Miasto Meksyk tonie, a nowy, potężny satelita na orbicie monitorujący zmiany w poziomie terenu na całym świecie odkrył, jak szybko to się dzieje. Wszystko dzięki innowacyjnemu radarowi pracującemu w dwóch pasmach częstotliwości.
NISAR, satelita radarowy z syntetyczną aperturą NASA–ISRO, uruchomiony 30 lipca 2025 r jako wspólne partnerstwo NASA i Indyjskiej Organizacji Badań Kosmicznych (ISRO). Jego misją jest śledzenie w czasie rzeczywistym zmian powierzchni Ziemi, od osiadania gruntu i cofania się lodowców, po ruch płyt tektonicznych i rozprzestrzenianie się pożarów – wszystko z dokładnością do centymetra.
Od 1925 roku wiadomo, że znaczna część miasta, w którym mieszka 20 milionów ludzi, tonie w tempie do 35 centymetrów rocznie. Jest to wynik zbudowania miasta nad warstwą wodonośną, czyli podziemną warstwą przepuszczalnych skał i piasku pozostawioną przez starożytne dno jeziora, a wynikające z tego pompowanie wód gruntowych i ciężar zabudowy miejskiej ściska te warstwy osadowe. Rezultatem są zniszczenia budynków i infrastruktury, takiej jak system metra w Meksyku.
„Radar NISAR pracujący w paśmie L na długich falach umożliwi wykrywanie i śledzenie osiadania lądu w trudniejszych i gęsto porośniętych roślinnością regionach, takich jak społeczności przybrzeżne, gdzie mogą one mieć złożony wpływ zarówno osiadania lądu, jak i wzrostu poziomu morza” – powiedział Craig Ferguson, zastępca menedżera NISAR w siedzibie NASA w Waszyngtonie
NISAR to jeden z najpotężniejszych radarów, jakie kiedykolwiek wystrzelono w przestrzeń kosmiczną. Pasmo L odnosi się do częstotliwości mikrofalowej 1–2 gigaherców (GHz), ale satelita jest również wyposażony w radar pracujący w paśmie S, który działa na dłuższych częstotliwościach 2–4 GHz. NASA zbudowała radar pracujący w paśmie L, który jest wrażliwy na zmiany w podłożu skalnym i lodzie, i który wykorzystano w badaniach Meksyku, natomiast ISRO zbudowało radar w paśmie S, który jest wrażliwy na zmiany w roślinności.
Radary działające w paśmie L i S są radarami z syntetyczną aperturą. Gdy statek kosmiczny porusza się po orbicie wokół Ziemiapokrywając całą powierzchnię co 12 dni, jego ruch powoduje, że skanuje znacznie większy obszar na ziemi niż rozmiar jego prawdziwej apertury. Dlatego ma „syntetyczną” aperturę i pozwala uniknąć rozmycia powstałego obrazu radarowego, wystrzeliwując tysiące impulsów radarowych na sekundę. NISAR to pierwsza misja wyposażona w syntetyczną aperturę zarówno w paśmie L, jak i w paśmie S. Odbicia radarowe są wychwytywane przez 12-metrowy kolektor w kształcie bębna NISAR, największy reflektor anteny radarowej, jaki kiedykolwiek zbudowała NASA.
„Będziemy świadkami napływu nowych odkryć z całego świata, biorąc pod uwagę unikalne możliwości wykrywania NISAR i jego stały globalny zasięg” – powiedział Bekaert.
Obraz radarowy Meksyku wygląda jak sprzeczna plama niebiesko-żółtej farby. Te kolory są fałszywe i mają na celu uwydatnienie zmian w podłożu. Ciemnoniebieski reprezentuje części miasta, które w okresie od października 2025 r. do stycznia 2026 r., czyli w porze suchej w Meksyku, opadły o ponad 2 cm. Obszary żółte i zielone to hałas szczątkowy. Oczekuje się, że wartość ta będzie się zmniejszać w miarę wykonywania przez NISAR większej liczby przelotów nad Meksykiem i poprawy stosunku sygnału do szumu.
„Takie zdjęcia potwierdzają, że pomiary NISAR są zgodne z oczekiwaniami” – powiedział Ferguson.
Jako jedna z najszybciej upadających stolic na świecie, Meksyk jest zatem doskonałą okazją dla NISAR do sprawdzenia swoich umiejętności. Aby umieścić tempo osiadania w kontekście, wysoki Anioł Niepodległości — wysoka na 36 metrów iglica ze złotym posągiem anioła na szczycie, upamiętniającym uzyskanie przez Meksyk niepodległości — położony przy Paseo de la Reforma w sercu Meksyku, od czasu jego budowy w 1910 r. wymagał dodania 14 nowych schodów.
