Ostatnie kilka tygodni spędziłeś w ukryciu; zostałeś odludkiem. Dni spędzałeś śpiąc, jedząc śmieci i oglądając całą serię Przyjaciele (a może Seinfelda jeśli jesteś jedną z *tych* osób). Jednak w końcu zacząłeś wychodzić z ciemności: sytuacja w końcu wydaje się bardziej stabilna. W końcu zaczynasz wychodzić z ostatniego epizodu depresyjnego.

Może nikt nie zauważył. Być może Twoje małe fragmenty prawdy o tym, że jesteś „zajęty”, w rzeczywistości zwiodły Twoich przyjaciół. Teraz, gdy starasz się wydostać z dziury, zwalniając i sięgając w stronę powierzchni, robisz pewne rzeczy, z których ludzie mogą nie zdawać sobie sprawy, że wynikają z dochodzenia do siebie po epizodzie depresyjnym.

1. Twoje wzorce snu są inne niż normalnie.

Od lat masz ustalony harmonogram snu dla „dorosłego” człowieka, zawsze kładziesz się spać około 20:30 i budzisz się około 5:30. Jednak jakieś dwa tygodnie temu zderzyłeś się ze ścianą i zacząłeś spędzać dużo dodatkowego czasu w łóżku, próbując odciąć się od świata choćby na kilka godzin dłużej. Niestety, nawet teraz, gdy zaczynasz czuć się „lepiej”, synchronizacja nadal zajmuje trochę czasu. W ciągu dnia możesz czuć się przytłoczony i zdrzemnąć się, ale to sprawia, że ​​czujesz się pełen energii i nie możesz spać do późna. Jeśli jednak nikt nie zorientuje się, że masz depresję, nie zauważą twoich dziwnych wzorców snu, które trwają tygodniami, prawda? (Chociaż mogą zapytać, dlaczego nagle publikujesz posty na Instagramie o 1:00 w nocy…)

2. Nagle zrobiłeś się bardzo sentymentalny.

Po kilku tygodniach izolacji nagle zauważasz, że kontaktujesz się ze swoimi przyjaciółmi i pragniesz ich uwagi. Może to być coś tak prostego, jak codzienne wysyłanie SMS-ów, aby „odprawić się” lub wysyłanie długiego listu i losowego pakietu opieki „tylko dlatego”. Możesz nawet być zbyt czuły fizycznie, przytulając się jeszcze częściej i prosząc o przytulanie w przypadkowych momentach. Wszyscy mogą myśleć, że jesteś po prostu wyjątkowo kochający, ale wiesz, że rzeczywistość jest taka, że ​​jesteś wdzięczny, że nie straciłeś tych, których kochasz, i chcesz mieć pewność, że wiedzą, ile dla ciebie znaczą, na wypadek, gdyby następnym razem nie udało ci się wyjść z dołka.

3. Łatwo ulegasz przytłoczeniu i emocjom.

Być może nie ustabilizowałeś się jeszcze całkowicie, więc Twoje nastroje wciąż się zmieniają, a szalę mogą przechylić najprostsze zdarzenia. Rzeczy mogą sprawić, że będziesz płakać częściej niż zwykle lub możesz nagle „potrzebować chwili”, aby się uspokoić, jeśli zaczniesz czuć złość lub niepokój. Wydajesz się wytrącony z równowagi nagłymi lub głośnymi dźwiękami, przetworzenie nadmiaru informacji zajmuje nawet więcej czasu niż zwykle, a prosty błąd może wpędzić Cię w spiralę. Nikt tego nie widzi oprócz ciebie.

4. Twój apetyt jest wszechobecny.

Jednego dnia możesz zjeść wszystko, co w zasięgu wzroku, a potem spędzić kolejne dwa dni, żyjąc prawie z niczego. Ekscytujesz się wyglądem posiłku, potem gryziesz i decydujesz, że nie możesz go dokończyć. Tak właśnie wygląda świat przez kilka dni, kiedy wychodzisz z bardzo niskiej fazy: kolory są nadal przyćmione, zapachy mniej intensywne, wszystko wydaje się zmniejszone o kilka stopni bardziej niż normalnie.

