W zeszły weekend kupiłem na targu ogromną paczkę papryczek shishito – bez planu ani przepisu, po prostu „Wyglądają tak dobrze, że muszę kupić je wszystkie(Ktoś jeszcze podziela ten zwyczaj, jeśli chodzi o letnie produkty?) Przyniosłem je do domu i stałem przy ladzie, myśląc o tym, jak mógłbym je przebrać za przystawka na obiad – coś więcej niż tylko pęcherzyki i solone, choć szczerze mówiąc, to naprawdę pyszny sposób ich podania.

Zrobiłam więc romesco – dymny, orzechowy, czosnkowy czerwony sos pochodzący z Hiszpanii, do którego teraz dodaję absolutnie wszystko.

Po raz pierwszy zetknąłem się z romesco jeszcze w czasach mojej gastronomii: składa się z pieczonej papryki, migdałów, czosnku, papryki, odrobiny octu i dobrej oliwy z oliwek, a wszystko to zmiksowane razem, aż będzie bogate i teksturowane (nie do końca gładkie). Wrzuć je do blendera i poczujesz smak, jakbyś coś gotował na wolnym ogniu godzinami. Ostatnio cały czas trzymam w lodówce słoiczek romesco, bo jest niesamowicie uniwersalny: równie dobrze smakuje grillowany stekna rybach, nawet rano z jajkiem (zaufanie). Moja przyjaciółka Alex zrobiła wspaniałą porcję, którą skropiła paellę, kiedy w zeszłym tygodniu poszedłem do jej domu na kolację. To jeden z tych pięknych przepisów, które możesz przygotować raz w weekend i używać przez cały tydzień, aby uatrakcyjnić tak wiele potraw.

Sama papryka jest tak prosta, jak to tylko możliwe. Gorącą patelnię, z odrobiną oleju, wrzucaj je, aż pojawią się pęcherze, poczernieją i trochę się zapadną (zwęglenie jest najważniejsze, nie spiesz się z ich zbyt wczesnym zdjęciem). Ułóż je obficie nad szumem romesco (hojnie— to nie jest moment na uprzejmą łyżkę), a następnie zakończ wyciśnięciem cytryny, posypaniem podartych ziół i solidnym prysznicem łuszczącej się soli. Podawaj je na gorąco, z łodygami, aby ludzie mogli je chwycić palcami.

Pięć minut, jedna patelnia – i jakoś to jest najlepsza przystawka, jaką robiłam przez całe lato. Przeczytaj przepis i daj znać w komentarzu, czy wypróbujesz ten przepis.

Wydrukować