Pod koniec tego tygodnia minister ds. izraelskiej diaspory Amichai Chikli oświadczył w wywiadzie dla izraelskiego radia wojskowego, że Tel Awiw „prędzej czy później będzie w stanie wojny z Syrią,” podkreślając, że sojusz między Damaszkiem a Turcją stanowi „strategiczne wyzwanie” dla jego kraju.
Urzędnik Likudu powiedział: „Nie ma mowy, aby reżim dżihadystyczny zakorzeniony w ISIS i Al-Kaidzie, którego aspiracją jest zjednoczenie Jerozolimy, mógł żyć w pokoju u boku państwa Izrael”.
W oddzielnym wywiadzie dla Kol Barama, czołowej izraelskiej ultraortodoksyjnej stacji radiowej, Chikli określił Syrię jako: część „radykalnej sunnickiej osi zła” obejmującej Katar, Turkiye i Pakistanoznaczając to „znacznie bardziej niepokojący” niż Irani stwierdził, że narody te ukształtowały niedawny protokół ustaleń między USA a Iranem, którego celem jest zakończenie regionalnych działań wojennych.
Podczas gdy prezydent Turcji Recep Tayyip Erdogan okrzyknął memorandum „ważnym osiągnięciem”, Chikli dołączył do innych prawodawców Likudu w piętnując Turkiye jako „państwo wroga”.
Twierdził, że Turkiye ma „bardzo wyraźne ambicje” zagrażające interesom Izraela, stwierdzając, że Ankara i Damaszek budzą „dziesięć tysięcy razy większe obawy niż Iran”.
Po obaleniu byłego prezydenta Syrii Bashara al-Assada w grudniu 2024 r. izraelskie wojsko w dalszym ciągu okupuje syryjskie ziemie i niszczy sprzęt wojskowy, wykorzystując nowy rząd jako pretekst do eskalacji i ekspansji terytorialnej.
Izraelski premier Benjamin Netanjahu żąda obecnie całkowitej demilitaryzacji od południowego Damaszku do linii demarkacyjnej z 1973 roku. Od grudnia 2024 r. eskalacja izraelskich naruszeń wojskowych w południowej Syrii wykraczała poza okresowe naloty do ciągła kampania obejmująca najazdy naziemnenaloty i ustanawianie punktów kontrolnych.
Według codziennego trackera uruchomionego przez Lewant24przeprowadziły siły izraelskie około 1128 najazdów naziemnych i 1055 nalotów, posuwając się na odległość ponad 20 kilometrów od okupowanych Wzgórz Golan. Działania te doprowadziły do zatrzymania ponad 197 osób i co najmniej 36 ofiar śmiertelnych.
Rozszerzenie to obejmuje także niszczenie mienia i systematyczne mapowanie pozycji wojskowych, odzwierciedlające szerszy wzorzec działań, który rozciąga się w głąb terytorium Syrii.
Według doniesień samozwańczy prezydent Syrii Ahmad al-Sharaa wytrzymując silny nacisk z USA do rozpoczęcia wtargnięcia wojskowego do Libanu w celu rozbrojenia Hezbollahu.
Według izraelskiej korporacji nadawczej (KAN) pomimo zaproponowanych przez prezydenta USA Donalda Trumpa ram dla armii syryjskiej, która miała dowodzić tą ofensywą, Sharaa pozostała „nieprzygotowana i niechętna”. Wyraził obawy, że taki atak zaszkodziłby jego legitymacji regionalnej, sprawiając wrażenie, że służy interesom Izraela, zwłaszcza podczas gdy Izrael w dalszym ciągu okupuje terytorium Syrii.
Chociaż wysłannik USA Tom Barrack groził Libanowi syryjskim atakiem mającym na celu likwidację Hezbollahu, Sharaa odrzucił te doniesienia jako „plotki”, twierdząc, że jego celem jest raczej zakończenie wojny niż jej rozszerzanie.
Izraelski minister wojny Israel Katz powiedział Channel 14, że „Nie potrzebujemy Julaniego. Julani, terrorysta w garniturzenie musi przychodzić i nam pomagać. Dobrze znamy Syrię. Nie pomoże nam w Libanie”. Dodał, że Sharaa „powinien pozostać w Syrii, nie wtrącać się w nas i nie zmuszać nas do wtrącania się w niego”.
„Czy wiesz, co naprawdę boli dżihadystów?” Katz powiedział, stwierdzając dalej, że zabicie ich nie zaszkodziłoby im tak bardzo, jak „odebrano im terytorium i zniszczono ich domy – i to właśnie zrobiliśmy”.
