To, na czym się skupiasz, kształtuje Cię – sposób, w jaki myślisz, sposób, w jaki się czujesz, sposób, w jaki przechodzisz przez najtrudniejsze dni.

A świat zawsze da ci coś, czego możesz się bać. Wznoszą się burze. Wkrada się stres. Zmagania wyczerpują Twoją energię, zanim w ogóle zdasz sobie z tego sprawę. Kiedy twoja uwaga skupia się na wszystkim, co idzie źle, twoje serce zaczyna wierzyć, że to wszystko. Ale kiedy skupiasz się na Bogu, coś w tobie mięknie.

Nie chodzi o to, że burza znika – chodzi o to, że twój duch przestaje się jej kłaniać. Okoliczności mogą pozostać takie same, ale Twoja perspektywa ulegnie zmianie. Strach rozluźnia uścisk. Niepokój wycisza. Twoje serce pamięta to, o czym ma tendencję do zapominania: Bóg jest stały, nawet gdy życie takie nie jest. Działa w tle, wzmacnia w ciszy i oferuje spokój, który nie jest zależny od żadnej sytuacji i wyniku.

Skupianie się na Bogu nie jest zaprzeczeniem – to kierunek. To wybór przejrzystości zamiast chaosu. To wybór spokoju zamiast paniki. To wybór prawdy zamiast historii, które twój strach próbuje ci opowiedzieć. To przypominanie sobie, że nie musisz się załamywać pod ciężarem tego, przed czym stoisz, ponieważ nie stajesz przed tym sam.

Niech więc to będzie twoją dzisiejszą modlitwą:

“Boże, pomóż mi zmienić moją koncentrację. Kiedy wszystko mnie przyciąga, zwróć moją uwagę z powrotem na Ciebie. Kiedy moje myśli wirują, uspokój moje myśli. Kiedy świat wydaje się głośny, przypomnij mi o Twojej cichej sile. Naucz mnie skupiać moje serce na Tobie, bo tam zaczyna się pokój. “

Walka może nie zakończyć się z dnia na dzień, ale Twoja koncentracja może zmienić się już dziś.

A kiedy twoje serce zwróci się ku Bogu, znajdziesz dość siły, aby oddychać, stać i iść dalej nawet w środku burzy.