„Znalazłeś przestrzeń pośrednie… gdzie trwa mija i staje się naprawdę teraźniejszość”, napisał Nathaniel Hawthorne jego transcendentny portret przejścia od snu do czuwania. Doświadczenie budzenia się – to fazowe przejście między ciekłą fantazmagorią nieświadomości a solidnością świadomego życia – ujawnia sobie umysł. „Cały świat to umysł”, nastoletnia Wirginia Woolf pisała w swoim pamiętniku. Obserwowanie, jak świat się nie śpią, to skontaktowanie się z istotą jego światowości, rozpoczęcie zatrzymywania majestatu i tajemnicy tego, co sprawia, że ten trzeciego rocka jest niezastąpionym cudem.

Marc Martin przywołuje magię tej limitu w Świt (Biblioteka publiczna) – bujna serenada akwarelowa do życia ożywiającym na progu między nocą a dniem, tej pierwotnej rozmowy między naszą żywą planetą a jej umierającą gwiazdą.

Pół wieku po artysty Uri Shulevitz’s Arcydzieło akwarelowe W tym samym tytule Martin Tessellates Morning’s Mosaic of Wonder – Dragonfly Shimmering in the Reeds, mniszek leżący na złotym świetle, drzewa kołysze się o świecące niebo, ptak śpiewający brzmiał swoją pierwszą nutę dnia.

Para Świt z włoskim artystą Alessandro Sanna’s Akwarela serenada do pory rokua następnie ponownie odwiedź Martina Malowany list miłosny do szmurów Starlinga.