Według nowych badań dr Thomasa Elliota z Aalborg University, w Danii, z dr. Benjaminem Goldsteinem z Uniwersytetu Michigan i dr Thomas Elliot z Uniwersytetu Aalborg z Aalborg University, z Drjaminem Goldsteinem z University of Michigan i dr Sylvain Charlebois z Uniwersytetu Michigan i dr. Sylvaina Charlebois z Uniwersytetu Uniwersytetu Aalborga, z Uniwersytetu Michigan i dr Sylvain Charlebois, została zmarnowana na Uniwersytecie Michigan i dr Sylvain Charlebois, została zmarnowana z Danborg. Dalhousie University, Kanada. Opublikowane w Ecological Economics, badanie podkreśla pilny problem w kanadyjskim systemie produkcji mleczarskiej, który reguluje produkcję i sprzedaż mleka. Odpady te, napędzane nadprodukcją, powodują znaczne koszty środowiskowe i ekonomiczne wraz z utraconymi możliwościami żywieniowymi.
Kanadyjski system produkcji mleczarskiej został zaprojektowany w celu zrównoważenia podaży i popytu, ale, jak wyjaśnia dr Elliot: „Obecny system zachęca rolników do nadprodukowania mleka, co prowadzi do odrzucania ogromnych ilości, gdy podaż przekracza popyt”. W ciągu ostatniej dekady odrzucone mleko stanowi miliardy dolarów strat ekonomicznych, a jego wpływ na środowisko obejmuje uwolnienie gazów cieplarnianych równoważnych emisji z setek tysięcy pojazdów. Ilość zmarnowanego mleka mogła zapewnić roczne potrzeby mleczarskie milionów Kanadyjczyków.
W badaniach zastosowano metodę zwaną analizą przepływu materialnego do oszacowania zmarnowanego mleka, wykorzystując publicznie dostępne dane z Statistics Canada. Ujawniło, że chociaż gospodarstwa mleczne wytwarzały ogromne ilości mleka w latach 2012–2021, tylko część tego została sprzedana, pozostawiając znaczny udział nie uwzględniony i domniemany zmarnowany. Utracone mleko stanowi nie tylko stratę ekonomiczną, ale także obciążenie środowiskowe, ponieważ badanie kwantyfikuje emisję gazów cieplarnianych oraz ziemi i wody wymagane do jego wytworzenia.
Zespół badawczy proponuje kilka rozwiązań w celu zmniejszenia marnotrawstwa mleka. Jedną z kluczowych sugestii jest zreformowanie systemu poprzez zmniejszenie zachęt dla rolników do nadprodukcji. „Aktualizacja systemu kwot w celu lepszego odzwierciedlenia rzeczywistych potrzeb konsumpcyjnych, zwłaszcza w miarę wzrostu popularności alternatywy roślinnej, może pomóc w zmniejszeniu nadprodukcji i marnotrawstwa”, mówi dr Elliot. Badanie opowiada się również za zwiększoną przejrzystością, wzywając Kanadyjską Komisję Mleczarską do monitorowania i zgłaszania odrzuconych objętości mleka jako krok w kierunku większej odpowiedzialności.
To duże marnotrawstwo mleczne to nie tylko odosobniona kwestia w Kanadzie. Inne kraje o znacznej produkcji mleczarskiej, w tym Stany Zjednoczone i Nowa Zelandia, również walczą z nadwyżką mleka. Jednak kanadyjski system produkcyjny, ze swoimi ścisłymi kwotami, powoduje wyższy wskaźnik marnotrawstwa w porównaniu z innymi narodami. W Stanach Zjednoczonych, w którym jest również problem zrzucania mleka, stawki odrzucania są zwykle niższe, dzięki bardziej elastycznym podejściom rynkowym.
Naukowcy twierdzą, że chociaż obecny system Kanady stabilizuje ceny i wspiera rolników, jego struktura prowadzi do nieefektywności. Całkowicie wyeliminowanie systemu może mieć niezamierzone konsekwencje, takie jak zachęcanie rolników do wyprodukowania jeszcze większej ilości mleka, aby pozostać opłacalne, jeszcze bardziej zaostrza odpady. Zatem reforma systemu w celu silniejszego karania nadprodukcji i zachęcania do zrównoważonego hodowli mleczarskiej jest bardziej opłacalną ścieżką naprzód.
