Znasz te noce – jest 18:00, jesteś zmęczony po pracy, sytuacja w lodówce wygląda słabo, ale jakoś udaje ci się przygotować posiłek, który sprawia, że ​​wszyscy wracają na kilka sekund. Ten makaron powstał właśnie w taki weekend u nas w domu i okazał się jednym z moich ulubionych przepisy na obiad do tej pory.

Robię jakąś wersję tego dania od lat, ale ostatnio przyjęłam jeszcze prostsze podejście do gotowania – pozwalam, aby kilka wysokiej jakości składników wykonało pracę, zamiast nadmiernie komplikować wszystko. Dokładnie taki jest ten makaron z brokułami. Zwęglone, lekko gorzkie warzywa, z toną czosnku i wyciśniętą jasną cytryną. A podpieczona bułka tarta na wierzchu dodaje najbardziej satysfakcjonującej chrupkości (nie, powtarzam, nie rób tego nie je pominąć). Jest to posiłek, który sprawia wrażenie podniosłego, ale można go przygotować w około 25 minut (większość z nich to tylko czekanie, aż woda z makaronu się zagotuje).

O to właśnie chodzi: magia tkwi w technice, a nie w liście składników. Porozmawiajmy więc o kilku strategiach, dzięki którym ten makaron będzie lepszy od zwykłego makaronu na weekend.

Uzyskanie idealnego pęcherza na Broccolini

Tutaj żyje smak, więc nie spiesz się. Chcesz rozgrzać patelnię – naprawdę gorącą – i oprzeć się pokusie zbyt wczesnego jej przesuwania. Kuszące będzie zamieszanie, ale nie rób tego! Pozostaw brokuły w oliwie z oliwek na dobre 2-3 minuty, aż spód zostanie odpowiednio zwęglony i zacznie robić się chrupiący. To właśnie węgiel nadaje lekko wędzony, niemal orzechowy smak, który nadaje całości potrawie.

Chcesz także uniknąć zatłoczenia patelni. Jeśli ułożysz wszystko na raz, broccolini to zrobią para zamiast powstawania pęcherzy, co jest w porządku, ale nie jest celem tego przepisu. Jeśli zajdzie taka potrzeba, warto poświęcić kilka dodatkowych minut na pracę w partiach.

Sekret doskonałego makaronu Al Dente

Przeprowadziłem wywiad Joshua McFadden za mój substack jakiś czas temu (jeśli nie znasz jego książki kucharskiej Sześć sezonówgorąco polecam) i całkowicie zmienił moje podejście do gotowania makaronów. Jego podejście jest proste, ale zmienia zasady gry: gotujesz makaron tylko częściowo we wrzącej wodzie, a następnie doprawiasz go sosem.

Jeśli więc instrukcja na opakowaniu Twojego makaronu mówi, że należy gotować przez 9–11 minut, ustaw minutnik na 7. Chcesz makaronu, który przekroczył etap chrupkości, ale wciąż ma za dużo zęba – tylko trochę za bardzo gumowaty. Następnie przenosisz go prosto na patelnię z sosem i dużą ilością skrobiowej wody z makaronem i pozwalasz mu dokończyć gotowanie. Makaron wchłania cały ten czosnkowy, cytrynowy smak, a skrobia z wody sprawia, że ​​całość staje się jedwabista i błyszcząca, a nie tłusta. To jest różnica między makaronem z sosem a makaronem stać się jednym z sosem.

Nie pomijaj bułki tartej

Wiem, że to wydaje się dodatkowym krokiem, ale opiekana bułka tarta nie podlega negocjacjom w tym przepisie. Dodają maślanej chrupkości, która doskonale kontrastuje z jedwabistym makaronem. Po prostu mieszam panko z odrobiną oliwy z oliwek i solą i pieczę na złoty kolor – zajmuje to około 6 minut. Możesz nawet przygotować bułkę tartą dzień lub dwa wcześniej i przechowywać je w szczelnym pojemniku. (W przyszłości będziesz wdzięczny.)

Końcowe uwagi dotyczące sukcesu

• Na czosnku: 6 goździków może wydawać się dużo, ale zaufaj mi. To makaron z dodatkiem czosnku, który nadaje mu tak wiele smaku. Upewnij się tylko, że pokrój goździki naprawdę cienko, tak aby równomiernie się rozłożyły, i uważnie obserwuj, kiedy czosnek dotrze na patelnię – chcesz, żeby był pachnący i złocisty, a nie gorzki i przypalony.
• Na cytrynie: Użyj mikropłata do skórki, jeśli ją posiadasz, i dodaj zarówno skórkę, jak i sok. Skórka nadaje jasny, aromatyczny cytrusowy smak, a sok dodaje kwasu, który sprawia, że ​​wszystko wyskakuje. Zawsze kładę dodatkowe ćwiartki cytryny na stole, ponieważ niektórzy (ja) lubią mocno wyciskać.
• Na płatkach czerwonej papryki: Ja używam łyżeczki, która daje delikatne ciepło. Jeśli lubisz więcej ciepła, to idź. Jeśli gotujesz dla dzieci lub osób, które nie lubią przypraw, możesz zmienić tę opcję lub całkowicie ją pominąć.
• Na serze: Gorąco polecamy dobry parmezan. Obfity prysznic sera tuż przed podaniem nadaje mu bogactwo, które sprawia, że ​​smakuje jak makaron na poziomie restauracji.

To taki rodzaj niedzielnego obiadu, który mam ochotę powtarzać – proste składniki, wyraziste smaki i to satysfakcjonujące uczucie, że mogę zjeść coś pysznego bez większego wysiłku. Daj znać, jeśli zrobisz i przeczytaj przepis.

Wydrukować