5. Zaczynasz spamować media społecznościowe gównem motywacyjnym.

Zwykle jesteś bardzo otwartą osobą. Kiedy jesteś przygnębiony, widać to szczególnie po moich postach w mediach społecznościowych. Próbując wrócić do normalnego stanu, szukaj afirmacji, cytatów motywacyjnych lub innych drobnych przypomnień, które Twoim zdaniem pomogą mi wspiąć się w górę. Potem tak zafascynujesz się tymi pozytywnymi postami, że masz tendencję do dzielenia się nimi codziennie przez co najmniej tydzień. Wszyscy postrzegają to jako zwykły sposób dbania o wszystkich innych i dbania o osoby wokół siebie; nikt nie zdaje sobie sprawy, że wszystkie posty motywacyjne są tak naprawdę przeznaczone właśnie dla Ciebie.

6. Unikasz samotności.

Bycie samemu zawsze jest dla ciebie niebezpieczne, zwłaszcza gdy wracasz do zdrowia po epizodzie depresyjnym. Unikasz mówienia ludziom: „Nie jest bezpiecznie, gdy jestem sam”, ale podejmujesz bardzo świadomy wysiłek, aby albo mieć ludzi blisko siebie, albo skontaktować się drogą elektroniczną, gdy wiesz, że przez pewien czas będziesz fizycznie sam. Ludzie służą zarówno do odwrócenia uwagi, jak i siatki bezpieczeństwa, dlatego ważne jest, aby mieć ich w pobliżu, gdy będziesz ciężko pracować nad doskonaleniem.

7. Ciągle słuchasz muzyki.

Jednym z najlepszych sposobów regulowania i kontrolowania emocji jest muzyka. Powiedziano ci, żebyś korzystał z muzyki, która pomoże ci zachować uważność, zachować energię i pozostać aktywnym. Muzyka pop i dance z lat 90.–2010 jest idealna, jeśli chcesz poczuć się szczęśliwy i nakręcony, aby ludzie usłyszeli, jak grasz JT lub Ke$ha, i po prostu pomyśleli, że masz wyjątkowo dobry nastrój lub masz ochotę dać kopa w „starej szkole”.

8. Kupujesz coś nowego, nawet jeśli tego tak naprawdę nie potrzebujesz.

Terapia detaliczna jest prawdziwa i możesz w pełni z niej skorzystać. Nawet zwykłe zakupy w wystawach wyrywają Cię z domu, a nowy strój jest tym, czego potrzebujesz, aby poczuć się pięknie i na nowo pokochać siebie po tej burzy depresji. Wszyscy inni po prostu myślą, że chcesz poczuć się seksownie i niczego nie podejrzewają.

9. Szukasz czegoś, w co możesz „wsiąść”.

Twój terapeuta powiedział, że najlepszym sposobem na zachowanie pozytywnego nastawienia jest pozostawanie w teraźniejszości i „z dala od myśli”. Oznacza to, że staramy się być zajęci. Pomocne może być znalezienie nowego hobby, rozpoczęcie nowej rutyny, a nawet po prostu wznowienie rzemiosła, którym straciłeś zainteresowanie w czasie depresji. Twoi przyjaciele wydają się o tym nie myśleć, ponieważ zawsze to ty próbujesz nowych rzeczy i ciągniesz je za sobą.

10. Coś sprzątasz.

Jesteś dumny ze swojej organizacji, ale to znika, gdy tylko zaczynasz popadać w depresję. Unikasz wszystkiego, co Cię przytłacza, a Twoja energia jest tak niska, że ​​nawet prosta czynność, jak załadowanie zmywarki, wymaga przerwy po jej zakończeniu. Kiedy jednak poczujesz się lepiej, bałagan, na który pozwoliłeś, rozwściecza cię i musi zniknąć. Nie chcesz nawet, żeby ludzie wiedzieli, że był bałagan, bo to byłoby krępujące.

Depresja może dopaść każdego w dowolnym momencie. Chociaż mogą występować pewne typowe objawy, depresja u każdego może wyglądać zupełnie inaczej. Oznacza to, że behawioralne „oznaki” powrotu do zdrowia również mogą się znacznie różnić. Wszystkie te 10 elementów to bardzo drobne działania lub znaki, które mogą wydawać się normalnymi rzeczami, które większość ludzi robi i które w większości pozostają niezauważone. Samoświadomość jest jednak ważna, więc jeśli cierpisz na depresję, dobrze będzie pomyśleć o tym, jak depresja i wyjście z niej będą na ciebie patrzeć. Znajomość tych drobnych szczegółów może zmienić Twoje życie, a nawet pomóc osobom w Twoim otoczeniu łatwiej rozpoznać, czego potrzebujesz.