Podsumowując, badanie wzywa do pilnych reform w kanadyjskim sektorze mleczarskim w celu rozwiązania wpływu na środowisko, ekonomiczne i żywieniowe wpływ odpadów mlecznych. „Musimy dostosować produkcję mleczarskie do celów zrównoważonego rozwoju, zmniejszyć nadprodukcję i przejść do bardziej wydajnych i przejrzystych praktyk” – podkreśla dr Elliot. Odkrycia rodzą ważne pytania dotyczące tego, w jaki sposób Kanada i inne narody wytwarzające mleczarnie mogą zwiększyć równowagę między wspierającymi rolnikami a zmniejszaniem odpadów żywnościowych.
Referencje dziennika
Elliot, T., Goldstein, B., i Charlebois, S. (2024). „Od 2012 roku zmarnowano ponad 6 miliardów litrów kanadyjskiego mleka”. Ekologiczna ekonomia, 227, 108413. DOI: https://doi.org/10.1016/j.ecolecon.2024.108413
Obejrzyj wersję wideo na Science Fonted YT Channel
O autorach
Thomas Elliot jest wiodącym badaczem w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i zarządzania zasobami, obecnie powiązanymi z Aalborg University w Danii i École de Technologie Supérieure w Kanadzie. Dzięki silnym wykształceniu akademickim w zakresie ekonomii środowiska i planowania urbanistycznego jego praca koncentruje się na rozwiązywaniu nieefektywności w globalnych systemach żywności i zrównoważonym rozwoju. Badania Elliota często wykorzystują innowacyjną analizę przepływu materialnego w celu oszacowania wpływu na środowisko, szczególnie w sektorach rolniczych i mlecznych. Jego ostatnie prace rzucają światło na znaczące konsekwencje środowiskowe i ekonomiczne odpadów żywnościowych, szczególnie w kanadyjskim przemyśle mleczarskim. Pasjonowany reformą polityki, ma on na celu zapewnienie rozwiązań opartych na danych, które promują przejrzystość i zrównoważony rozwój w zarządzaniu zasobami.
Benjamin Goldstein jest naukowcem środowiskowym z University of Michigan’s School for Environment and Sustainability oraz Wydziału Nauk Rolniczych i Środowiskowych Uniwersytetu McGill w Kanadzie. Jego badania badają przecięcie rolnictwa, systemów żywnościowych i zrównoważonego rozwoju środowiska. Goldstein specjalizuje się w ocenie cyklu życia i analizie przepływu materiałów, pomagając oszacować środowiskowe ślady produkcji żywności. Jego praca zwróciła uwagę na skupienie się na zmniejszeniu odpadów rolniczych i łagodzenie wpływu na klimat w sektorze mleczarskim. Goldstein jest szczególnie zainteresowany tym, w jaki sposób można zintegrować zrównoważone praktyki z dużymi systemami produkcji żywności w celu zmniejszenia odpadów i emisji.
Sylvain Charlebois jest znanym profesorem i badaczem polityki żywnościowej i ekonomii rolnej z siedzibą w Dalhousie University w Kanadzie. Jest dyrektorem laboratorium analitycznego agri-food, gdzie prowadzi liczne badania dotyczące dystrybucji żywności, zrównoważonego rozwoju i zachowań konsumenckich. Charlebois jest powszechnie uznawany za swoją wiedzę specjalistyczną w zakresie systemów żywnościowych, przyczyniając się do publicznego dyskursu na temat bezpieczeństwa żywnościowego i redukcji odpadów. Jego badania często koncentrują się na nieefektywności łańcucha dostaw, szczególnie w kanadyjskim przemyśle mlecznym, mającym na celu wypełnienie luki między produkcją żywności a zrównoważonym konsumpcją. Charlebois jest także wybitnym komentatorem medialnym, często omawiając trendy w polityce żywnościowej i innowacjach.
