Przez lata Hollywood zamieniło naszych prezydentów w gwiazdy filmowe, ożywiając swoje historie na dużym ekranie.

Niezależnie od tego, czy chodzi o dymne oferty zaplecza, czy też zmieniające się światowe decyzje, filmy o amerykańskich prezydentach dają nam miejsce w największych momentach historii i zaglądają za zasłoną Białego Domu. Odsłaniają spotkania z zamkniętymi drzwiami i połączenia późno w nocy, które zmieniły bieg historii i pokazują nam ciężar niemożliwych wyborów siedzących na ramionach jednej osoby. Od Lincolna po Trumpa, oto siedem filmów, które sprawi, że poczujesz się jak wtajemniczony w Białym Domu.

Lincoln (2012)

Daniel Day-Lewis zostaje Lincoln w arcydziele Spielberga o walce prezydenta o uchwalenie 13. poprawki. Film powiększa się na początku 1865 roku, kiedy Lincoln żonglował zarówno niewolnictwem, jak i zakończonym wojną domową. Zamiast dawać nam historię całego życia Lincolna, widzimy, jak pracuje jego magii politycznej za kulisami w tym kluczowym momencie. Day-Lewis gwoździ wszystko-ludowe historie, głęboki smutek i żelazna wola, aby zrobić wszystko. Sally Field i Tommy Lee Jones dopełniają niesamowitą obsadę, która ożywia Waszyngton 1860.

JFK (1991)

Oliver Stone wrzucił granat w historię Ameryki z dziką jazdę filmu, który mniej opowiada o samym Kennedy’emu i bardziej o jego śmierci. Kevin Costner gra Jima Garrisona, prokuratora, który idzie w dół króliczej dziury, próbując udowodnić, że zabójstwo JFK ma coś więcej niż nam powiedziano. Stone zerwał nowy grunt dzięki swojej szybkiej edycji i mieszance prawdziwych materiałów z dramatycznymi scenami, zasadniczo wymyślając nowy sposób opowiadania historii o filmie. Jasne, historycy wybrali walki o to, co fakt i co jest fikcją, ale nie można zaprzeczyć, jak film zmienił sposób, w jaki ludzie mówią o śmierci Kennedy’ego. Pomiędzy technicznym czarodziejem a podejściem Stone-No-No-Srisoners jest to przełomowy kawałek politycznego tworzenia filmów, który zapewni ci przyklejenie.

Frost/Nixon (2008)

Ron Howard wyrzuca go z parku wraz z adaptacją słynnego showdowna telewizyjnego między brytyjskim dziennikarzem Davidem Frostem i Richardem Nixonem po Watergate. Frank Langella świeci jako Nixon, pokazując nam zarówno przerażającą potęgę, jak i mężczyznę pielęgnującym stare rany. Film rozgrywa się jak walka o mistrzostwo, gdy Frost Michaela Sheen próbuje sprawić, by Nixon przyszedł o Watergate. Podkreśla, w jaki sposób telewizja zmieniła grę polityczną na zawsze i jak te wywiady stały się punktem zwrotnym w tym, jak Ameryka radzi sobie z liderami. Howard podnosi napięcie jak profesjonalista, mimo że wszyscy wiemy, jak to się kończy.

Wszyscy ludzie prezydenta (1976)

Wszyscy ludzie prezydenta następuje Washington Post Reporterzy Woodward i Bernstein, którzy kawiają ze sobą skandal Watergate po kawałku. Robert Redford i Dustin Hoffman przybij zdeterminowaną energię dwóch młodych dziennikarzy, którzy po prostu nie puścili. Dyrektor Alan J. Pakula zmienia codzienne raporty-połączenia telefoniczne, spotkania w garażach, sprawdzanie faktów-dramat z krawędzi miejsca.

Trzynaście dni (2000)

Bruce Greenwood wkracza w buty JFK, aby zobaczyć ten biały klejnot na kubański kryzys rakietowy, kiedy zbliżyliśmy się zbyt blisko wojny nuklearnej. Kevin Costner gra Kenny’ego O’Donnella i daje nam spojrzenie na to, jak Kennedy i jego zespół zajmowali się najstraszniejszymi trzynastoma dniami w historii ludzkości. Dbałość o szczegóły sprawia, że ​​wydaje się, że jesteś w pokoju, w którym to się stało.

Vice (2018)

Adam McKay rozrywa biograficzny podręcznik z tym mrocznym podejściem do powstania Dicka Cheneya, z udziałem Christian Bale znikającego w roli mrocznego wiceprezesa. McKay używa kilku technik-czwartej ściany, dziwnych sztuczek narracyjnych, jak to nazywasz-aby pokazać, jak Cheney po cichu stał się jednym z najpotężniejszych ludzi w historii. Film ma zęby, ale używa humoru, aby ciężkie rzeczy polityczne spadają. Transformacja Bale’a jest oszałamiająca, a Amy Adams i Steve Carell przynoszą swoją grę A Lynne Cheney i Donald Rumsfeld.

Uczeń (2024)

Brzęczący dramat Ali Abbasi wpada nas w Nowy Jork w latach 70., a Sebastian Stan przekształca się w młodego Donalda Trumpa, który przesuwa się po świecie nieruchomości. Film bez relacji Trumpa z Royem Cohnem (Jeremy Strong). I zanurza się w niesławnym podejściu do mosiężnego adwokata do biznesu, a media ukształtowały przyszłość jego protegowanego. Film przybija szorstki charakter oldschoolowego Manhattanu, a Maria Bakalova i Martin Donovan uzupełniają gwiezdną obsadę jako Ivana Trump i Fred Trump. Choć wzbudził kontrowersje i napotkał dramat dystrybucyjny przed osiągnięciem teatrów, występy zyskały krytyczne pochwały wraz z miłością sezonową. To mniej polityczne stwierdzenie niż fascynujące spojrzenie na to, jak ambicje i władza ukształtowały dwóch mężczyzn, którzy zostawiliby swój ślad w historii Ameryki.