Niewiele rzeczy jest bardziej przygnębiających niż złość, jaką często małostkowi ludzie o niższych talentach kierują na tych obdarzonych geniuszem. Niewiele jest rzeczy bardziej podnoszących na duchu niż solidarność i wsparcie, jakie pokrewne dusze dobrej woli okazują osobom będącym celem takich odrażających ataków.

W 1903 r. Maria Curie (7 listopada 1867 – 4 lipca 1934) została pierwszą kobietą uhonorowaną Nagrodą Nobla. Została ona przyznana wspólnie jej i jej mężowi Pierre’owi za pionierskie badania nad radioaktywnością. 19 kwietnia 1906 roku owdowiała w wyniku wypadku tym bardziej tragicznego, że nieprawdopodobnego. Przechodząc w deszczową noc przez ruchliwą paryską ulicę, Pierre poślizgnął się, wpadł pod wóz konny i zginął na miejscu. Curie pogrążona w żałobie przez lata. W 1910 roku znalazła pocieszenie u protegowanego Pierre’a — młodego profesora fizyki Paula Langevina, który był żonaty z kobietą, która znęcała się nad nim fizycznie, ale w separacji. Zostali kochankami. Wściekła żona Langevina wynajęła kogoś, kto włamał się do mieszkania, w którym się poznali, i ukradł ich listy miłosne, które szybko przekazała tzw. prasie. Prasa wypatroszyła Curie i przedstawiła ją jako „zagraniczny żydowski rozbójnik”.

Po powrocie z historycznej konferencji naukowej, na którą można było wejść wyłącznie na zaproszenie, w Brukseli, gdzie się poznała Alberta Einsteina (14 marca 1879 – 18 kwietnia 1955) Curie znalazła wściekły tłum przed swoim domem w Paryżu. Ona i jej córki zostały zmuszone do pozostania u przyjaciela rodziny.

Einstein uważał Curie za „bezpretensjonalną, uczciwą osobę” z „błyszczącą inteligencją”. Kiedy dowiedział się o skandalu, był oburzony brakiem smaku i okrucieństwem prasy — tabloidy ogołociły prywatną sytuację z wszelkiego człowieczeństwa i niuansów i wprowadziły ją do sfery publicznej ze świadomym zamiarem zniszczenia naukowej reputacji Curie.

Mistrz piękne listy pocieszające i mistrz życzliwość jako główny motyw ożywiający życieEinstein napisał do Curie, wyrażając całą solidarność i wsparcie, zachęcając ją, aby nie dawała wiary nienawistnym komentarzom w prasie. List znaleziony we wspaniałej biografii Waltera Isaacsona Einstein: jego życie i wszechświat (biblioteka publiczna), jest świadectwem hojności ducha, który towarzyszył niezrównanemu intelektowi Einsteina – arcydziełem tego, co sam określił „duchowy geniusz”.

Einsteina, który zrobił to później uwaga że „ze wszystkich sławnych postaci Maria Curie jest jedyną, której sława nie zepsuła” – pisze:

Wielce Szanowna Pani Curie,

Nie śmiej się, że do Ciebie piszę, nie mając nic sensownego do powiedzenia. Ale jestem tak rozwścieczony podłym sposobem, w jaki społeczeństwo ośmiela się obecnie zajmować się tobą, że koniecznie muszę dać upust temu uczuciu. Jestem jednak przekonany, że niezmiennie gardzicie tą motłochem, niezależnie od tego, czy służalczo obdarza Was szacunkiem, czy też stara się zaspokoić swoją żądzę sensacji! Czuję się zmuszony powiedzieć Państwu, jak bardzo zacząłem podziwiać Państwa intelekt, zapał i uczciwość, i że uważam się za szczęściarza, że ​​mogłem poznać Pana osobiście w Brukseli. Każdy, kto nie zalicza się do tych gadów, z pewnością jest szczęśliwy, tak i teraz, jak i dawniej, że mamy wśród nas takie osobistości jak ty, a także Langevin, prawdziwi ludzie, z którymi kontakt jest zaszczycony. Jeśli motłoch nadal się tobą zajmuje, to po prostu nie czytaj tych bzdur, ale raczej zostaw je gadzie, dla którego zostały sfabrykowane.

Z najserdeczniejszymi pozdrowieniami dla Ciebie, Langevin i Perrin, z wyrazami szacunku,

A. Einsteina

Krótko po skandalu Curie otrzymała drugą Nagrodę Nobla – tym razem z chemii, za odkrycie pierwiastków radu i polonu. Do dziś jako jedyna osoba nagrodzona Nagrodą Nobla w dwóch różnych naukach pozostaje jednym z najbardziej wizjonerskich i ukochanych umysłów ludzkości. Dziennikarze, którzy obsypali ją żółcią, nie są nikomu znani i przez wszystkich potępiani.

Uzupełnij z włączonym Kierkegaardem dlaczego hejterzy nienawidzą i Anne Lamott ostateczny manifest, jak sobie z nimi poradzića potem wróć do Marka Twaina dowcipny i mądry list poparcia dla Helen Keller kiedy została niesłusznie oskarżona o plagiat i plagiat Fridy Kahlo pełen współczucia list do Georgii O’Keeffe po tym, jak amerykański malarz trafił do szpitala z powodu załamania nerwowego.