. W obolaniu wiedząc, że będziesz głęboko pięknym partnerem – że jesteś gotowy, że jesteś otwarty, że jesteś gotowy uhonorować to, co oznacza miłość, a jednocześnie czujesz, że sama miłość mi minęła. Jak po drodze zostałeś pominięty lub zapomniany przez Boga.

Jeśli tam jesteś, to jest twoje przypomnienie:

Nie jesteś w tyle. Nie jesteś zapomniany. I nie ma z tobą nic złego.

Małżeństwo jest piękną rzeczą, ale nie jest ostateczną miarą twojej wartości jako człowieka. Wybranie przez kogoś nie sprawia, że ​​twoje życie jest bardziej ważne lub bardziej znaczące. Nie czekasz na ukończenie. Nie jesteś „zawieszony”, dopóki ktoś cię nie kocha w sposób, w jaki zawsze miałeś nadzieję, że będziesz kochany. Ten rozdział nie jest zastępcą, w tym sezonie nie jest coś, przez co mógł się spieszyć. To jest twoje życie. To jest twoja podróż.

I może być pełne. To może być radosne. Pozwolenie na święty, bogaty i głęboko poruszający się – nawet bez pierścienia.

Mimo to jest w porządku. Możesz zasmucić oś czasu, o której myślałeś, że już będziesz. Możesz zasmucić relacje, które nie trwały. Trochę za wcześnie możesz żałować przyszłość, którą zaplanowałeś w głowie. Bóg jest wystarczająco silny, aby utrzymać ten żal. Bóg cię nie spieszy. On cię za to zawstydzi. Po prostu chce cię w tym poznać.

Nie musisz udawać, że to nie boli. Nie musisz połykać bólu. Możesz tęsknić za partnerstwem i nadal żyć pięknym życiem w oczekiwaniu. Możesz tęsknić za miłością i nadal szanować, kim jesteś sam, kim się stajesz.

A może to najświętsza część –

Że nawet w nieznanym, nawet w samotności, nawet w „jeszcze nie”-nadal możesz wybrać zaufanie. Nadal możesz uwierzyć, że Bóg cię nie zapomniał. Że nie jest spóźniony. Że twoja historia się nie skończyła. Że to po prostu rozwija się inaczej.

Jeśli pomyślałeś, że masz już taką miłość, a ty nie – nie jesteś złamany. Nie jesteś w tyle. Stajesz się.

A kiedy nadejdzie miłość, kiedy jest to prawdziwe, bezpieczne i autorstwa samego Boga – spotkasz ją nie z miejsca samotności, ale z całości. Z siły. Z życia już pełnego znaczenia, celu i łaski.

Do tego czasu zakochasz się w swoim własnym egzystencji, w swoim własnym towarzystwie. Obyś zakochał się w Bogu. I możesz iść naprzód, nie tylko czekając, aż ktoś cię wybierze, ale pamiętając, że jesteś już tak głęboko wybrany przez kogoś, kto zawsze cię kochał, przez kogoś, kto zawsze uczynił cię priorytetem.